خداحافظ بیمه آنژی‌پارس

از همه صحبت‌ها و افتخارات آن روز که قسمت پژوهشگران ایرانی،وزارت بهداشت و دولت بود و شد، حالا همه چیز به این نشست خبری شرکت تولیدکننده ختم شده که دیروز طی آن اعلام شد وزارت رفاه تعهد بیمه‌ای این دارو را نمی‌پذیرد.

البته اصلا قرار نیست این یادداشت، آبی به آسیاب سود اقتصادی این شرکت بریزد که با این خبر و بیمه نشدن آنژی پارس آسیابی هم وجود نخواهد داشت بلکه هدف بیماران دیابتی هستند.

براساس اعلام انجمن دیابت ایران، حدود 200 هزار دیابتی کشور در معرض ابتلا به زخم پا هستند و از این تعداد 17 هزار نفر دچار قطع عضو شده‌اند.

این در حالی است که این دارو می‌تواند تا 50 درصد مانع قطع عضو در بیماران مبتلا به زخم پا شود و تاکنون در جهان دارویی ساخته نشده که به این شکل در درمان زخم پای دیابتی موثر باشد.

آنژی پارس در حال حاضر حدود 260 هزار تومان است که بعد از دو سال و در صورت موافقت وزارت بهداشت ودریافت کد IRC با تغییر بسته دارویی‌اش به سه بسته 30 کپسولی و یک پماد 30گرمی، هر بسته آن حدود 60 تا 70 هزار تومان در آینده نزدیک به فروش خواهد رسید.

در واقع با این تقسیم بسته دارویی، بیماران به شکل قسطی دارو خواهند خرید، البته شرکت تولیدکننده دارو در کنار این تقسیمبندی فرم بسته دارویی،حاضر شده در مجموع 20 درصد قیمت دارو را کم کند.

مساله اینجاست که چرا افتخارات ملی را فقط در بوق و کرنا می‌کنند، اما وقتی که حرف مردم یا بهتر بگویم بیماران به میان می‌آید، حمایت دولتی به بن بست بودجه و اعتبار می‌خورد؟

متاسفانه مسوولان شرکت تولید کننده این دارو بارها اعلام کرده‌اند طی فراز و نشیب اخبار بیمه شدن آنژی پارس، برخی بیماران بی‌بضاعت زخم پای دیابتی، آغاز درمان با این دارو را به امید بیمه و کاهش مبلغ فروش،به تاخیر انداخته‌اند.

این در حالی است که مهم‌ترین علت بستری بیماران دیابتی را زخم پا تشکیل می‌دهد که باعث ناتوانی و مرگ و میر آنهاست.

از طرفی هزینه‌های درمان زخم پا و اقدامات ارتوپدی و قطع عضو و عواقب روحی و روانی آن به نسبت بیمه شدن این دارو و درواقع پیشگیری از قطع عضو به مراتب کمتر خواهد بود.