اقیانوسی مملو از اکسیژن

 این دستاورد تاریخی است که ریچارد گرینبرگ از دانشگاه آریزونا موفق به ارائه آن شده است. او مدت طولانی است که به بررسی جریان‌های یخی روی اروپای یخ‌زده مشغول است. با این فرض که قمر اروپا حاوی مقادیر عظیمی از اکسیژن باشد می‌توان برآورد کرد اکسیژن حل شده در اقیانوس زیر سطح این قمر برای انبوهی از جانوران به وزن تقریبی 3/3 میلیارد کیلوگرم کافی است! البته این اعداد همگی برآوردهایی است که دانشمندان را برای رسیدن به قمر اروپا ترغیب کرده است. گرچه دانشمندان در ریزمنافذ اعماق اقیانوس و چشمه‌های آب گرم زمینی که فرآیندهای شیمیایی مبتنی بر متان و سولفور در آنها دیده می‌شود نشانه‌هایی از وجود حیات را پیدا کرده‌اند اما هنوز مشخص نیست که در بستر اقیانوس‌های اروپا نیز با چنین وضعیتی روبه‌رو شویم.

اکنون که صحبت از اکسیژن در اروپا به میان آمد این پرسش در ذهن مطرح می‌شود که منشأ اصلی این اکسیژن کجاست؟ دانشمندانی همچون گرینبرگ معتقدند اکسیژنی که در اقیانوس‌های عظیم اروپا وجود دارد ناشی از ذرات انرژیتیکی می‌شوند که از خورشید راهی این جرم آسمانی شده‌اند، هرچند اقیانوس‌های اروپا در زیر لایه‌های احتمالا ضخیمی از یخ قرار دارد. نگاهی به سن لایه‌های یخی اروپا بخشی از این معمای مرموز را روشن می‌سازد. تحقیقات دانشمندان نشان داده است لایه بالایی یخی که سطح اروپا را پوشانده است نسبتا جوان است و تخمین زده می‌شود تنها 50 میلیون سال عمر داشته باشد. گرینبرگ می‌گوید: شکل‌گیری اکسیژن در اقیانوس‌های قمر اروپا آنچنان سریع روی داده است که حتی می‌توان مدعی شد رقیبی همچون زمین را در این زمینه کنار زده است.