در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
با سعید معروف ، بهترین پاسور آسیا
معجزه والیبال ایران
با قدی متوسط و جثهای که کمتر به والیبالیستها میماند، پشت تور سفید رنگ والیبال خود نمایی میکند. پاسوری که از همان ابتدا درخشید و پله پله، نردبان موفقیت را بالا رفت و در اوج، جایی که روزی در آرزوهایش ترسیم کرده بود، ایستاد و خیلی زودتر از نامخانوادگیاش معروف شد.
شاگرد بینام و نشان سالهای دور مصطفی کارخانه، امروز وقتی مقابل تیمهای سوپر لیگی به میدان میرود، رقبایش را به وحشت میاندازد، آنقدر که مربیان دست کم 2 بازیکن خود را مامور مهار او میکنند. تمامترس رقبایش نه به خاطر قد و قواره بلند و هیکل تنومند بلکه به دلیل هوش و ذکاوت خدادادیاش است. پاسهای لب تور که به همت هم تیمیهایش به زمین حریف دوخته میشود، همه و همه از یک چیز سرچشمه میگیرد: تمرین منظم و قدرت بالای تفکر.
سعید معروف، معروفتر از آن است که بخواهیم از افتخار آفرینیهایش در ردههای مختلف ملی بنویسیم. اما عنوان ارزشمندترین بازیکن آسیا در مسابقههای والیبال جام ملتها چیزی نیست که براحتی بتوان از آن عبور کرد و آن را کم فروغ جلوه داد، عنوانی که تا مدتها والیبال تشنه کشورمان به آن خواهد بالید. پاسور ارومیهای تیم ملی والیبال کشورمان که تاکنون توانسته 3 بار عنوان بهترین پاسور آسیا را از آن خود کند در یک صبح زمستانی و دقیقا سر ساعت 10 رودررویمان نشست و از افتخار آفرینیهایش گفت. او واقعا دقیق است درست مثل پاسهای کوتاه و سرعتیاش.
شما در پانزدهمین دوره مسابقههای جام ملتهای آسیا که به میزبانی فیلیپین برگزار شد، عنوان ارزشمندترین بازیکن را به خود اختصاص دادید، در حالی که همگی فکر میکردند شما بهترین پاسور مسابقهها خواهی شد؟
بله کاملا درست است، البته من در مسابقههای مقدماتی المپیک پکن و avc کاپ به عنوان بهترین پاسور انتخاب شدم، اما در مسابقههای جام ملتها وقتی بهترین پاسور را معرفی کردند خیلی ناامید شدم چون انصافا در آن مسابقهها خوب کار کرده بودم و حقم بود که کاپ بگیرم اما در اوج ناباوری من را به عنوان ارزشمندترین بازیکن معرفی کردند واقعا هیجان زده شده بودم. فکر میکنم این کاپ بهترین و موثرترین پاداشی بود که میشد به آن همه تلاش داد.
فکر میکنید معیار کمیته برگزاری مسابقهها از این انتخاب چه بود؟
دقیقا نمیدانم، اما فکر میکنم این کاپ متعلق به بازیکنانی است که در امتیاز آوری تیمشان نقش مهمی ایفا میکنند.
مربیان تیمهای مختلف در سوپر لیگ والیبال معتقدند سعید معروف، پاسور خوش فکری است و برای شکست دادن تیم سایپا اول باید شما را مهار کنند؟
ببینید خوشفکری در والیبال بخصوص در پست پاسور یک اصل است. من اعتقاد دارم تمام پاسورهایی که در سوپر لیگ توپ میزنند خوشفکر هستند واگر اغراق نباشد باید بگویم اصلا یک والیبالیست حرفهای در وهله اول باید باهوش باشد، چراکه هوش بالا، بازیخوانی و خوشفکری در والیبال حرف اول را میزند. والیبال ورزش قدرتی نیست که به صرف داشتن زور بازو بتوان در آن موفق بود.
سالی که با پیکان به مسابقههای قهرمانی آسیا رفتید یکی از خبرگزاریها روی خروجی خود نوشت «سعید معروف بزرگترین صید پیکان.» خب بعد از موفقیت این تیم، همه پیشبینی میکردند پس از بازگشت به عضویت پیکان در خواهید آمد، اما اینطور نشد.
در این خصوص هم رایزنیهایی انجام شد، اما 2 باشگاه به تفاهم نرسیدند. به هر حال من آن زمان با سایپا قرارداد داشتم و مسوولان این تیم باید اجازه نامه ام را صادر میکردند. از طرفی مبلغ پیشنهادی از طرف تیم پیکان هم آنقدری نبود که بخواهم برایش به آب وآتش بزنم.
پاسور، یکی از سختترین پستهای والیبال است. چرا این پست را انتخاب کردید؟
از زمانی که در رده آموزشگاهی توپ میزدم، پست پاسوری را انتخاب کردم. البته آن زمان یکی از مهمترین دلایلم شرایط جسمانی ام بود. من زیاد قد بلند نبودم و از طرفی قدرت بدنی آنچنانی هم نداشتم. پس پاسوری بهترین پستی بود که میتوانست من را به آرزویم یعنی والیبالیست شدن برساند؛ البته این را هم بگویم پست پاسوری به نوعی در فامیل ما ارثی است. داییهایم پاسور هستند. یکیشان وحید سید عباسی در حال حاضر پاسور تیم برق کرمان است.
فرید صائبی اعلام کرده که امسال سایپا یکی از کاندیداهای کسب عنوان قهرمانی پیکارهای سوپر لیگ است. چقدر با او موافقید؟
99 درصد موافقم.
و آن یک درصد به کجا بر میگردد؟
به شرایط تیمها، البته این را بگویم تیمهای سوپر لیگی واقعا زورشان به سایپا نمیرسد؛ چراکه امسال تیم ما خیلی خوب یارگیری کرده، اما در پلیآف هیچ چیز را نمیتوان پیشبینی کرد. ممکن است تیمی که در صدر جدول لیگ بوده در پلی آف ببازد و چهارم شود.
البته درخصوص رقیب دیرینهتان پیکان هم بسیاری اعتقاد دارند این تیم با رفتن کارخانه دیگر آن پیکان سابق نیست و حالا باید از کالهترسید؟
ببینید پیکان یکی از تیمهای قدیمی و اصیل والیبال است و مهرههای خوبی دارد. درست است که کارخانه از این تیم رفته، ولی پیکان بنیه وپایه قوی دارد که به نظر من میتواند برای هر حریفی دردسر ساز شود. از طرفی من منکر قدرت تیم کاله نیستم به هر حال این تیم اکنون از تیمهای صدر جدول است و یکی از بختهای قهرمانی به حساب میآید، اما همانطور که گفتم این پلی آف است که تیم قهرمان را تعیین میکند.
پارک را که از یاد نبردید؟
نه. 6 ماه سرمربیام در تیم ملی بود.
اعلام کرده که تیم ملی والیبال ایران بهترین پاسور آسیا را به خدمت گرفته است؟
بله. خودم هم از این اظهار نظر پارک متعجب شدم، چرا که وی در مدت حضورش در ایران رابطه خوبی با من نداشت، اما در سفری که با تیم سایپا به کره جنوبی داشتم حسابی من را تحویل گرفت و علی رغم اینکه در مقابل تیمش بازی را واگذار کردیم، این اظهار نظر را کرده بود که برایم بسیار جالب بود.
شاید این اظهار نظر به این دلیل بوده که حدود 17 سال بود که کره جنوبی، ژاپن و چین کاپهای پاسوری را قبضه کرده بودند و شما توانستی این طلسم را بشکنید.
بله درست است. به هر حال زمانی این پست فقط در خدمت این 3 کشور بود.
چرا همیشه والیبال ما در سطح پایه موفقتر از سطوح دیگر بخصوص بزرگسال عمل کرده است؟
من فکر میکنم دیگر این قضیه کمرنگ شده، چراکه بتازگی مطلع شدم فدراسیون والیبال ژاپن یک کمیته حقیقت یاب تشکیل داده که به ایران سفر کنند وعلت جهش یکباره والیبال کشورمان را در 2 سال اخیر جویا شوند؛ جهشی که به اعتقاد آنها از 20درصد، طی 2 سال به 80 درصد رسیده است، خب این یعنی معجزه و جامعه ورزش کشور باید به این قضیه افتخار کند. روزگاری وقتی تیمهای ما مقابل کره و ژاپن به میدان میرفتند ازترس زانوهایشان میلرزید، اما حالا ما این تیمها را مغلوب میکنیم و هیچترسی هم از رویارویی با آنها نداریم.
اما بیشتر اوقات ما شاهدیم که مثلا فلان بازیکن در رده جوانان میدرخشد، اما به محض ورود به رده بزرگسالان یکباره افول میکند؟
خب این مساله جداگانهای است و برمیگردد به اینکه متاسفانه در کشور ما فاصله بین تیمهای ملی بسیار کم است. هر بازیکنی که در رده جوانان خوب عمل میکند سال بعد به اردوی تیم ملی بزرگسالان دعوت میشود، خب حالا باید پرسید که این جوان آیا تجربه لازم برای حضور در مقابل باتجربههای دنیا را دارد؟ مطمئنا خیر، من چند سال پیش در تیم ملی جوانان برزیل یک بازیکن دیدم که واقعا حرفهای و فوقالعاده کار میکرد، با وجود اینکه دیگر سنش به رده جوانان نمیخورد، اما هنوز من وی را در رده بزرگسالان ندیدهام.
چرا؟
فدراسیون والیبال ژاپن یک کمیته حقیقتیاب تشکیل داده که به ایران سفر کنند و علت جهش یکباره والیبال کشورمان را در دو سال اخیر جویا شوند
برای اینکه رفته دنبال کسب تجربه، باید آنقدر تجربه کسب کند تا بهعنوان یک بازیکن تمام عیار وارد تیم ملی بزرگسالان شود، متاسفانه والیبالیستهای ما وجه تمایز رده سنی جوانان و بزرگسالان را تنها در سن میدانند. در حالی که یکی از مهمترین وجه تمایز آنها تجربه است و این تجربه را تنها میتوان در مرحله میانی این دو رده پیدا کرد که متاسفانه این رده در ایران وجود ندارد.
یکی از بزرگترین نقاط ضعف تیمهای والیبال ما چه در سطح ملی وچه در سطح باشگاهی دریافت است،همانطور که میدانید دریافت به عنوان آغازگر حمله از اهمیت بالایی برخوردار است اما به نظر میرسد در کشور ما اهمیت چندانی به آن داده نمیشود.
بله، این هم یک نوع ضعف تکنیک است. البته ما در کشور ساعد گیرهای خوبی داریم، اما باید به این موضوع هم توجه کرد که سرویسها پیشرفت زیادی کرده، آنقدر مرگبار شده که حتی 2 ساعدگیر هم پاسخگو نیست، ما 3 سال پیش با تیم صنام تنها با 2 ساعدگیر قهرمان شدیم، اما حالا دیگر نمیشود. دریافت بسیار سخت شده، مخصوصا در مقابل تیمهایی نظیر برزیل، کوبا و لهستان، این تیمها آنقدر سرویس را مرگبار میزنند که دریافت کننده باید شجاعت به خرج دهد تا زیر توپ برود، این نشان میدهد که تیم ما حالا حالاها باید روی دریافتهای خود کار کند و به عنوان یک مهارت سخت به آن نگاه کند.
آقای معروف شما چند ساله هستید؟
24 ساله.
24 سال واقعی؟
بله، خوشبختانه من شناسنامهام را اسیر صغر سن نکردهام.
اما صغر سن در والیبال امری معمول است.
بود، الان دیگر به این شکل نیست، اکثر ملی پوشان با سن واقعی خودشان وارد زمین میشوند، حتی من باخبر شدم که در اردوی تیم ملی جوانان اگر کسی حتی یک ماه اضافه داشته باشد به اردو راهش نمیدهند.
البته این موضوع تنها مختص والیبال کشورمان نیست والیبال دنیا هم اسیر آن است.
کاملا درست است، در مسابقههای جوانان جهان، سرعت سرویسهای یکی از بازیکنان برزیل به 120 کیلومتر در ساعت میرسید، خب این از توان یک جوان خارج است و مشخص است که این بازیکن صغر سن گرفته.
بدترین شکستی که تا به حال متحمل شدید؟
بازی با آرژانتین، هیچوقت فراموش نمیکنم یک گیم را بردیم و گیم دوم را باختیم، در گیم سوم 25 بر 9 مغلوب آرژانتینیها شدیم، اصلا باورم نمیشد، احساس کردم به یکباره تمام مهارتهایم زیر سوال رفت.
و اما شیرینترین برد؟
پوئن آخر بازی با کره جنوبی در AVC کاپ.
توضیح بیشتری میدهید؟
توپ را دوپرشه بلند کردم وموسوی هم با تمام قدرت توپ را به زمین حریف دوخت، تازه بعد از آن هم آنقدر قدرت توپ زیاد بود که درون تماشاچیان رفت، آقای معدنی هنوز آن توپ را به عنوان یادگاری نگه داشته.
فکر میکنید والیبال ما آنقدر حرفهای شده که بگوییم مثلا تا چند سال دیگر جزو سه تیم برتر دنیا خواهیم بود؟
(کمی به فکر فرو میرود)، خب 3 تیم اول دنیا کار سختی است. چون راهی که یک کشور مانند برزیل در طول 30 سال به آن رسیده را ما نمیتوانیم یک شبه طی کنیم؛ ولی با گذشت زمان کم کم میتوانیم رنکینگ خودمان را بهبود ببخشیم. مثلا میانگین سنی ما در تیم ملی بزرگسالان 24 سال است. اگر به این تیم بها داده شود و تا 8 سال دیگر حفظ شود، هیچ چیز از آن بعید نیست؛ حتی 3 تیم اول دنیا، اما به شرطی که با شرکت در تورنمنتهای مختلف تیم را آبدیده کنند.
فکر نمیکنید تا 8 سال دیگر تیم ملی پیر میشود؟
خیر، آمریکا در حالی که تمام بازیکنانش بالای 30 سال سن داشتند قهرمان المپیک پکن شد، خب این نشان میدهد که ما هم میتوانیم، بدون اغراق میگویم همین حالا هم تیمهای اروپایی با خوش اقبالی در مقابل تیم ما پیروز میشوند. حالا فکر کنید این تیم 8 سال تجربه و قدرت هم کسب کند، آنوقت تمام تیمها به عنوان یک تیم خوب و حرفهای روی آن حساب باز میکنند.
والیبال دنیا روز به روز به سمت سرعتی شدن پیش میرود، حالا در این بین والیبال ما از میان سرعت و قدرت کدام را انتخاب کرده؟
تلفیقی از قدرت و سرعت، البته نسبت آنها 60 به 40 به نفع سرعت است، سرعتی بودن کار دفاعهای بلند را سخت میکند، اما من به عنوان یک پاسور سرعت را بیشتر میپسندم. خوشبختانه بلندزنهای ما هم دیگر سرعتی شدهاند، یعنی با همان قدرت ضربه را سرعتی میزنند، اسم قدرتی بودن روی آنهاست اما در واقع سرعتی میزنند. خب این یعنی حرفهای به تمام معنا.
در حال حاضر قدرت اول والیبال دنیا کدام کشور است؟
برزیل، از سال 2001 در تمام مسابقهها به جز المپیک پکن، قهرمان شدهاند.
فکر میکنید چه چیز باعث شده که این کشور در والیبال سردمدار باشد؟
والیبال بعد از فوتبال ورزش دوم برزیل است. این کشور والیبالیستهای زیادی دارد که در دنیا بسیار معروفند، باور کنید انگار روی پیشانی اینها نوشته قهرمانی، هر دفعه که وارد مسابقههای میشوند چنان برای مقام قهرمانی تلاش میکنند انگار تا به حال قهرمان نشدهاند و آنقدر برای گرفتن کاپ عطش دارند که آدم احساس میکند که اینها تا به حال کاپ قهرمانی ندیدهاند. همیشه تشنه قهرمانی هستند و انگار هیچوقت هم اشباع نمیشوند.
منیره جامی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
