رادمرد خطه لرستان

آیت‌الله حاج شیخ مهدی قاضی در پنجمین روز از ماه بهمن سال 1306 شمسی، میان سوز و سرمای زمستان در کانون گرم خانواده‌ای مذهبی، در خرم‌آباد چشم به جهان گشود و کودکی و نوجوانی را در ولایت خویش و در کنار خانواده سپری کرد.

علاقه ایشان به روحانیت باعث می‌شود وارد حوزه خرم‌آباد شود. سپس در حوزه علمیه قم تحصیلاتش را ادامه می‌دهد. پس از مقدمات و سطح، 12 سال در خارج فقه و اصول به تحصیل می‌پردازد. در این مدت از محضر استادانی چون آیت‌الله‌العظمی بروجردی(ره)، امام خمینی(ره)، محقق داماد و آیت‌الله مشکینی استفاده می‌کند.

آیت‌الله قاضی قبل از انقلاب سه‌ بار به دیدن امام در نجف می‌رود و همان زمان در زادگاهش اقدامات انقلابی را هم سامان می‌داده است. پس از پیروزی انقلاب نماینده امام در خرم‌آباد می‌شود. اما شور و شوق زمان انقلاب باعث می‌شود که بخواهد به قم بیاید. از امام اجازه می‌گیرد و پس از اصرار زیاد امام قبول می‌کند که ایشان به قم بیاید و بعد بیش از نیم قرن زندگی، زادگاهش را ترک می‌کند و در قم ساکن می‌شود.

پس از مدتی با اصرار شهید دکتر بهشتی در قوه قضاییه مشغول به کار شده و معاون شورای عالی قضایی می‌شود؛ این زمانی است که ایده مدرسه عالی شکل گرفته و همزمان ریاست مدرسه عالی تربیتی قضایی طلاب را به عهده می‌گیرد. مدرسه‌ای که با جمعی از همفکران برای تربیت معلمان و قاضیان ایجاد کرده بود.

پس از آن آقای قاضی سایر امور اجرایی را کمرنگ می‌کند و با دوستان و همفکران خود به اداره امور انقلاب می‌پردازد و با جدیت تمام در قم و تهران به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد. در آن سال‌ها، ساخت ساختمان‌های دانشگاه قم یکی از دغدغه‌های اصلی ایشان بوده است.

هنگامی که ایشان زمین فعلی را که اهدایی آیت‌الله سیدعلی محقق بود تحویل می‌گیرد با 5 میلیون تومان ساخت دانشگاه را شروع می‌کند. وقتی نتیجه کار عملی او بر همگان عیان می‌شود، کم‌کم کمک‌های مالی سرازیر می‌شود و دولت بودجه اختصاص می‌دهد.

سرانجام آیت‌الله قاضی پس از 8 دهه از عمر پربرکت و با تحمل بیماری طاقت‌فرسا، در اولین روز از آخرین ماه پاییز امسال در 82 سالگی به رحمت ایزدی پیوست.