کارنامه 8 سال اشغالگری

اکنون 8 سال از آن زمان می‌گذرد در حالی که کارنامه اشغالگران افغانستان بیانگر حقایقی قابل توجه است.

1-نیروهای خارجی در حالی وارد افغانستان شدند که اهدای دموکراسی و مردم سالاری و مقابله با حاکمیت طالبان بر مردم این کشور را سرمی‌دادند. اکنون در کارنامه 8 سال اشغال افغانستان دموکراسی اهدا شده قتل عام صدها هزار نفر غیرنظامی افغان در حملات هوایی و زمینی اشغالگران، افزایش تولید مواد مخدر به 8500تن، گسترش روند رو به افزایش فساد و بحران‌های اجتماعی در جامعه، عدم بازسازی کشور و استمرار بحران ناامنی و بی‌ثباتی سیاسی و ... می‌باشد.
بسیاری از ناظران سیاسی وضعیت افغانستان در سه دهه جنگ داخلی و دوران طالبان را از شرایط کنونی مطلوب‌تر عنوان کرده‌اند. اشغالگران در اجرای دموکراسی اهدایی خود ،حتی نتوانستند انتخاباتی سالم را در این کشور برگزار کنند و پس از گذشت 2 ماه از انتخابات همچنان ابهام انتخاباتی ادامه دارد.

2-از شعارهای اشغالگران مبارزه با تروریسم و احیای امنیت بین الملل بوده است. روند تحولات نشان می‌دهد که این امر نه تنها در جهان بلکه در افغانستان نیز محقق نشده است. افزایش حملات تروریستی در عرصه بین الملل و گسترش یافتن القاعده به اروپا، آفریقا، شرق آسیا و... بیانگر شکست شعار مبارزه با تروریسم غرب می‌باشد. هرچند آنها با بهانه قرار دادن این مسئله همچنان به اشغال افغانستان و عراق و نظامی گری در جهان می‌پردازند، امادر حقیقت آنها کارنامه موفقی در این عرصه نداشته و صرفا با تبلیغات رسانه‌ای و ادامه نظامی گری بر این شکست سرپوش می‌گذارند.

3-نکته بسیار مهم در دستاوردهای اشغال افغانستان، بروز و تشدید اختلافات میان ائتلاف جنگ به ویژه افشای اختلافات اروپا با آمریکا و حتی در درون ناتو است. این اختلافات که با خروج برخی کشورها از افغانستان و عدم تمایل کشورها برای اعزام نیرو به افغانستان تبلور یافته چنان گسترده شده است که بسیاری زوال ناتو را دور از ذهن ندانسته‌اند. آمریکا برای فرار از این رسوایی حتی حاضر به واگذاری بخشی از فرماندهی اصلی ناتو به فرانسه شده است. جالب توجه آنکه غرب برای فرار از بحران افغانستان و کاهش هزینه‌های سنگین مالی و انسانی حاضر به مصالحه با روسیه برای انتقال تجهیزات نظامی از خاک این کشور به افغانستان شده است.

در مجموع در بررسی اجمالی  تحولات 8 سال اشغال افغانستان می‌توان گفت که هرچند غرب تلاش دارد با احداث پایگاه نظامی و به بهانه‌های امنیتی حضور بلندمدت خود را در منطقه استراتژیک افغانستان حفظ کند اما روند تحولات بیانگر زوال این سیاست و در نهایت وادار شدن آنها به خروج از افغانستان است چنانکه هم اکنون بسیاری از فرماندهان نظامی از جمله ژنرال مک کریستال فرمانده نیروی‌های آمریکایی و ناتو در افغانستان به این امر اذعان کرده است.

قاسم غفوری