راه پیش روی رئیس جدید ورزش

این نیزصرفا به این دلیل است که در ورزش عقب ماندگی‌های زیادی داریم که باید دوچندان بکوشیم تا با پشت سرگذاشتن آنها و عبور از خلاهای موجود، به افق‌های تازه ای در ورزش آسیا که نه، بلکه در دنیا برسیم.

از عقب ماندگی‌ها که می‌گوییم، نباید از وجود استعدادهای سرشار در ورزش ایران غافل شد. استعدادهایی که به واسطه جمعیت جوان کشور استعدادی بالقوه نه تنها در ورزش، بلکه در تمامی زمینه‌ها و عرصه‌ها به حساب می‌آیند.

دولت نهم با چنین رویکردی اهتمام ویژه خود را بر توسعه زیرساخت‌های ورزش گذاشت تا محمد علی‌آبادی شتابان در این عرصه به جلو حرکت کرده و سرانه ورزش را به مرز یک متر مربع برساند که در برنامه چهارم توسعه نیز بر آن تاکید ویژه‌ای شده است. اما همین مدیر نیز در کنار تمام فراز و نشیب‌ها در ورزش که امری طبیعی است، دچار اشتباهاتی در نظام تصمیم‌گیری شد تا این تصمیم‌ها بویژه در فوتبال به پاشنه آشیلی برایش تبدیل شده و وی را از مدیریت ورزش دور کند. امروز علی سعیدلو، سکاندار ورزش شده است.

مدیری 57 ساله که همچون علی‌آبادی رابطه‌ای نزدیک با رئیس جمهور دارد و برای همین پیش‌بینی می‌شود حمایت‌های ویژه دولت از ورزش ادامه یابد و جامعه ورزش از این حمایت‌ها به بهترین شکل در جهت توسعه جایگاه خویش در عرصه آسیا و جهان استفاده کند.

آنچه مسلم است، در کنار توسعه زیرساخت‌ها، علی سعیدلو باید به مقوله قهرمانی ورزش توجهی ویژه کند و با اهمیت قائل شدن ویژه برای اهل فن و متخصصان، کار را به نوعی بدست آنان سپرده و خود از بالا و به صورت کلان روند اجرای امور را پی بگیرد.

یقینا ورود به مسائل خرد ورزش، او را از برنامه‌های کلان و محوری ورزش باز می‌دارد و علی سعیدلو که با علی‌آبادی رابطه‌‌ای نزدیک دارد، باید با مشورت با او، از توان مدیریتی و تخصصی علی‌آبادی به بهترین شکل استفاده کند تا ضریب اشتباهات در مدیریت وی پایین بیاید و شاهد سیاست آزمایش و خطا نباشیم.

حقیقت این است که تا چشم به هم بگذاریم، بازی‌های آسیایی چین از راه رسیده است و پشت بند آن نیز بازی‌های المپیک لندن که با توجه به قول‌های داده شده، باید به سمت و سویی برویم که دستاوردهایمان در حوزه ورزش قهرمانی مشعشع و روشن باشد.

توجه به وضعیت فوتبال و سروسامان دادن به این بخش، به صورتی که از حواشی کمرشکن تهی شده و به سمت خصوصی شدن و حرفه‌ای شدن درست و اصولی قدم بردارد، موضوع مهمی ‌است که سعیدلو باید به آن اهتمام ویژه ورزد تا این بار‌گران از دوش دولت به زمین گذاشته شود. بدیهی است اساس حرکت فوتبال در چارچوب حرفه‌ای نیز از باشگاه‌ها نشات می‌گیرد که رئیس جدید سازمان باید با دنبال کردن پروژه خصوصی‌سازی باشگاه‌ها و بویژه دو باشگاه استقلال و پرسپولیس، ساختار ورزش ایران را به سامان تعریف شده و مورد قبول برساند.

به طور مسلم فوتبال با تمام مورد توجه بودنش نباید همه ورزش ایران باشد و علی سعیدلو اگر می‌خواهد ورزش را متوازن و همه جانبه رشد و توسعه دهد، باید به این نکته توجه اساسی کند.

حجت‌اله اکبرآبادی