وقتی فرودگاه، چراگاه می‌شود

باید توجه داشت که هر کار عمرانی ضرورتا به توسعه‌یافتگی کمک نمی‌‌کند و چه‌بسا هزینه سرمایه‌گذاری‌های زیربنایی در برخی واحدهای تولیدی به اتلاف منابع هم بینجامد.

رویکرد اقتصادی ایجاب می‌کند که در تخصیص منابع به طرح‌ها و پروژه‌‌ها، محدودیت منابع، استفاده بهینه از امکانات و منابع، ارزشیابی و مدیریت پروژه‌ها مورد توجه قرار گیرد، اما در کشور ما مقوله پروژه‌های ناتمام و تصویب طرح‌های جدید و غیراقتصادی یکی از چالش‌ها و نارسایی‌هایی است که مدیریت اجرایی کشور با آن روبه‌روست.

براساس آمار منتشر شده، بیش از 80 فرودگاه در کشور اعم از نظامی و غیرنظامی وجود دارد، اما شاید بسیاری از این فرودگا‌ه‌ها بی‌استفاده مانده یا ماه‌ها به انتظار یک پرواز احتمالی باقی مانده‌اند.

به همین دلیل مسلم است که راه‌اندازی بسیاری از این فرودگاه‌ها بدون تفکر اقتصادی صورت گرفته است.

این که برخی پروژه‌ها بر اثر فشارهای سیاسی اجرا می‌شود و ایجاد آنها براساس کار کارشناسی نیست، مساله‌ای است که نهادهای نظارتی کشور نیز بارها نسبت به آن تذکر داده‌اند، اما ظاهرا گوش شنوایی نیست. ادامه چنین روندی باعث اتلاف منابع و تخصیص نادرست امکانات می‌شود.

از این‌رو ضروری است همان‌طور که برنامه چهارم توسعه، دولت را ملزم کرده است هیچ طرحی را بدون اثبات موجه بودن از نظر اقتصادی، فنی و زیست‌محیطی آغاز نکند، مقوله تخصیص منابع با رویکرد اقتصادی، مدیریت مالی، کنترل و ارزشیابی پروژه‌ها در سال‌های آینده و در برنامه پنجم توسعه نیز مورد توجه جدی قرار گیرد.