استعفا یا خدمت به مرکل؟

آلمان در شرایطی به ادامه اشغال افغانستان اصرار و سیاستهای جنگ طلبانه آمریکا را مورد تایید قرار می‌دهد که استفعای «فرانتس یورف یونگ» وزیر کار که در گذشته سمت وزیر دفاع را بر عهده داشته و نیز استعفای «ولفگانگ اشنایدرهان» رئیس ستاد ارتش این کشور از سمتهای خود به عنوان پذیرش مسئولیت کشته شدن غیرنظامیان افغان در حمله هوایی ناتو به دو تانکر سوخت از نکات قابل توجه در تحرکات آلمان در قبال افغانستان است. هرچند که این استعفاها با نام اعتراف به جنایت و پذیرش مسئولیت آن اجرا شده اما در حاشیه آن چند نکته قابل توجه است.

اولا دولت جدید مرکل به رغم وعده‌های داده شده در عرصه داخلی با مشکلات بسیاری بویژه در حوزه اقتصادی مواجه است که اعتراض‌های مردمی را به همراه داشته است. مرکل برای سرپوش نهادن براین چالش‌ها به بهانه‌های خارجی نیاز دارد که مسئله جنگ افغانستان و نیز استعفاهای صورت گرفته تا حدودی می‌تواند افکار عمومی را از این مسائل منحرف سازد.

ثانیا با توجه به رویکردهای جهانی به بررسی پرونده جنایات صورت گرفته در افغانستان می‌توان گفت که استعفاهای مذکور به نوعی فرار آلمان از مسئولیت سایر کشتارها و جنایات صورت گرفته در افغانستان است. به عبارت دیگر برلین با بر عهده گرفتن مسئولیت بخشی از تحولات افغانستان سعی دارد به سایر تحولات سرپوش گذاشته تا از بازخواست جهانی رهایی یابد.

ثالثا سیاست جدید اشغالگران افغانستان را جلب رضایت مردم افغانستان و حتی طالبان برای مشارکت با آنها و در نهایت رویارویی مردم با مخالفان اشغالگری تشکیل می دهد. با توجه به این سیاست که به شدت از سوی آمریکا و انگلیس و فرانسه پیگیری می‌شود، می‌توان گفت که استعفای به ظاهر بشردوستانه مقامات نظامی آلمان نیز برای ادامه اجرای این سیاست است تا از حساسیتهای ایجاد شده از عملکرد اشغالگران در میان مردم افغانستان کاسته شود.

به هر تقدیر می‌توان گفت که هرچند آلمانی‌ها با این استعفاها تلاش کرده‌اند تا از خود چهره‌ای بشر دوستانه و مسئولیت پذیر به نماش گذارند اما در اصل تلاش دارند تا از این مساله برای رسیدن به سایر اهداف داخلی و جهانی خود بهره برداری کنند به ویژه اینکه دولت مرکل برای سروپش نهادن بر بحران‌های داخلی از جمله در عرصه در عرصه اقتصادی به ایجاد فضاهای مصنوعی و انحراف افکار عمومی از تحولات جامعه نیاز دارد.به عبارتی دیگر این استعفاها خدمتی به مرکل است که تلاش دارد تا با برخی مسائل حاشیه ای به اهداف داخلی و جهانی خود دست یابد در حالی که همزمان برای کاهش انتقادها از سیاست ها و طرح هایش فعالیت می کند.

قاسم غفوری