من نمی‌خواهم بزرگ شوم

آقای قناد از فیتیله بگویید. فیتیله یعنی چه؟

به پنبه تابیده یا نوار نخی که در چراغ نفتی می‌گذارند، فیتیله می‌گویند. فیتیله یک نام قدیمی است و با این نام یاد کارهای سنتی، بازی‌های کودکان و حرف‌های قشنگ پدربزرگ و مادربزرگ خواهیم افتاد.

این برنامه از چه زمانی به روی آنتن رفت؟

این برنامه از سال 1381 شروع به کار کرد و رفته رفته کامل‌تر شد، به گونه‌ای که اکنون یکی از برنامه‌های پربیننده تلویزیون محسوب می‌شود؛ البته به گفته تمامی بینندگان کوچک و بزرگ این برنامه.

من احساس می‌کنم در این چند ماه تغییراتی در برنامه به وجود آمده است. درست است؟

بله. در یکی دو ماه گذشته، دکور، موسیقی و بخش‌هایی از نمایش‌های برنامه را تغییر دادیم. البته تمام تلاش ما در این برنامه این است که هفته به هفته قوی‌تر و جذاب‌تر شود.

ممکن است از بخش‌های جدید فیتیله برایمان بگویید؟

به خاطر فرارسیدن فصل پاییز و زمستان و بیماری‌های این فصل، یک بخش نمایشی داریم که به مساله بهداشت می‌پردازد، موضوعاتی مثل بهداشت فردی و بهداشت محیط، بهداشت دهان و دندان و آنفلوآنزا «همگام با بچه‌ها در مدرسه» و «الگوی مصرف» از دیگر بخش‌های جدید فیتیله است.

روزهای جمعه چند ساعت برنامه دارید؟

این برنامه جمعه‌ها از صبح تا ظهر زنده پخش می‌شود.

از زمانی که این برنامه پخش می‌شود، از بچه‌ها چه آموخته‌اید؟

مهربانی و صداقت را.

از کارهای گذشته‌تان بگویید.

بازی شادی تماشا، گل گفتی آی گل گفتی، چرخونک، مسابقه و جدول، گل و گلدان.

و در حال حاضر غیر از فیتیله...

برنامه قاصدک را روزهای سه‌شنبه و پنجشنبه بعدازظهر از شبکه 2 در حال پخش دارم. این برنامه با هنرمندی مریم وطن‌پور و مهدی اکبری و آقای فیضی پخش می‌شود.

کمی از دوران نوجوانی‌تان بگویید.

7 ساله بودم که پدرم فوت کرد. از همان زمان نسبت به بچه‌هایی که دست در دست پدرشان به پارک می‌آمدند، احساس خاصی داشتم. همین جا از مادرم تشکر می‌کنم که برایم هم پدر بود و هم مادر و هیچ وقت نگذاشت در زندگی کمبودی داشته باشم. همین محبت‌های زیاد باعث شد تا ناخودآگاه من هم به دیگران، بخصوص بچه‌ها محبت داشته باشم. وقتی بچه‌ای به من می‌گوید عمو جان و می‌پرد توی بغلم، بزرگ‌ترین لذت دنیا را می‌برم. در خیابان وقتی به بچه‌ها نزدیک می‌شوم، سعی می‌کنم شاد باشم تا آنها فکر نکنند فقط جلوی دوربین می‌خندم و شادم. حتی وقتی بچه‌های گروه برای شرکت در برنامه‌هایمان به استودیو می‌آیند، به همکاران سفارش می‌کنم یک وقت اتفاقی نیفتد که ذهنیت بچه‌ها از تلویزیون عوض شود. خدا را شکر تا حالا هم موفق بوده‌ایم و حتی بزرگ‌ترهای عزیزی که در کنار کودکان خود پای تلویزیون می‌نشینند، چون آنها هم روزی کودک بودند. حضرت علی (ع)‌ می‌فرمایند: کودکان خود را برای فردا تربیت کنید، زیرا شما برای امروز و آنها برای فردایند.

به نظر شما برای انتقال مفاهیم ملی و مذهبی در تلویزیون چه باید کرد؟

در بخش خردسالان باید به زبان خیلی ساده و روان و با بهره‌گیری از نمایش و اشعار و ترانه این کار را انجام دهیم. در بخش نوجوان که حساس‌تر هم است، باید انگیزه و رغبت در آنها ایجاد کنیم تا مطالعه و شناخت بیشتری از این مفاهیم پیدا کنند. یعنی برای نوجوانی که پای برنامه تلویزیونی می‌نشیند، باید به جای پیام‌های مستقیم، سوال ایجاد کرد تا خودش با مطالعه و تحقیق به پاسخ برسد.

یکی از شاخصه‌های برجسته برنامه «فیتیله» استفاده از موسیقی شاد برای کودکان است. چه ضرورتی باعث بهره‌گیری از این شیوه در کنار اجرای نمایش‌ها شد؟

تجربه به ما ثابت کرده که فعالیت‌های آموزشی برای کودکان، اگر همراه با موسیقی و نمایش باشد، نتیجه بهتری بر جای خواهد گذاشت، چون بچه‌ها معمولا به داستان‌هایی که به صورت شعر و همراه با موسیقی و ریتم شاد اجرا می‌شوند، توجه خاصی نشان می‌دهند. از این رو با توجه به شکل برنامه و بهره‌گیری از نظرات کارشناسان، تصمیم گرفتیم برای درک بهتر پیام‌های آموزشی و اخلاقی، از موسیقی و شعر و ترانه استفاده کنیم.

معیارهای شما برای یک برنامه موفق تلویزیونی ویژه کودک و نوجوان چیست؟

برنامه‌های کودک به دلیل حساسیت بیشتر، باید از روش‌های دیگری بهره بگیرد. به نظر من وجود دست‌اندرکاران باتجربه، بازیگران توانا و علاقه‌مند به کودکان، گروه قوی، همچنین صداقت کاری، ساده بودن شکل کار و همت و تلاش گروهی می‌تواند ابزار مناسبی برای ارائه یک برنامه تلویزیونی کودک باشد. در هر صورت، در برنامه‌های زنده دقت و حساسیت بیشتر و دقیق‌تری لازم است. نکته دیگر این که برنامه زنده تلویزیونی بویژه در بخش کودک و نوجوان برای تداوم خود باید موفق عمل کند. در غیر این صورت با شکست مواجه می‌شود.

نگفتید چه آرزویی دارید؟

آرزو دارم محبوب باشم، نه معروف.

و سخن پایانی؟

به بچه‌ها بگویید من کودکی را دوست دارم و نمی‌خواهم بزرگ شوم.

محمدحسین قاسمی