‌‌دولت کی‌الکترونیکی می‌شود؟

مرحله ظهور2: در این مرحله، تعدادی وب‌سایت‌ساده و مستقل از هم، توسط دستگاه‌های دولتی ایجاد می‌شود که روی آن‌ها، اطلاعات محدود و پایه‌ای گذاشته می‌شود.

مرحله تعاملی3: در این مرحله، کاربران از فرم‌های الکترونیکی استفاده می‌کنند و از طریق اینترنت با مقامات دولتی برای انجام کار خود تماس برقرار می‌کنند و درخواست‌های قرار ملاقات‌ خود را به‌صورت فوری تنظیم می‌کنند.

مرحله تراکنش4:‌ ‌ در این مرحله، کاربران می‌توانند پرداخت هزینه خدمات یا انجام تبادلات مالی را از طریق شبکه اینترنت، به‌صورت امن انجام دهند.‌ ‌

مرحله انتقال5: در این مرحله، همه فعالیت‌های دولتی به‌صورت یکپارچه، توسط یک مبدا واحد روی شبکه اینترنت ارائه خواهد شد. ‌ ‌

طبق بررسی‌های انجام شده در مورد وضعیت دولت الکترونیکی در ایران، دولت الکترونیکی در مرحله ظهور قرار دارد. یکی از راه‌های رسیدن به مرحله بلوغ، تحقق عوامل موفقیت دولت الکترونیکی است؛ بنابراین در این نوستار به شناسایی عوامل موفقیت دولت الکترونیکی پرداخته شده است.

بیش از 70 درصد تلاش‌های مرتبط به دولت الکترونیکی، در تحقق اهداف انتقالی دولت الکترونیکی دچار شکست خواهند شد[2.] بنابراین توجه به عوامل موثر بر موفقیت دولت الکترونیکی، حایز اهمیت است که موارد مطروحه در آن، در جدول 1 درج گردیده است.

از منظر کاربرد، دولت باید بزرگ‌ترین پشتیبان باشد و قبل از بقیه به حمایت و پشتیبانی بپردازد. به‌علاوه، این کار باید به بهترین شکل ممکن، مورد پذیرش کاربران قرارگیرد و اختیارات و مسوولیت‌های کاربران را شناسایی کند و همچنین مهارت‌های فناوری اطلاعات کاربران را ارتقا بخشد. گذشته از این، تنوع و گوناگونی ابزارهای الکترونیکی از قبیل ارتباطات بی‌سیمی، ملاقات‌های اینترنتی، ویدیوکنفرانس‌ها و تلفن‌های تصویری برای دولت الکترونیکی بسیار مفید و سودمند هستند. ‌ ‌

همچنین، از نقطه‌نظر اجرایی، امنیت بالا، هماهنگ‌سازی و مدیریت داده‌ها برای دولت الکترونیک واجب و ضروری‌اند؛ پس از آن، تهیه و تدارک خدمات خاص و تاکید بر کیفیت نمود پیدا می‌کند. به‌علاوه، تاسیس یک مرکز تایید ملی نیاز ضروری است. بنابراین کاربران می‌توانند با هویت‌های حقیقی خود از این خدمات بهره ببرند و همه» این عملیات، برای حفاظت از اسناد الکترونیکی در قبال هر گونه آسیبی در مرکز ملی مدیریت پرونده‌ها ثبت می‌شود. ‌ ‌

از نقطه‌نظر حقوقی، لازم است که برای مشروعیت یافتن، قانونی وضع شود که با این کار، همه مردم در برابر قانون برابر خواهند بود. در پایان، از نقطه‌نظر نرم/سخت‌افزاری، عمومیت دادن ساخت تاسیسات زیربنایی فناوری اطلاعات برای دولت الکترونیک لازم و ضروری است. به‌علاوه، بسیار مهم است که تمامیت، نفوذ و سیطره سامانه دولت، ارتقا یابد[8.] ‌ ‌

عوامل اساسی موفقیت در دولت الکترونیکی از دیدگاهی دیگر، طبق جدول زیر است که در آن 14عامل اساسی موفقیت آن معرفی شده است. این عوامل اساسی در دولت الکترونیکی از دیدگاه عام و گسترده مورد بررسی قرار گرفته‌اند که شامل دیدگاه کاربران، شیوه‌ها، نرم‌افزارها، سخت‌افزارها و نیز دیدگاه حقوقی هستند.

منابع

[1] Gordon, F. T. (2002), “e-government

introduction”, ERCIM News. No. 48.

[2] Keller, B. and Baum, C. (2000),

“Identifying and assessing e-government

inhibitors”, Gartner Group Report No.

DF-12-5688.

[3] Li, C. T., Hwang M. S., C. Y.P. (2004),

“Challenges in e-government and security

of information”. Information & Security

International Journal.Vol.15,No.1, P.9-20.

[4] Lagzian, M and Harper, T. W. (2006),

“The e-government magazine for Asia

and the middle east”

[5] Roy, R. (2005).“Towards an integrated

e-government model”, CEFRIO.

[6] Signore, O., Chesi, F. and Pallotti M.

(2005),“ e-government: challenges and

opportuities”, CMG Italy –XIX Conference.

[7] Saidi, N and Yared, H. (2003),

“e-Government: technology for good

governance, development and democracy

in the MENA countries”.

[8] Esis Extension/Mediterranean countries

synthesis, 1999-2000. www.eu-esis.org

/esis2www/synthMED7.htm.

[9] Gage, J. (2002), “Some thoughts on how

ICTs could really change the world”, The

Global Information Technology Report,

Harvard University.

پی‌نوشت‌ها

1. e-Government

2. Presence

3. Interaction

4. Transaction

5. Transformation

 دکتر مریم ابراهیمی/ سمیه کشاورز حدادها