تومورهای خوش‌خیم زنان

علائم: 3 نشانه عمده در بیماران مبتلا به فیبروم عبارتند از خونریزی غیرطبیعی، توده لگنی و احساس فشار در لگن. فیبروم‌ها بندرت سبب ایجاد درد می‌شوند، اما خونریزی غیرطبیعی، نشانه رایج است بنابراین میزان خونریزی قاعدگی افزایش یافته و الگوی خونریزی معمولا به صورت قاعدگی‌های شدید و طولانی است. توده رحمی شبیه به بزرگ شدن رحم در اوایل حاملگی است و فشار آن می‌تواند باعث تکرر ادرار و انسداد حالب و اتساع کلیه و مشکلات معدی -روده‌ای شود. اگر یک فیبروم پایه‌دار، پیچ خورده و جریان خون قطع شود، موجب نکروز حاد می‌شود که با احساس درد لگن و حساسیت موضعی همراه خواهد بود.

تشخیص: معمولا با معاینه شکم و لگن، می‌توان وجود یک توده لگنی نامنظم، سفت و معمولا متحرک و غیرحساس را در خط وسط شکم تشخیص داد. بیمار ممکن است تا مراحل نهایی رشد فیبروم علامت‌دار نشود و توده شکمی بزرگی پیدا کند که تا بخش فوقانی شکم گسترش یابد.

درمان: دو روش درمانی وجود دارد و درمان انتخابی تا حدی به تمایل بیمار برای باردار شدن بستگی دارد.

مصرف دارو: دارو سبب کوچک شدن میوم می‌شود و حالت مشابه یائسگی ایجاد می‌کند. حدود 3 ماه پس از درمان، اندازه میوم نصف می‌شود و اگر درمان قطع شود، سیکل‌های تولید مثل اعاده شده و میوم نیز پس از 2 تا 3 ماه به اندازه پیش از درمان باز خواهد گشت. در خانم‌های جوان، عوارض جانبی دارو مثل گرگرفتگی، تحلیل رفتن نسج لگن، مقاربت دردناک، کاهش حافظه، پوکی استخوان و اختلال در چربی بروز می‌کند. البته استفاده از دارو، فایده‌هایی مثل کاهش خونریزی در عمل جراحی و تسهیل آن.

عمل جراحی: برداشتن فیبروم و تلاش برای سالم ماندن رحم را می‌توان به عنوان روشی برای حفظ باروری پیشنهاد کرد. احتمال باردار شدن بعد از عمل جراحی تقریبا 60 درصد است. در بعد از سن یائسگی و با فیبروم‌های بدون علامت، درمان دارویی پیشنهاد می‌شود.

فیبروم و حاملگی: خطر عمده در کنده شدن جفت است که به اندازه فیبروم و بخشی از جفت که روی محل فیبروم لانه‌گزینی کرده بستگی دارد. سقط خودبخودی در مراحل اولیه بارداری ممکن است اتفاق بیفتد. وجود یک فیبروم زیر مخاطی بزرگ‌تر از 5 سانتی‌متر که جفت روی آن را پوشانده، با50 درصد خطر کنده شدن جفت همراه است. فیبروم هایی که در بخش تحتانی رحم پدید می‌آیند می‌توانند سبب نمایش غیرعادی جنین و پیدایش اختلال در زایمان یا افزایش احتمال سزارین شوند. حدود 20 درصد فیبروم‌ها در طول بارداری بزرگ‌تر می شوند، 20 درصد کوچکتر شده و 60 درصد بدون تغییر باقی می‌مانند.

دکتر مهرانگیز توتونچی