هر دو دستت قطع باد

دشمن‌شناسی و موضعگیری در برابر دشمن و یا اعلام برائت از او علاوه بر این که از اقتضائات عقل و خردورزی است در آموزه‌های دینی ریشه عمیقی دارد.

البته گاهی انسان، دشمن خود را می‌شناسد اما به رغم این شناخت بنا به دلایلی از جمله هوای نفس یا منافع زودگذر دنیا و یا بغض و حسادت نسبت به یک دوست و امثال آن در کنار دشمن قرار می‌گیرد و رفتاری دشمن‌پسند به نمایش می‌گذارد. از همین رو قرآن کریم می‌فرماید: شیطان دشمن شماست و شما هم او را دشمن بگیرید.

از جلوه‌های حماسی ماجرای کربلا همین اعلام برائت از دشمنان خدا و بستن هرگونه راه بر نفوذ دشمن در میان سپاه حقیقت است. آنجا که شمر (که لعنت خدا بر او باد) خواهرزادگان خود عباس، عبدالله، جعفر و عثمان (فرزندان ام‌البنین) را می‌خواند و به اصطلاح برای آنها امان‌نامه می‌فرستد تا دست از حسین (ع) بکشند و خود را به خطر نیندازند و از یزید اطاعت کنند!

پاسخ عباس ابن علی (ع) حضرت ابوالفضل چنین است: هر دو دستت قطع باد و لعنت بر امان‌نامه‌ات ای دشمن حق. ما را نصیحت می‌کنی که از برادر و سالار خود حسین فرزند فاطمه زهرا (س) دست بشوییم و سر بر آستان ناپاکان و ملعونان و فرزندان آنان بسائیم و آنان را اطاعت کنیم؟

این امان‌نامه و دعوت به جدا شدن از حسین (ع) در همیشه تاریخ و از جمله امروز نیز مطرح است. رسانه‌های جبهه کفر و پیشوایان باطل به اشکال گوناگون عده‌ای را در کشور ما مورد حمایت قرار داده‌اند تا از مسیر حقیقت فاصله بگیرند و همنوا و همسو با باطل اقداماتی را انجام دهند.

این همنوایی بعد از انتخابات 22 خرداد و ابتدا به بهانه «تقلب» آغاز شد اما هر چه پیشتر آمدیم پرده از چهره واقعی این جریان بیشتر برداشته شد.

ابتدا با شعارهایی نظیر «جمهوری ایرانی» و «نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران» و مقابله با ولایت فقیه ، آرمان‌های امام و انقلاب پایمال شد، سپس این گستاخی آشکارتر شد و تصویر امام راحل مورد جسارت قرار گرفت و با شروع محرم جسارت‌ها به مقدسات کشانده شد تا دیروز که عاشورا بود و سپاهیان فریب خورده یزید علیه عاشوراییان و هیات‌های حسینی بار دیگر صحنه‌هایی از عاشورا را تکرار کردند. با سنگ‌پرانی به عزاداران حسینی و مجروح کردن آنها و حتی با آتش زدن و سوزاندن برخی عزاداران حسینی.

شنیده بودیم که همه زمین‌ها کربلا و هر روز عاشوراست ولی نمایان شدن این‌گونه آن را ندیده بودیم.

آنانی که تا دیروز به بهانه قدس علیه قدس و به بهانه 13 آبان و 16 آذر به نفع استکبار به میدان آمده بودند، این بار به بهانه عاشورا به دفاع از یزیدیان و علیه حسینیان به خیابان آمدند.

کسانی که نسبتشان با عزاداران حسینی فقط لباس سیاهشان بود، اما رفتارشان در سنگ‌پرانی هلهله، آتش‌زدن و بی‌ادبی به سپاه عمر سعد می‌ماند.

از سویی خطاب به این فریب‌خوردگان می‌گوییم تا زمان باقی است شما نیز با عباس‌ابن‌علی همصدا شوید و به دشمنان مردم و انقلاب بگویید «هر دو دستت قطع باد» و از سویی دیگر از مسوولان می‌پرسیم ، راستی مردم این جریان اندک، گستاخ و همنوا با یزیدیان را تا کی باید تحمل کنند؟

مهدی فضائلی