فوریت های پلیسی در جهان

وقتی شماره مورد نظر که 999 بود از سوی شهروندان گرفته می‌شد، چراغی قرمز در مرکز فوریت‌ها شروع به چشمک زدن می‌کرد که توجه مامور را به شماره تلفن گیرنده و چراغ به معنی خطر و نیاز به فوریت‌های پلیسی یا پزشکی جلب می‌کرد. بعدها در دهه 1970 این سیستم در انگلستان کشوری شد و توسعه یافت. این مرکز عموما برای سرعت بیشتر و امکان یادگیری آسان برای افراد در سنین مختلف مانند کودکان و کهنسالان با یک شماره تلفن 3 رقمی‌در سراسر کشور قابل دسترسی است. از سوی دیگر با توجه به این‌که افراد در شرایط سخت و حساس قادر به تفکیک و تشخیص انواع کمک‌های مورد نیاز نیستند با این مرکز تماس برقرار می‌کنند و سپس اپراتور موارد مربوط به سلامتی و فوریت‌های پزشکی، آتش‌سوزی و ... را به بخش مربوط ارجاع می‌دهد تا کارکنان بسرعت وارد عمل شوند.

این شماره 3 رقمی ‌در کشورهای مختلف با یکدیگر فرق می‌کند برای مثال در

- در آمریکا و کانادا و نیجریه: 911

- در استرالیا، جمهوری چک، دانمارک و بلژیک: 112

- در اسلوانیا: 113

- ‌ در سودان، اوگاندا، بحرین، بنگلادش و هنگ کنگ نیز مانند انگلستان: 999

- در فیلیپین: 117

- در کویت: 112

- و در اتحادیه اروپا در کشورهای آلمان، فرانسه، ایتالیا، ایرلند، مجارستان، یونان، سوئیس، فنلاند و اکراین رقم 112 به عنوان کد این‌گونه فوریت‌ها در 29 جولای 1991 به تصویب رسید. از مهم‌ترین وظایف مرکز فوریت‌های پلیسی و پزشکی می‌توان به این موارد اشاره کرد:

* ‌حضور، کمک و ارزیابی در صحنه‌هایی نظیر خشونت‌ها و درگیری‌های خانوادگی و خیابانی ضرب و جرح و تجاوز سرقت و خسارات مالی و انواع صدمات ناگهانی وارده به اموال و جان افراد .

* گشتزنی در خیابان‌ها به منظور کنترل و حضور سریع در صحنه با خودرو یا بدون خودرو .

* همکاری در تصادفات و سوانح رانندگی با ماموران کنترل ترافیک در رسیدگی به صدمات .

* پاسخ دادن به مشکلات و سوالات شهروندان در خصوص امور حقوقی و قانونی جاری و کلی.

نیروها برای انواع ماموریت‌ها از جمله تخلفات مالی و کلاهبرداری، درگیری‌های مسلحانه، مواد مخدر، حفاظت از جان شهروندان و جلوگیری از تخریب اموال و دارایی‌های عمومی ‌بخوبی آمادگی دارند. گفتنی است که نیروی پلیس در این مرکز فوریت‌های پلیسی از آموزش‌ها و تعلیمات خاص برخوردار بوده و دارای مهارت‌های لازم برای انجام هر گونه ماموریت‌اند و هر یک از نیروها قادر به انجام کامل مسوولیت فردی یا گروهی به طور حرفه‌ای هستند. همچنین نیروی کار آزموده و با تجربه پلیس به گونه‌ای وارد عمل می‌شود که بهترین نتیجه را در پی داشته باشد، زیرا این افراد تعلیمات لازم را دیده‌اند که در لحظات بحرانی بهترین و موثرترین اقدام را در جهت اصلاح امور و جلوگیری و به حداقل رساندن صدمات انجام دهند. به همین دلیل است که در هر منازعه و درگیری یا مسائل اخلاقی و حتی خانوادگی که افراد قادر به برطرف کردن مساله خود نیستند یا هرگونه مزاحمت یا آزار از فوریت‌های پلیسی درخواست کمک می‌شود.

در ادامه دانستن چند نکته می‌تواند به تعامل بهتر مردم با مرکز فوریت‌ها کمک کند که این نکات بدین شرح است:

آنچه باید در هنگام تماس بدانید:

قبل از هر چیز توجه داشته باشید که تماس با این مرکز در صورتی موجه است که جان یا اموال افراد در معرض خطر جدی قرار داشته باشد و نیاز حقیقی به سرعت عمل نیروهای ماهر حیاتی باشد.

هنگام تماس چه باید بکنید؟

باید بکوشید که با آرامش و شمرده صحبت کنید و به طور مختصر، اما واضح در مورد این‌که چه اتفاقی افتاده محل و نشانی دقیق کجاست و تلفن تماس خودتان اطلاع بدهید و پس از اتمام صحبت نیز بلافاصله تلفن را قطع نکنید؛ زیرا ممکن است اپراتور سوالی بپرسد یا اطلاعات بیشتری بخواهد.

سعی کنید نشانی محل خودتان را دقیق بدهید تا وقتی نیروها در خیابان مستقر می‌شوند براحتی بتوانند محل شما را پیدا کنند و امدادرسانی لازم را بموقع انجام دهند.

مترجم : سحر کمالی‌نفر
منبع : emergency service in Australia