حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
چهره موفق سال
روزی روزگاری فرهادی
اصغر فرهادی از آن دسته از هنرمندانی نبود که به یکباره چهره شود. مثلا با ساخت فیلمی نامتعارف اسمش را بر سر زبانها بیندازد و بعد از آن گم شود میان حجم زیاد آثار سینمایی. خدا را شکر بازیگر هم نبود که بتواند شاهکاری در بازیگریاش خلق کند و بدتر از آن (یا بهتر از آن) نه چشمان روشنی داشت و نه برندهای معروف دنبالش بودند که لباس به او بپوشانند و خلاصه قیافه جذابی نداشت که بتواند یک شبه راه صد ساله را در سینمای ایران طی کند.
فرهادی از راهی به موفقیت رسید که یک پروسه معمولی و درست برای یک سینماگر است؛ با تمام معیارهایی که میشود نام برد. تحصیلات، تجربه ساخت فیلمهای کوتاه، تجربه نوشتن، دستیار کارگردانی، ساختن سریال تلویزیونی و بالاخره کارگردانی فیلم سینمایی. اتفاقا اغراق نیست بگوییم در تمام آنها موفق بوده است. بهار امسال برای هیچکسی خاطرهانگیز نباشد برای اصغر فرهادی کارگردان جوان سینمای ایران بیادماندنی بود. گذشته از انتخاب فیلماش «درباره الی» در جشنواره فیلم فجر و همزمان بردن جایزه معتبر خرس طلایی برلین هیات داوران جشنواره ترابیکا هم جایزه بهترین فیلم داستانیشان را به اصغر فرهادی دادند. البته قضیه وقتی برای هواداران سینمایی ایرانی جذابیت بیشتری پیدا کرد که فهمیدند یکی از موسسان و تصمیمگیران این جشنواره چهره محبوب سینمای جهان یعنی رابرت دنیرو است. اصغر فرهادی هم این فرصت را غنیمت شمرد تا عکسش با رابرت دنیرو و جایزهاش از این جشنواره حسابی توی سایتها لینک بخورد.
گفت و گو
