نود سیاسی

اما نود سیاسی به‌رغم آن که مقدمات آن از مدت‌ها پیش در رسانه فراهم شده و به عنوان یک مطالبه مستمر افکار عمومی درآمده، ولی به دلیل نبود زیرساخت‌های آن هنوز کلید نخورده است: وجود تسامح و مدارای سیاسی در جامعه، بالا رفتن سقف تحمل همدیگر، پذیرش انتقاد از سوی مسوولان و پرهیز از برچسب زدن و تخطئه کردن، پذیرش اصل گفتگو در جهت تضارب آرا و جدال احسن و افزایش بصیرت و آگاهی عمومی از جمله مقدمات واجب این مهم است.

چرا که اگر این تمهیدات درست سامان نیابد و مقامات کشوری بخصوص دولتمردان نقد و پرسشگری و چالش را برنتابند و به جای استقبال از آن، به مقامات عالیرتبه کشور شکایت برند، بی‌تردید کار در همان گام‌های نخست ابتر خواهد ماند.

اگر مقامات دولتی بخشنامه کنند که وزیران، معاونان سازمان آنان، استانداران و مقامات ذی‌ربط در قوه مجریه با این رویکرد همکاری نکنند و به نوعی آن را بایکوت کنند، پس چه لزومی دارد که نود سیاسی راه‌اندازی شود؟

تلویزیون روسیه برنامه ثابتی در هفته دارد که با استفاده از طنز و کاریکاتور مسوولان روسی از جمله مدودف و پوتین، به انتقاد از آنان می‌پردازد. نقل شده است که یک هفته برنامه به دلایلی پخش نشد که پوتین شخصا تماس می‌گیرد و از پخش نشدن برنامه، بشدت گله می‌کند. این وضعیت در کشورهایی مثل روسیه است.

در جمهوری اسلامی که به برکت انقلاب اسلامی آزادی و استقلال دو شعار اصلی و راهبردی آن در کنار جمهوری اسلامی بوده است، چرا نباید رسانه ملی مملو از چنین برنامه‌هایی باشد!

البته نود سیاسی شرایط و لوازمی دارد: امیدآفرینی، پرهیز از سیاه‌نمایی، دشمن را شاد نکردن، به احوال شخصی نپرداختن، افتخارات گذشته نظام را نادیده نگرفتن، علاوه بر دولت، مجلس شورای اسلامی، قوه قضاییه، شهرداری‌ها، شوراها و همه نهادهای انقلابی، وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های دولتی را شامل شدن و دربرگیری همه صنوف و اقشار مختلف از جمله شرایط و لوازم بایسته نود سیاسی است. این برنامه زمانی موفق خواهد بود که با بایکوت دولت روبه‌رو نشود، مقامات قضایی آن را همراهی کنند و از شکل‌گیری پرونده حقوقی علیه آن بپرهیزند و خود عملا برای تولید چنین برنامه‌ای پیشگام باشند. نمایندگان خانه ملت تداوم آن را در دستور کار قرار دهند و در نطق‌های خود از فرصت‌سازی و ظرفیت‌سازی‌های آن برای نظام بگویند، صنوف مختلف آن را در مقابل خود ندانند. البته رسالت‌های خطیری هم متوجه همکاران در رسانه ملی ماست. باید تیم مجرب و کارآمدی این برنامه را راهبری کند. اتاق فکری برای آن تدارک دیده شود. مجریان کارآمد و با صلاحیت که امکان رقابت سالم و سازنده میان آنان فراهم باشد در نظر گرفته شوند و آموزش‌های لازم را نیز فراگیرند و برنامه در ساعت مناسب و وقت طلایی پخش شود. البته رعایت ادب و احترام در عین نقد و پرسشگری توسط دست‌اندرکاران برنامه ضروری است.

اگر مطبوعات، سایت‌ها و خبرگزاری‌ها همکاری بایسته‌ای با این برنامه داشته باشند و اشکالات آن را مشفقانه برای ارتقای برنامه گوشزد کنند و مسوولان کشور نیز برای حضور در آن از هم سبقت بگیرند، امید می‌رود این کار گامی باشد برای تنویر افکار عمومی، نهادینه کردن فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر، اشاعه فرهنگ نظارت عمومی و پرسشگری و مناظره‌های دارای چارچوب در دوره 5 ساله مدیریت مهندس ضرغامی در رسانه ملی و خدمتی شایسته به ملت عزیز در دهه چهارم انقلاب اسلامی که رهبر فرزانه آن را به عنوان دهه عدالت و پیشرفت نامگذاری کرده‌اند. تردید نداشته باشیم که هر میزان شرایط انبساط سیاسی و انفتاح فضای فرهنگی اجتماعی کشور و فرصت دادن به رسانه‌ها بخصوص رسانه ملی را فراهم کنیم، به همان میزان نیز شاهد اعتماد‌سازی بیشتر مردم به رسانه‌های خودی و کسادی رسانه‌های نامحرم رقیب خواهیم بود.