هیولا از خواب بیدار شد

 آن روز مقابل چشمان مردم جهان، گران‌ترین و بزرگ‌ترین ماشین علمی ساخت دست بشر، کار خود را آغاز کرد. دو پرتو پروتون، وارد مسیر دایره‌ای به محیط حدود 27 کیلومتر شدند ، تونلی که در عمق زمین، مرز کشورهای سوئیس و فرانسه را پشت سر می‌گذاشت.

دو پرتو در انرژی پایین حرکت شتاب‌دار خود را با موفقیت به انجام رساندند. قرار بود در این روز، دستگاه LHC گام اول را، به سوی ماموریت نهایی خود بردارد.

اما در حالی‌که دانشمندان از روی مونتیورهای خود، موقعیت گردش این باریکه‌های پروتون را مشاهده کردند و آغاز به کار LHC این ماشین 10 میلیارد دلاری را جشن گرفتند ، اتصال الکتریکی اشتباهی در بخشی از تفکیک‌کننده ‌های سیستم باعث شد، جشن شادی خیلی‌زود پایان یابد و دانشمندان سرن، خود را برای تعمیر دستگاه آماده کنند.

بدشانسی‌های پیاپی سرن از همان‌جا آغاز شد، چند اتصال اشتباه که تشخیص آن در میان صدها کیلومتر سیم‌کشی، کاری نفسگیر بود، اعلام شدن همکاری یکی از دست‌اندرکاران این مجموعه با یک شبکه تروریستی و در نهایت، اتصال در یکی از جعبه‌های اتصال برق که علت آن پرتاب شدن نان از منقار یک پرنده رهگذر اعلام شد دوباره افسانه‌های مربوط به این ماشین را سر زبان ها انداخت.

اما برای مهندسان و دانشمندان سرن این اتفاق‌های تلخ طبیعی بود، ماشینی در ابعاد و اندازه‌های این شتاب ‌دهنده با توجه به فناوری‌های به‌کار رفته در آن، شانس بالایی برای بروز خطاهای پیش‌بینی نشده دارد.

آنها کاری را طی سال گذشته به انجام رساندند که استیو مایرز ، مدیر شتاب‌دهنده‌های سرن آن را پهلوانانه و در شان هرکول نامید ، تعمیر هرکول‌وار LHC به پایان رسید تا شامگاه جمعه بار دیگر این ماشین که 15 سال صرف ساخت آن شده است آماده کار شود.

حدود ساعت 10 شب به وقت محلی، دستور ورود پرتوهای پروتون به شتاب‌دهنده صادر شد و ساعاتی بعد دو رشته پرتو توانستند با موفقیت، مسیر شتاب‌دهنده را اما در انرژی بسیار پایین طی کنند.

داده‌های چنین آزمایشی باعث خواهد شد اسرار بزرگ دیگری از ذرات بنیادی که هنوز ناشناخته مانده و همین‌طور اسرار زیادی از مهبانگ یا انفجار بزرگ آشکار و شاید خلقت دوباره‌ای در ابعاد بسیار کوچک‌ تکرار شود.

اما تا پیش از آن زمان، اگر همه‌چیز خوب پیش رود، هفته آینده شاهد وقوع نخستین برخورد ذرات در این شتابگر، اما در انرژی‌های پایین خواهیم بود.

پوریا ناظمی