اولین فرستنده تلویزیون

اولین فرستنده تلویزیونی دولتی

در اردیبهشت ماه 1343 با همکاری یک گروه فرانسوی، طرح ایجاد تلویزیون ملی ایران به دولت ارائه شد و در 4 آبان ماه 1345 با پخش مراسمی از ورزشگاه امجدیه کار آزمایشی خود را شروع کرد.

اولین مرکز شهرستانی

در هفدهم مرداد ماه 1347 نخستین مرکز شهرستانی تلویزیون در ارومیه گشایش یافت و در آغاز، روزی 3 ساعت برنامه پخش می‌کرد که در پایان سال 1351 پخش برنامه از این مرکز به روزی 7 ساعت رسید. چند ماه بعد تلویزیون بندرعباس شروع به کار کرد.

اولین فیلم پلیسی

دکتر هوشنگ کاووسی در سال 1335 فیلم «17 روز به اعدام»‌را ساخت که اولین فیلم پلیسی سینمای ایران است. در این فیلم زنی به قتل می‌رسد.

پلیس همسر او را دستگیر می‌کند،ولی افرادی هستند که در ساعت وقوع جرم متهم را در جای دیگری دیده‌اند. صبح روز اعدام، هنگامی که متهم را برای اعدام از زندان می‌برند، قاتل اصلی شناخته و گرفتار می‌شود.

این اثر هر چند باوسواس کارگردان تولید شد و روی پرده سینما قرار گرفت، اما با برخورد بسیار تند سینمایی‌نویسان و سینماگران مواجه شد. همین مسایل باعث شد تا مساله نقد فیلم در کشور جدی گرفته شود و مطبوعات تخصصی سینما افزایش یابند.

اولین گزارشگر ورزشی

عطاءالله بهمنش اولین گزارشگر ورزشی رادیو به صورت رسمی و حرفه‌ای می‌باشد. بهمنش گزارش مسابقات را به گونه‌ای انجام می‌داد که شنوندگان خود را در ورزشگاه حس می‌کردند.

لحن نرم، واژه‌های فارسی زیبا و تسلط برفضای مسابقه از او یک گزارشگر مبتکر ساخت. هر چند قبل از بهمنش حیدر گوهرشناس یا ابوالقاسم شکرایی گزارش‌هایی از مسابقات تهیه کرده‌ بودند ولی گزارش‌های ایشان بیشتر جنبه خبری داشته یا به صورت ضبط شده بخش می‌شد و نمی‌توان این نوع صحبت‌ها یا گزارش‌ها را گزارش ورزشی نامید.