بزرگداشت غیرمستقیم فرخ‌نژاد

داستان «سفر سرخ» روز سقوط خرمشهر اتفاق می‌افتد؛ از جایی که تعدادی نیروی مردمی ‌به همراه 2مجروح و 2 پرستار به قصد خروج از شهر به پلی می‌رسند که به دست عراقی‌ها افتاده. آنها تصمیم می‌گیرند برای نجات غیرنظامیان، راهشان را از آنها جدا کنند و بعد در گذر از مسیرهای مختلف با ماجراهایی از جنگ درگیر می‌شوند. بازیگران اصلی فیلم حبیب دهقان‌نسب، غزل صارمی، صادق صفایی، برزو ارجمند و احمد کاوری هستند.

توی عالم سینما - مخصوصا سینمای ما - هیچی معلوم نیست ولی دور از ذهن نیست که اگر فیلم اول فرخ‌نژاد فرصت اکران پیدا می‌کرد، حالا ما فیلم‌های دیگری هم از او روی پرده می‌دیدیم. هرچند هنوز این فیلم را ندیده‌ایم و نمی‌شود درباره آن قضاوت کرد و در باب خوبی یا بدی‌اش حرف زد ولی به استناد بازی‌های هوشمندانه فرخ نژاد در کنار انتخاب‌های خاص و ویژه‌اش از فیلم‌هایی که برای بازی به او پیشنهاد می‌شود، می‌توان تخمین زد که «سفر سرخ» نباید فیلم ضعیف یا دست کم بد و پرت و پلایی باشد.

خودش تاکید کرده هدفش فیلم ساختن بوده تا بازیگری. در مصاحبه‌ای هم گفته بود که در طول این سال‌ها برای ساختن فیلم بعدی‌اش در تلاش بوده و حتی بعد از بازی در نمایش «شب هزار و یکم» بهرام بیضایی قرار بوده فیلمنامه‌ای از او را جلوی دوربین ببرد، ولی وقتی فیلم اولش به اکران نرسیده، به تولید نرسیدن فیلم دومش هم غیرطبیعی نیست.

فرخ نژاد بعد از انتشار خبر دریافت مجوز نمایش فیلمش با ابراز رضایت از این اتفاق از همه کسانی که برای نمایش «سفر سرخ» تلاش کردند، تشکر کرد. بعد هم در گفتگو با یک روزنامه تاکید کرد، ترجیح می‌دهد مصاحبه نکند تا فیلمش اکران شود. اگر این اتفاق بیفتد، او می‌تواند به سال سینمایی جدیدی که در پیش است، امیدوارتر باشد.