در راه والیبال ایده‌آل

امروز والیبال ایران دیگر یک حریف از پیش باخته برای هیچ تیمی نیست و در هر دیدار برای بازی کردن به میدان می‌رود؛ وقتی هم هدف بازی کردن باشد، درصد اشتباهات کم و کمتر می‌شود و برعکس آن، هر زمان احساسات در بازی ما برتری داشته و اعتماد به نفس نداشته‌ایم چیزی جز شکست نصیبمان نشده است!

هرچند دیروز مقابل ژاپن باختیم، اما فراموش نمی‌کنیم ژاپن از حمایت آن همه تماشاگری برخوردار بود که یک‌ نفس نام کشورشان را فریاد می‌زدند، با وجود این باز هم خیلی عذاب کشیدند تا میلی‌متری بر ما پیروز شوند.

شاید اگر بازیکنان تیم ملی به این نکته توجه می‌کردند که در مصاف با حریفی که همسطح ماست نباید سرویس ریسکی زد و در مقابل به سرویس‌های تاکتیکی روی می‌آوردیم، 8000 ژاپنی با بهت سالن مسابقه را ترک می‌کردند.

به هرحال شکست از ژاپن چیزی از ارزش‌های تیم ایران نمی‌کاهد، تیمی که باز هم این حرف مرا ثابت کرد که مربیان ایرانی می‌توانند برای ما افتخار کسب کنند و حسین معدنی به بهترین شکل بر این ادعا مهر تایید زد. اعتقاد راسخ دارم مربی خارجی به روحیات و احساسات ما ایرانی‌ها اشراف ندارد و نمی‌تواند تیم‌های ملی ما را آن طور که مربیان با دانش ایرانی از عهده آن بر‌می‌آیند، به قله‌های موفقیت برساند.

درخت والیبال ایران تازه به بار نشسته و نباید رهایش کرد. باید به این رشته رسید و حمایت بیشتری از آن کرد. بازیکنانی چون زرینی، موسوی، محمد کاظم، معروف، کمالوند، علیزاده، نادی و به طور کلی همه اعضای تیم در اوج پختگی قرار دارند. این پختگی به برکت وجود برنامه‌ریزی و حضور بیشتر آنها در عرصه‌های جهانی حاصل شده است موضوعی که خود به خود اعتماد به نفس را بالا می‌برد. امروز تیم ما در دفاع سرعتی جزو بهترین هاست، خوب اسپک می‌زند و خوب بازی می‌کند. همه این فاکتورها نشان می‌دهد که ظرفیت والیبال ما خیلی بیشتر از اینهاست و فدراسیون والیبال باید با‌برنامه‌تر، راهش را ادامه دهد. امروز در یک قدمی جهانی شدن هستیم و می‌توان در صورت حضور در لیگ جهانی درخشید، پس نباید این فرصت طلایی را از دست داد. باتوجه به این‌که تازه راه خود را در این رشته پیدا کرده‌ایم، باید با قدرت و با برنامه به سوی جایگاه‌های بهتر به جلو حرکت کنیم.

مصطفی کارخانه 
مربی و کارشناس والیبال