معضلی به نام سستی

نگاهی به عملکرد تیم هندبال نوجوانان ایران در رقابت‌‌های اخیر قهرمانی جهان (تونس)‌ نشان می‌دهد بچه‌های ما در نیمه نخست همه دیدارهای خود، تیم برتر بوده‌اند، ولی اغلب در انتهای بازی مقهور توان و استقامت بدنی برتر حریفان شده‌اند! اتفاقا همین نکته در تیم جوانان هندبال ایران هم در رقابت‌های جهانی این رده که در مصر برگزار می‌شد، نمود واضحی داشت.

نگاهی به عملکرد تیم والیبال جوانان ایران در رقابت‌های جهانی هند، تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 2006 آلمان، حتی رقابت‌های مقدماتی جام جهانی آفریقای جنوبی و ... همگی نشان‌دهنده تضعیف شدید عملکرد تیم‌های ما در دقایق پایانی مسابقه و واگذاری نتایج به حریفان است. مهم‌ترین دلیل ناکامی نماینده‌های فوتبال باشگاهی ایران در آسیا هم (اصطلاحا)‌ کم آوردن بازیکنان این تیم‌ها به دلیل حضور همزمان در مسابقه‌های کم‌فاصله لیگ، اردوها و تمرین‌های تیم ملی، مسابقه‌های جام حذفی و ... در کنار حضور در لیگ قهرمانان آسیا ذکر شد. همه این موارد، دلالت از نبود برنامه، کمبود دانش و مهارت مربیان در آماده‌سازی بهینه بدنی ورزشکاران ما دارد وگرنه سطح آمادگی و مهارت‌های تکنیکی و تاکتیکی ورزشکاران ایرانی در بسیاری از رشته‌ها مثل والیبال، هندبال، فوتبال، وزنه‌برداری، کشتی، دوومیدانی، بسکتبال و ... رشد شایانی پیدا کرده و کمابیش به استانداردهای جهانی نزدیک شده و حتی بعضا از آن هم فراتر رفته است.

برای این که ریشه تقلب‌های تحقیرکننده مرسومی چون «دوپینگ» یا «صغر سنی» از ورزش‌مان جدا شود، علاوه بر لزوم بازگشت ضابطه‌مندی، قاطعیت در قانون‌مداری و ارتقای فرهنگی، باید به افزایش ارتقای سطح آمادگی عمومی بدنی قهرمانان ورزشی توجه شایانی کرد. انتخاب بازیکنان دارای ژن و فیزیک متناسب و قدرتمند، چابک، سریع و منعطف، در کنار توجه وافر به تغذیه، استراحت و رفتار حرفه‌ای آنها اصل نخست در راه رفع نقص موجود است. در کنار این‌ها، فراهم کردن دانش و امکانات مناسب ایجاد آمادگی جسمانی مطلوب در کنار کار و تلاش بسیار سخت و خستگی‌ناپذیری عاشقانه، شرایطی را فراهم خواهد کرد تا در آینده‌ای نه چندان دور، ورزشکاران کشورمان بدون هرگونه تقلبی چون صغر سنی، دوپینگ و ... در میادین معتبری چون المپیک، بازی‌‌های آسیایی، جام جهانی فوتبال و رقابت‌های قهرمانی جهان در رشته‌های مختلف به پیروزی‌ها و افتخارات باارزشی دست پیدا کنند و نه با دلخوشی به مدال‌ها و موفقیت‌های پوچ و کم‌ارزش و اعتباری چون تورنمنت‌های ضعیف بین‌المللی، خود را فریب دهیم.

جذب منابع انسانی متخصص و زبده در این مسیر هم یکی دیگر از الزامات مهم تلقی می‌شود. متاسفانه طی سال‌های اخیر، همواره افرادی که با دانش و مهارت بالای آماده‌سازی ورزشکاران وارد عرصه ورزش کشورمان شده‌اند، توسط افراد ذی‌نفوذ غیرمطلع یا مغرض مورد هجمه قرار گرفته‌اند.

مجید عباسقلی