این شتاب در لیگ مضر است

فاصله 4 تا 5 روزه بین هر مسابقه فقط صرف ترمیم نسبی زخم‌های وارده می‌شود و مهلتی برای بررسی‌های عمیق تاکتیکی و کاری اساسی در این زمینه نمی‌ماند. محمود یاوری هم که از زمان آمدنش به بوشهر تیم شاهین پارس جنوبی را احیا کرده و در 6 دیدار متوالی و با اوصاف و شتابی که بر شمردیم تنها یک باخت را متحمل شده است، می‌گوید مساله و خسران به دست آمده فقط به خستگی نفرات منحصر نمی‌شود و اینک بحث سلامت بازیکنان مطرح است که بر اثر فاصله کم بین بازی‌ها تامین و حفظ آن سخت‌تر از هر زمانی شده و بالارفتن شمار مصدومیت بازیکنان تیم‌ها حاکی از همین مساله است. به گفته وی اگر چاره‌ای برای این موضوع نیندیشیده و فاصله بین بازی‌ها معقول نشود، تیم‌ها خواهند پاشید و قادر به ارائه قسمتی از نمایش و توان طبیعی خود نیز نخواهند بود. مربی کهنه‌کار سابق برق شیراز و راه‌آهن می‌گوید در دیدارهای اخیر مصدومان و غایبان متعددی را در تیمش داشته که در درجه اول محصول فشردگی و تعدد مسابقه‌های لیگ بوده‌اند و چنانچه فاصله بین بازی‌ها بیشتر و طبیعی بود، این آسیب‌دیدگی‌ها پیش نمی‌آمد.

مگر خبری هست؟

سایر مربیان لیگ نیز حرف‌های مشابهی را می‌زنند، اما دلیل این شتاب مضر و منفی در برگزاری مسابقه‌ها چیست؟ مگر ما به دور پایانی جام‌جهانی 2010 رسیده‌ایم که اگر لیگمان را در بهار سال آینده زودتر تمام کنیم فرصت بیشتری برای تدارک و تقویت تیم‌ملی باقی خواهد ماند؟ مگر از حالا تا پایان سال جاری این تیم بیش از 4 مسابقه رسمی در دور مقدماتی جام ملت‌های آسیا 2011 دارد و آیا حریفان ما در این دیدارها بجز امثال اردن، سنگاپور و تایلند هستند؟ آیا بجز فصل جدید جام باشگاه‌های آسیا که شروع آن هم زودتر از اواسط اسفندماه نخواهد بود، فعالیت فوق برنامه‌ای برای باشگاه‌های ما هست و آیا این رقابت‌ها به جز 4 باشگاه (استقلال، ذوب آهن، مس و سپاهان)‌ تیمی دیگر را هم در برمی‌گیرد؟

جواب تمام این پرسش‌ها شتاب اخیر را بی‌‌دلیل جلوه می‌دهد و با وجود این رئیس سازمان لیگ برتر این عجله را اجتناب‌ناپذیر می‌‌داند. عزیز محمدی می‌گوید: این عجله از یک سو باعث می‌شود نیم فصل اول زمانی تمام شود که هنوز سرمای زمستانی از راه نرسیده و به تبع آن زمین‌های ما بدتر از وضعیت بد فعلی خود نشده‌اند و در نتیجه به تیم‌ها لطمات زیادی از این بابت نخواهد خورد.از طرف دیگر تیم ملی در 19 آبان یک مسابقه دوستانه با ایسلند در تهران دارد و سپس دو بازی رفت و برگشت خود را با اردن نیز در مرحله انتخابی جام ملت‌های آسیا در روزهای 23 آبان و اول آذر انجام می‌دهد. بنابراین نه‌تنها از استراحت 3 هفته‌ای مذکور بیشترین بهره گرفته خواهد شد، بلکه برگزاری فشرده رقابت‌های داخلی تا چنان تاریخی یک الزام گریزناپذیر بوده است.

یک فرضیه در ارتباط با برگزاری فشرده مسابقه‌های لیگ و در واقع دفاعیه از مجریان چنین شتابی این بوده که عجله و فشردگی مختص یکی دو تیم نیست و چون همه را شامل می‌شود، نه ظلم بلکه به مثابه مساوات و عدالت است، اما این را نمی‌توان پذیرفت زیرا طبیعی است تیم‌هایی که نیمکت‌هایی‌پر‌‌و‌‌پیمان دارند و از ذخیره‌هایی همسطح نفرات اصلی‌شان سود می‌جویند، راحت‌تر می‌‌توانند با عوارض این طرح کنار آیند و لطماتی کمتر از تیم‌هایی متحمل شوند که ذخیره‌هایشان کارایی نفرات اصلی مصدوم شده را ندارند. با این که برخی ضعف‌های فنی تیم‌ها را نمی‌توان محصول برگزاری پر شتاب و کم استراحت مسابقه‌های لیگ دانست، اما قدر مسلم این که نوسان بیش از حد تیم‌ها در این مدت بی‌ارتباط با این مساله نبوده و نمی‌توان پذیرفت که مثلا شاهین بوشهر بعد از زدن 4 گل به مس و 2 گل به هریک از تیم‌های پرسپولیس و استقلال اهواز، ناگهان 4 گل از صبا بخورد و یک مغلوب صرف شده باشد،‌ مگر این که کشش روحی و فیزیکی نفراتش که تجربه این تعداد بازی متوالی را در بالاترین سطح لیگ ندارند، پایان یافته و این تیم در شتاب مفرط لیگ کم آورده باشد. این مساله حتی استقلال تهران را که از منظم‌ترین و منسجم‌ترین تیم‌های لیگ امسال است از پای درآورد و تیمی که در 10 بازی‌اش فقط 4 گل خورده بود در تهران در یک نیمه 3 گل پذیرا شد و برد 2 صفر در برابر استقلال اهواز اواخر جدولی را با شکست 2 3 عوض کرد.

اوضاع تیره قعر جدولی‌ها

هنوز برنامه ادامه مسابقه‌های لیگ بعد از بازگشایی آن از 5 آذر ماه به بعد اعلام نشده تا ببینیم اوضاع پس از آن چگونه خواهد بود، اما بعید نیست این شتاب با ابعادی کمتر از آن تاریخ به بعد هم ادامه یابد زیرا از راه رسیدن سرما و تاثیر منفی آن بر کیفیت زمین‌ها که باعث دردسرهایی تازه خواهد شد، سازمان لیگ را به برگزاری مسابقه‌هایی بیشتر در روزهای قبل از زمستان ترغیب می‌کند و از طرف دیگر در حول و حوش دو بازی رسمی تیم ملی در دی و اسفند ماه نیز تعطیلی‌هایی یک هفته‌ای برای لیگ متصور است که از حالا باید حساب آن را کرد. در این میان وضع تیم‌های قعر جدول مثل ابومسلم، فولاد خوزستان، پاس، شاهین، راه‌آهن و حتی استقلال اهواز احیا شده از همه دشوارتر و تیره‌تر است، زیرا به اعتراف مربیانشان نه‌تنها بر اثر برگزاری فشرده مسابقه‌ها زخمی و فرسوده شده‌اند بلکه برای کسب هر امتیازی که شاید در پایان فصل حافظ آنها در لیگ برتر و مانع سقوطشان به دسته‌ای پایین‌تر باشد، مجبورند محافظه‌کارانه‌تر توپ بزنند و دست به عصا به میدان بروند. همین مساله عذاب روحی‌شان را بیشتر می‌کند و بر آلام و نکات منفی لیگ می‌افزاید.

وصال روحانی