حاشیه خبر

خلیج فارس و یک دغدغه عملگرایانه

مهدی نورعلیشاهی: از فردای همان روزی که یک نشریه‌ آمریکایی، فارس را از انتهای نام خلیج حذف کرد، ماجرایی آغاز شد که ما ایرانی‌ها را بیشتر به این فکر فرو برد که خلیج زیر پای ایران، فارس است، از آن به بعد هر روز تلا‌ش برای صیانت و حمایت از نام خلیج فارس ، افزوده شد. از فردای آن روز همه دغدغه‌ها این بود که نام فارس از خلیج اش جدا نشود و هر روز در گوشه گوشه کشور همایش و سمینار بود که پشت هم برگزار می‌شد برای صیانت و حمایت از این عنوان.

کد خبر: ۲۸۴۲۷۶

همه اینها خوراک رسانه‌های داخل بود و از همان زمان کسانی که دغدغه این موضوع را داشتند به رفتارهای پراگماتیک یا عملگرایانه تر در صیانت از این نام بیشتر اصرار می‌ورزیدند.

البته از آن سو عرب ها نیز بیکار ننشسته بودند و به جای سمینار هر روزه، برنامه‌های مختلف بین‌المللی برگزار می‌کردند تا به چشم رسانه‌های دنیا بیاید و این دریای ایرانی را عرب جلوه دهند.

مسابقات بین‌المللی فوتبال، نمایشگاه های بزرگ هنری و صنعتی و هزار و یک برنامه دیگر که راضی بودند تنها در گوشه‌ای از پوستر آن برنامه‌ها نام دیگری جای نام خلیج فارس را بگیرد.

چند سالی از آن رویداد گذشته است و حال به واسطه آن سمینار‌ها یا هر چیز دیگر بی شک صیانت از این نام در جان هر ایرانی ریشه دوانده است. این سمینار‌ها هنوز ادامه دارد و البته در برخی موارد ما نیز پی برده‌ایم که صیانت از هویت تنها با حرف صورت نمی‌گیرد.

یکی از همین رفتار‌ها اتفاقی است که امروز می‌خواهد در گوشه‌ای از تهران رخ دهد. هنوز از بسته شدن آخرین گره قالیچه صلح و دوستی در کاخ موزه سعدآباد تهران زمان زیادی نمی‌گذرد که قرار است امروز و در ابتکاری دیگر نخستین گره قالیچه خلیج‌فارس توسط رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری نیز بر داری دیگر زده شود.

قالیچه صلح و دوستی بعد از زدن آخرین گره بر جانش به سازمان ملل متحد رفت و باید دید که سرنوشت این قالیچه ایرانی که نامی ایرانی تر هم دارد به کجا خواهد انجامید. هنوز هیچ چیز معلوم نیست اما شاید با هدیه این قالیچه به سازمان ملل متحد ما نیز رفتارهای رسانه‌ای برای صیانت از یک هویت را فرا بگیریم.