اصولگرایی در خانه ملت

آنچه در این روزها در جریان شکل‌گیری کابینه در دولت و مجلس گذشت، تلاشی ارزشمند و قابل ستایش است که علاوه بر تحقق بخشیدن به یک قوه مهم کشور و زمینه‌سازی برای طرح مباحث بسیار جدی و تاثیرگذار، کمکی شایان برای ترمیم این آسیب و احیای نشاطی است که بتدریج حوزه‌های مختلف سیاست، فرهنگ و اقتصاد را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

تردیدی نیست که هم رئیس‌جمهور و هم نمایندگان مجلس شورای اسلامی، تلاششان در جهت تشکیل دولتی کارآمد و مطابق با معیارهای یک نظام اسلامی و ارزشی است هرچند تشخیص یا ارزیابی هرکدام از کارآمدی‌ یا معیارهای لازم برای تصدی وزارت می‌تواند متفاوت باشد و در مواردی هست.

صرف‌نظر از سنجیده یا نسنجیده بودن و صحیح یا ناصحیح بودن همه اظهارات موافقان و مخالفان و دفاعیات وزرای پیشنهادی و رئیس‌جمهور و صرف‌نظر از اعتقاد به یک اصل کلی که «همواره می‌توانیم بهتر از‌ آنچه هستیم باشیم» آنچه این روزها در خانه ملت در جریان است از نعمت‌های الهی و ازجمله افتخارات نظام اسلامی است. مطالبی که موافقان مصمم کابینه پیشنهادی و مخالفان جدی، صاحب‌نام و صریح مجلس طی چند روز گذشته مطرح کردند و نیز توضیحات و پاسخ‌هایی که وزرای پیشنهادی و رئیس‌جمهور در دفاع از خود ارائه نمودند بامسما بودن مفهوم «خانه ملت» را یکبار دیگر خاطرنشان کرد.

بعید است هیچ موافق و مخالف وزرای پیشنهادی در سطح جامعه و در اقشار مختلف وجود داشته باشد که اهم نظرات خود را از تریبون مجلس و از زبان نمایندگان نشنود و این همان «مردم‌سالاری» است که نباید اهمیت آن مغفول بماند و حلاوت آن در لابه‌لای برخی تلخی‌ها گم شده، کام ملت ایران را شیرین نکند.

نکته مهم و ارزشمند دیگری که در جریان رای اعتماد نمایندگان مجلس به وزرای پیشنهادی رئیس‌جمهور منتخب مردم بار دیگر رخ نمود این‌که، اصولگرایان یک «قبیله» نیستند که هرکس از قبیله و تبار آنان هرگونه رفتار کند او را ستایش کنند و مورد حمایت قرار دهند. یا به تعبیر ولی امر مسلمین «اصولگرایی نحله یا جریانی در مقابل دیگر جریان‌های رایج سیاسی نیست.» اصولگرایی شاخص‌هایی دارد که «فسادستیزی»، «سلامت اعتقادی و اخلاقی»، «اعتزاز به اسلام و نهراسیدن از بیان صریح جهت‌گیری‌های اسلامی»، «ساده‌زیستی و مردم‌گرایی»، «خردگرایی و حکمت در تصمیم‌گیری و عمل»، «مسوولیت‌پذیری و پاسخگویی»، «سعه‌صدر و تحمل مخالف»، «شایسته‌سالاری»، «تلاش بی‌وقفه برای خدمت»، «قانونگرایی» و «شجاعت و قاطعیت در بیان و اعمال حق» از جمله آنهاست. شاخص‌هایی که همه یا بسیاری از آنها را هم در رئیس‌جمهور و کابینه پیشنهادی می‌توان مشاهده کرد و هم در نمایندگان اصولگرای موافق و مخالف.

و سرانجام این‌که همه اینها اعم از «خانه ملت بودن» و «اصولگرایی» یک اقتضای مهم دیگر هم دارد و آن «همدلی» دولت و مجلس است. اصولگرایان دولت و مجلس باید تلاش کنند در کنار حق‌گرایی و صراحت، «همدلی» خود رادر شکل گیری کابینه ای کارآمد به نمایش بگذارند تا دشمنان مردم و نظام در بهر‌ه‌برداری‌های سو‌ء خود و تبلیغ «تقابل» مجلس و دولت، یک بار دیگر ناکام بمانند.