کلاس‌های فشرده آموزش مارگیری

در کشور ما به عنوان یک منطقه بی مار، به طور رسمی کمتر مار وجود دارد؛ به خصوص الان که گوشت هم گران شده است؛ در حالی که در بعضی از کشورهای جهان، مشکل وجود مار و نیش نامبرده بیداد می‌کند. آمارش موجود است.

طبق تحقیقاتی که هزینه آن را بانک جهانی تقبل کرده، هر سال حدود 700 هزار نفر در بنگلادش دچار مارگزیدگی می‌شوند که از این عده حدود 6000 نفر بر اثر زهر مار، بدرود حیات می‌گویند و روی قبرشان مثلا می‌نویسند: «آرامگاه ابدی و تمام وقت مرحوم فلان بن فلان که بدون تصمیم قبلی، ناجوانمردانه بر اثر مارگزیدگی شدیداللحن، بناچار سر به زیر تیره تراب فرو برد...... نیش ماری گزیده‌ام که مپرس/زهر ماری چشیده‌ام که مپرس.»

راهکار‌های کاهش مار

1- خوردن گوشت مار: در خیلی از کشورهای دنیا مردم از گوشت مار نیز نمی‌گذرند و این رویکرد مارگرایانه باعث حفظ و ثبات قیمت گوشت در این کشورها می‌شود. آبگوشت مار، یکی از غذاهای سنتی آفریقایی است که با پیاز و نان سنگک و دوغ آبعلی خیلی می‌چسبد. همچنین است پیتزا و لازانیای مخلوط قارچ و مار که می‌تواند مورد استقبال نسل جوان فست فودی قرار گیرد.

2- کندن پوست مار: قدیم‌ترها پوست برخی از حیوانات را درسته می‌کندند، داخلش را پر کاه می‌کردند. پس کندن پوست حیوان، مسبوق به سابقه است. فقط مسیر استفاده‌اش را باید اصلاحات کرد. اگر استفاده از پوست مار به قصد درست کردن کفش و چکمه و شال گردن و جلد موبایل و کیف سامسونت و سی‌دی و دی‌وی‌دی و..... امثال ذالک رواج پیدا کند؛ ظرف دو روز تخم هرچه مار است، برخواهد افتاد. حالا این که مار حیوانی تخمگذار است یا بچه زا؛ یک بحث انحرافی است که محصول القای کشورهای بیگانه و بنگلادش ستیز است.

3- دکترای مار و آمار: در دانشگاه‌های کشور بنگلادش می‌توان رشته‌های مارگیری تاسیس کرد که دانشجویان این رشته بتوانند با مبانی علمی و تئوریک مواجهه و مبارزه با مار بر طبق آمار آشنا و مسلط شوند. با این روش، عملا شاهد شکل‌گیری نسلی جدید از مارگیران عزیز خواهیم بود که با شیوه‌های علمی روز، بهتر خواهند توانست به مصاف مارها بروند و مشکل مار را برطرف کنند.

آن وقت دیگر هرکسی که روی کاغذ عکس مار را بکشد، لزوما مارگیر نخواهد بود. باید دکترای مارگیری هم داشته باشد. به هر حال، از یک سوراخ دو تا مار درنمی‌آیند که یکیش مدرک سیکل داشته باشد، یکی دکترا. هر دو باید دکترای مارگیری داشته باشند. به این ترتیب کشور بنگلادش می‌تواند به شیوه‌ای علمی  عملی ترتیب مارهای خود را بدهد و خیالش از بابت نیش آنها که نه از ره کین است، راحت شود.