من با رادیو تهران بیگانه نیستم

 گفتگو کوتاه ما با مدیر جدید رادیو تهران، درباره دیدگاه وچشم‌اندازهایش در آینده کاری‌اش است.

آقای جهانی با توجه به سابقه مدیریتی که در شبکه‌های مختلف رادیو داشتید شرایط رادیو تهران را چطور می‌بینید؟ و چه دیدگاهی نسبت به این رادیو دارید؟

من با رادیو تهران بیگانه نیستم، در شروع تاسیس این رادیو حدود 5 سال به عنوان مدیر گروه ورزش و تفریحات همکاری داشتم، من و خانم احمدی هر دو به مدت 5 سال مدیر گروه این شبکه بودیم که بعد از آن خانم احمدی به رادیوسراسری و بنده به رادیو جوان و متعاقب آن به رادیو ورزش منتقل شدم. رادیو تهران رادیوی بسیار خوبی است، در این سال‌هایی که من نبودم تغییرات بسیار مثبت و گسترده‌ای در این رادیو صورت گرفته است. از مرمت ساختمان ارگ که میراث فرهنگی این کشور است گرفته تا تغییراتی که در برنامه‌سازی و رویکرد برنامه‌ای و آنتن صورت گرفت. ارتباط رادیو تهران با مدیریت و خدمات شهری و ارائه اطلاع‌رسانی به مردم نیز از دیگر تغییرات این شبکه است که قطعا در ادامه راه کارهایی که انجام شده به نتیجه نهایی خواهد رسید. و ما در آینده نزدیک برنامه‌های آینده رادیو تهران را معرفی خواهیم کرد.

وقتی شنیدید که قرار است مدیر رادیو تهران شوید، چه عکس‌العملی نشان دادید، تعجب کردید یا از قبل در جریان این تغییرات بودید؟

من 28 سال در رادیو خدمت می‌کنم و در بخش‌های مختلف رادیو کار کردم.

برای من رادیو مهم است، اگر تشخیص بدهم که می‌توانم مثمرثمر باشم و تغییری ایجاد کنم می‌پذیرم و با افتخار خدمت‌گذار مردم خواهم بود و اگر خودم را مفید ندانم و خدای نکرده احساس کنم که ممکن است، لطمه‌ای به عملکرد مدیران پیشین وارد شود، قطعا نمی‌پذیرم. من علاقه زیادی به رادیو دارم و برایم شبکه خاصی هم مطرح نیست، برای همین است که در تمام این 28 سالی که در رادیو هستم از رادیو به جای دیگری نرفتم.

با توجه به موفقیتی که در رادیو پیام داشتید و تحولات چشم‌گیری که در بحث موسیقی ایجاد کردید، این جابه‌جایی را چطور ارزیابی می‌کنید؟

من فکر می‌کنم که هشت سال و نیم حضور در رادیو پیام برای من کافی بود و رادیو پیام به آن نقطه‌ای که من می‌خواستم رسید، در کنار رادیو پیام، رادیو آوا هم در زمانی که من در آنجا مسوولیت داشتم تاسیس شد و مورد توجه تهرانی‌‌ها قرار گرفت، پخش روزی 7 ساعت موسیقی، رادیوی موفقی از آوا ساخت. فکر می‌کنم که دیگر لزومی نداشت در رادیو پیام باقی بمانم، من بعد از مشورت با دوستانم قبول مسوولیت کردم و با توجه به آشنایی کاملی که به نیروهای رادیو تهران دارم و سابقه همکاری خوبی که با اینها بوده که نیروهای بسیار خوب و با استعدادی هستند، استقبال کردم و پذیرفتم که به رادیو تهران برگردم. جایی که سال 1361 کارم را از همین جا آغاز کردم.

آقای جهانی مدیریت در یک شبکه تخصصی، نیازمند یک مدیر متخصص است، حال با این جابه‌جایی مدیریتی از یک شبکه تخصصی به شبکه‌ای دیگر، فکر نمی‌کنید کارایی لازم را از یک مدیر سلب می‌کند؟

به هر حال وقتی که یک مدیر چند سال در رادیویی کار می‌کند و طرح‌هایش را به هدف می‌رساند و یا به هدف نزدیک می‌کند، طبیعتا این برای ایجاد انگیزه بیشتر و کار در شبکه دیگر و تحرک ایجاد کردن بین همکاران است. این طبیعی است که سمت‌ها را برای مدتی به کسی واگذار می‌کنند و انتظاراتی دارند. وقتی آن انتظارات برآورده شد، ممکن است توقعات دیگری برای سازمان به وجود بیاید و ضرورت آن ایجاد شود.

پس تخصص چه می‌شود؟ تجاربی که شما در این دهه در بحث موسیقی و تحولات چشمگیر در این زمینه داشتید، چگونه هدایت می‌شود؟

البته قرار نیست که من از موسیقی فاصله بگیرم و در خدمت موسیقی سازمان نباشم. در جلسات موسیقی و در سیاست‌گذاری پخش انواع موسیقی قطعا حضور خواهم داشت و تجربیاتم را در اختیار همکاران جدید قرار خواهم داد و با برنامه‌سازی رادیویی هم بیگانه نیستم همان‌طور که می‌دانید من غیر از 8 سال و نیمی که در رادیو پیام بودم، شبکه ورزش را تاسیس کردم، من اولین گزارشگر ورزشی بعد از انقلاب هستم، دو سال و نیم رادیو ورزش بودم و بعد از آن مدیران سازمان تصمیم گرفتند من را به رادیو پیام منتقل کنند، همان زمان هم این سوال مطرح بود که حالا شمایی که در ورزش تخصص دارید، چرا به یک شبکه موسیقایی رفتید، اما ورزش هم با همان قوت کارش را ادامه داد. در شبکه پیام هم تحولی ایجاد شد. تا روزی که انرژی هست، انگیزه هست و احساس وظیفه کنم در خدمت سازمان هستم.

زینت پستادست