ثبت تغییرات جریان الکتریکی قلب

این سیستم که به سیستم ضربان‌نگار قلب معروف است، جریان الکتریکی تولید شده توسط ماهیچه قلب را در طول هر ضربان قلب مورد بررسی و تجربه و تحلیل قرار داده و براساس آن اطلاعاتی را درباره وضعیت قلب و چگونگی عملکرد آن ارائه می‌دهد. این سیستم نخستین بار در سال 1904 میلادی توسط یک محقق هلندی که در زمینه فیزیولوژی به مطالعه و تحقیق می‌پرداخت طراحی و ساخته شد. ویلم اینتوون willem Einthoven به خاطر طراحی و ساخت نخستین دستگاه ضربان ‌نگار قلب که می‌توانست ویژگی‌های الکتریکی قلب هر فرد را به صورت یک منحنی به تصویر بکشد در سال 1924 میلادی موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی شد. با وجود پیشرفت‌های چشمگیری که محققان در زمینه تشخیص و درمان بیماری‌های قلبی به آن دست یافته‌اند. امروزه همچنان از این روش به عنوان یک راهکار بالینی مناسب و یک روش تشخیصی مهم برای بیماری‌های قلبی در سراسر دنیا استفاده می‌شود. اینتوون که در رشته پزشکی از دانشگاه اوترج فارغ‌التحصیل شده بود از سال 1886‌میلادی تا پایان عمرش در سال 1927 میلادی در دانشگاه لیدن در رشته فیزیولوژی مشغول تدریس بود. او در سال 1903 میلادی موفق به ساخت گالوانومتری شد که می‌توانست تغییرات ولتاژ الکتریکی قلب در نتیجه انقباض ماهیچه قلب را اندازه‌گیری کرده و این تغییرات را به صورت یک منحنی ثبت کند. او این دستگاه را سیستم ضربان‌نگار قلب نامگذاری کرد. پس از بررسی‌های بیشتر بر روی منحنی ثبت شده از تغییرات جریان الکتریکی قلب اینتوون دریافت که اختلاف موجود در منحنی ضربان قلب ثبت شده در افراد مختلف می‌تواند نشان دهنده انواع مختلفی از بیماری‌های قلبی باشد که افراد به آن مبتلا هستند. بر این اساس او از سال 1908 تا 1913 مطالعات جامعی را درباره الگوهای ثبت شده مختلف و تفاوت آنها نسبت به الگوی طبیعی ضربان قلب انجام داده و به یافته‌های جدیدی درباره تشخیص و اتخاذ تصمیم مناسب نسبت به انتخاب راهکار درمانی مناسب برای گروه‌های مختلف بیماران قلبی دست یافت. امروزه با استفاده از دستگاه‌های الکتروکاردیوگراف می‌توان بزرگی قلب، بی‌نظمی عملکرد قلب و منشاء آن، انسداد عروق کرونری قلب و همچنین عامل تاثیرگذار بر کندی ضربان قلب را که می‌تواند ناشی از انسداد عروق قلبی و یا اختلالات فیزیولوژیکی باشد به راحتی تشخیص داده و نسبت به درمان آن اقدام کرد.