لژیونرها در ‌پایان مسیر یا ...؟

اگر از 2 بازیکن ایرانی حاضر در لیگ فوتبال اسپانیا صرف‌نظر کنیم شرایط دیگر لژیونرهای ایرانی حاضر در اروپا و آسیا در بدترین حالت نسبت به 12 سال اخیر قرار گرفته است.

هاشمیان و مهدوی‌کیا که از حدود 10 سال پیش راهی آلمان شده‌اند، در تیم‌های مختلف بوندس‌لیگایی روزهای پر فراز و نشیبی را طی کرده‌اند، ولی هیچ وقت مثل اکنون خود را نزدیک به خط پایان ندیده‌اند.

تیم‌هایی چون اینتراخت فرانکفورت و بوخوم اکنون به طی شدن بقیه مدت قرارداد این 2 بازیکن خوش پیشینه فکر می‌کنند، چراکه باشگاه‌های دیگری برای جذب این بازیکنان حاضر به پرداخت مبلغ قابل اعتنایی نیستند.

وقتی پشیمانی ژرمن‌ها از این حیث بیشتر می‌شود که حقوق پرداختی به این 2 بازیکن هم از بالاترین پرداختی‌های باشگاه‌هایشان به شمار می‌رود.

تیموریان در لیگ برتر انگلیس و تیم فولام هم شرایط نسبتا مشابهی با 2 لژیونر بوندس‌لیگایی دارد تا با این تفاوت که آندو در سن اوج بازیگری است و هنوز چند سالی تا پایان بازی در لیگ‌های حرفه‌ای فاصله دارد.

خارج شدن دیگر لژیونرهای ایرانی بوندس‌لیگا مثل زندی، کریمی و شاپورزاده در سال‌های اخیر و همچنین ریزش لژیونرهای ایرانی حتی از لیگ ضعیفی چون امارات، همگی نشان‌دهنده فقر فوتبالمان در تولید بازیکن صادراتی است.

اگر به این قضیه تنها از رویکرد اقتصادی و صنعتی نیز نگریسته شود، حاضر نبودن لژیونرهای ایرانی در فوتبال خارج از کشور به مفهوم از دست رفتن میلیون‌ها دلار ارزی است که هر ساله به کشورمان سرازیر می‌شد.

البته در این میان، استثنایی هم وجود دارد و آن حضور نسبتا پربار 2 ایرانی حاضر در لالیگاست که اتفاقا این دو حضور موفقی از خود نشان داده‌اند و با نشان دادن چهره‌ای تاثیرگذار، مدیران اوساسونا را مجاب به عقد قراردادهای طولانی با خود کرده‌اند.

چنین موفقیتی از 2 نظر قابل تحلیل است. اول این که شاید اینها در آمادگی بالاتری نسبت به دیگر لژیونرها قرار داشته باشند و دوم آن که نوع بازی و شخصیت بازیکنان ایرانی تناسب و هماهنگی بیشتری با فوتبال گرم اسپانیا دارد.

به هر حال بسیاری از لژیونرهای سال‌های پیش فوتبال ایران در اروپا و آسیا ناچار به بازگشت به لیگ کشورمان و بازی در تیم‌های قوی‌تر، متوسط یا ضعیف آن شده‌اند. حتی در این میان بازیکنی دیده می‌شود که با سابقه حضور در بوندس‌لیگا و سال‌ها بازی در امارات، اکنون از بازی‌های سطح پایین لیگ آزادگان سر درآورده است.

افول ستاره‌ها در فوتبال هر کشوری، رایج و متداول است؛ اما آنچه موجب نگرانی می‌شود کاهش بی سابقه بازیکنان ایرانی در لیگ‌‌های خارجی به دلیل کمبود زایش چهره‌های جدید و بازیکنانی با مهارت بسیار بالاست، حال آن‌که هیچ‌کس نمی‌تواند وجود استعدادهای فراوان ایرانی را انکار کند.

مجید عباسقلی