رازهای موسولینی برملا شد

موسولینی در این نوشته‌ها به عنوان شخصیتی اساسا ضدیهود معرفی شده که شیفته قدرت همتای فاشیست آلمانی خود، رایش سوم ‌شده و در برابر کلیسای واتیکان در ایتالیا موضعگیری سختی اتخاذ کرد.

نوشته‌های خانم پتاچی که پس از گذشت 70 سال منتشر شده، جنبه‌هایی از زندگی خصوصی بنیتو موسولینی، رهبر فاشیست ایتالیایی را برملا می‌کند.

در بخشی از این کتاب، موسولینی در 4 آگوست 1938 هنگامی که در یک کشتی خصوصی با پتاچی درباره قوانین ضدیهودی هیتلر صحبت می‌کرد، می‌گوید: «من از سال 1921 نژادپرست بودم، اما نمی‌دانم آنها چطور فکر می‌کنند من از هیتلر تقلید می‌کنم. باید معنایی تازه از نژاد اصیل به آن دسته از ایتالیایی‌هایی که نژاد اصیل خود را بدون آمیزش با نژاد‌های دیگر حفظ کرده‌اند، ارائه شود.»

همچنین موسولینی در اول اکتبر 1938 به پتاچی درباره آنچه که در پشت صحنه کنفرانس مونیخ گذشت می‌گوید: «هیتلر خیلی دوست‌داشتنی و در عمق وجودش خیلی احساساتی است. هرگاه به من نگاه می‌کرد اشک در چشمانش حلقه می‌زد. او جدا مرا بسیار دوست دارد.»

در بخش‌های دیگری از این کتاب درباره موضعگیری‌های تند «موسولینی در برابر پاپ»، موسولینی خطاب به پاپ می‌گوید: «دیدگاه‌های دینی و معنوی شما به یهودی‌ها نزدیک است.»

در همین زمینه او خطاب به کلارتا می‌افزاید: «تو نمی‌‌توانی بفهمی این پاپ چه آسیب‌های فراوانی را به کلیسا وارد کرده است. تاکنون هیچ پاپی تا این حد برای دین شوم و بدیمن نبوده است.» از سوی دیگر او در برابر فکر اجازه ازدواج ایتالیایی‌ها با سیاهان بشدت ایستادگی‌ می‌کند.

بنیتو موسولینی، متولد 29 ژوئیه 1883 رهبر حزب ملی فاشیست ایتالیا و از چهره‌های نخستین شکل‌گیری فاشیسم است. او سال 1922 در 39 سالگی به مقام نخست‌وزیری ایتالیا رسید و از سال 1936 به بعد با عباراتی چون عالیجناب بنیتو موسولینی، رئیس دولت، دوک فاشیسم و بنیانگذار سلطنت مورد خطاب قرار می‌گرفت.

با وجود آن‌که در ابتدای دهه 30 موسولینی در برابر آلمان قرار گرفت و به فرانسه متمایل شد اما بعدها تبدیل به یکی از چهره‌های اصلی نیروهای متحدین شد و در سال 1940 ایتالیا را وارد جنگ جهانی دوم کرد. اما 3 سال بعد با حمله ارتش پنجم آمریکا به رهبری ژنرال هارولد الکساندر و ارتش هشتم برنارد مونتگومری انگلیس به ایتالیا، از سوی شورای عالی حزب فاشیست برکنار شد و به زندان ‌افتاد. او با یک عملیات ضربتی از سوی نیروهای ویژه آلمانی از زندان نجات یافت و رهبر بخش‌های اشغال نشده ایتالیا در قالب حکومتی به نام جمهوری اجتماعی ایتالیا شد.

در آوریل 1945 با شکست کامل ایتالیا، موسولینی به سوییس فرار کرد و پس از دستگیری توسط نیروهای پارتیزان ایتالیایی بی‌درنگ کشته ‌شد.