تعطیلی 17 روزه؛ لیگ بار دیگر فدای تیم ملی شد

این تعطیلی حدفاصل بازی‌های هفته بیست‌و‌یکم و بیست‌و‌دوم ایجاد شده تا تیم ملی فوتبال ایران با خیالی آسوده به دوحه برود و پس از انجام 3 بازی با حریف نه چندان مطرحی چون قطر ، مالی و کره‌شمالی ، مستقیما راهی سنگاپور شده و خود را برای بازی با تیم ملی این کشور در مرحله مقدماتی جام ملت‌های آسیا آماده کند.

به همین خاطر هم سازمان لیگ برتر، روز گذشته، 19 دی ماه را برای برگزاری بازی‌های هفته بیست و دوم تعیین کرد. این درحالی است که رقابت های هفته بیست و یکم با بازی صبای قم و پرسپولیس در روز دوم دی، به پایان خواهد رسید!

بدون شک با در نظر گرفتن اصول حرفه‌ای فوتبال در دنیا، هیچ توجیهی برای این تعطیلی 17 روزه وجود نخواهد داشت و در هیچ یک از کشورهای صاحب فوتبال نیز شاهد چنین تصمیماتی نخواهیم بود. با این وجود عزیزالله محمدی ، رئیس سازمان لیگ برتر باز هم از دلایل خودش برای اتخاذ چنین تصمیمی دفاع می‌کند.

او در گفتگو با «جام‌جم» عنوان کرد: «اگر تصمیمی گرفته شده فقط به خاطر کمک به تیم ملی بوده است و بس. ما 3 روز پس از بازی‌های هفته بیست‌و‌یکم، ایام سوگواری تاسوعا و عاشورای حسینی را در پیش داریم و تا 3 روز پس از شهادت امام حسین (ع) نیز نمی‌توانیم رقابت‌های لیگ برتر را برگزار کنیم. از طرفی تیم ملی 16 دی‌ ماه با سنگاپور بازی دارد و هماهنگی‌ها به گونه‌ای بوده که تیم ملی پس از حضور در تورنمنت دوحه، مستقیما قطر را به مقصد سنگاپور ترک خواهد کرد.»

عزیزمحمدی در حالی در مورد این برنامه‌ریزی صحبت کرد که اطلاع دقیقی از زمان برگزاری تورنمنت بین‌المللی قطر نداشت!

رئیس سازمان لیگ در ادامه به پیشواز انتقادات احتمالی که بابت این تعطیلی 17 روزه از او و همکارانش خواهد شد، رفت و گفت: «می‌دانم که از امروز منتقدان شروع به کوبیدن سازمان لیگ و شخص بنده خواهند کرد، اما با توجه به اردوی تیم ملی و بازی با سنگاپور، شما بگوئید چه کار می‌توان کرد که این تعطیلی کمتر از این شود؟! در این مورد خاص من پاسخگو نیستم و شاید بهتر باشد از کمیته تیم های ملی دلیل این تعطیلی پیش آمده را جویا شوید.»

اما چه از سازمان لیگ انتقاد شود یا کمیته تیم های ملی، فرقی نمی‌‌کند، چون به هر حال پیکان انتقاد به سمت فدراسیون فوتبال خواهد بود. امیر قلعه‌نویی به عنوان سرمربی تیم صدرنشین لیگ، اولین کسی است که به برنامه‌ریزی تیم ملی ایراد می‌گیرد. او با بیان این‌که حضور در تورنمنت قطر توجیه فنی ندارد، به ایسنا گفت: « می‌خواهم تنها این سوال را بپرسم که با حضور در این تورنمنت به دنبال چه چیزی هستیم، آیا به دنبال این هستیم که به فوتبال ملی‌مان کمک کنیم؟! بعد از نتایج ضعیف نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان آسیا و ناکامی تیم ملی در رسیدن به جام جهانی، باید اولویت‌مان این باشد که نمایندگان ما در رقابت‌های فصل جدید لیگ قهرمانان با قدرت بیشتری شرکت کنند. اما ما به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرده‌ایم که این تیم‌ها هم در لیگ و هم در لیگ قهرمانان نتوانند با برنامه حاضر شوند.»

قلعه‌نویی ادامه داد: «بازیکنانی که به تیم ملی دعوت می‌شوند باید در یک هفته 3 بازی انجام دهند. یعنی تقریبا هر 2 روز یک بازی. این در شرایطی است که بازی در هوای شرجی قطر هم وضعیت را برای بازیکنان سخت می‌کند. با این شرایط آیا این تورنمنت توجیه فنی دارد؟ به اعتقاد من حضور تیم ملی در این تورنمنت تصمیمی غیرکارشناسانه بود.»

نکته قابل توجه دیگر برگزاری تورنمنت قطر در روزی غیر از روزهای فیفا است. یعنی تیم ملی در مصاف با کره‌شمالی، قطر و مالی علاوه بر این‌که هیچ یک از لژیونرهایش را در اختیار نخواهد داشت، احتمال دارد با مخالفت برخی باشگاه‌ها برای در اختیار گذاشتن ملی‌پوشانشان نیز مواجه شود. یکی از این تیم‌ها سپاهان است که به گفته مدیرعاملش، محمدرضا ساکت، تنها موظفند در روزهای فیفا به تیم ملی بازیکن بدهند. در این راستا روز گذشته علی کفاشیان و مهدی تاج، رئیس و نایب رئیس فدراسیون فوتبال طی تماس تلفنی با مدیرعامل سپاهان از وی برای در اختیار گذاشتن بازیکنان ملی‌پوش این تیم در تورنمنت قطر درخواست کردند. در این درخواست مسوولان فدراسیون فوتبال به ساکت قول دادند که از این پس ملی‌پوشان را تنها برای بازی‌های تدارکاتی تیم ملی در روزهای فیفا دعوت کنند و این اردو را مسابقاتی در شرایط خاص عنوان کردند.

دیروز علی کفاشیان در توجیه اتفاقاتی که به تعطیلی 17 روزه لیگ برتر انجامید، تیم ملی را اولویت اول فدراسیون فوتبال خواند و عنوان کرد: با توجه به این‌که این تیم راه دشواری برای رسیدن به وضعیت هر چه مطلوب‌تر در سطح آسیا در پیش دارد، باید به بهترین نحو برای مسابقات جام ملت‌های آسیا آماده شود.

اما این که برای رسیدن به سطح اول فوتبال آسیا و عبور از تیم بی‌کیفیت سنگاپور، تیم‌هایی چون کره شمالی، قطر و مالی چه کمکی به فوتبال ما خواهند بود، سوالی است که قطعا پاسخ قانع‌کننده‌ای برای آن وجود ندارد.

رضا پورعالی