کشف گروه جدیدی از سیاهچاله‌ها

بسیاری از سیا‌هچاله‌هایی که تاکنون شناخته شده‌اند در مرکز کهکشان‌ها قرار داشته و مافوق حجیم بوده‌اند به گونه‌ای که چندین میلیون تا چندین بیلیون‌بار حجیم‌تر از خورشید بوده‌اند.

کشف جدید اولین دلیل و نشانه‌ای واضح از وجود سیا‌هچاله‌هایی با اندازه متوسط است.

تیم جدید که با هدایت متخصصین فیزیک نجوم در موسسهdE TUDE SPATIAL فرانسه توانستند این سیا‌هچاله‌ها را توسط تلسکوپ اشعه ایکس آژانس فضایی اروپا به نامXMM-NEWTON کشف کنند. قبلا این ایده قوت گرفته بود که سیا‌هچاله‌های ستاره‌وار در گیر‌و‌دار تکان‌های شدید و غیراختیاری ناشی از ستاره‌های بزرگ بوجود آمده‌اند. اما هنوز چگونگی شکل گرفتن سیا‌هچاله‌های مافوق بزرگ (ابر سیا‌هچاله‌ها) کاملا مشخص نشده است.

فرضیه دیگر این است که سیا‌هچاله‌های بزرگ در نتیجه ادغام چند سیا‌هچاله‌ متوسط بوجود آمده‌اند. البته برای تایید این فرضیه ابتدا باید وجود سیا‌هچاله‌های متوسط را اثبات کرد.

این کشف تا به امروز یکی از بهترین اکتشافات ناشی از جستجوی طولانی به‌دنبال سیا‌هچاله‌های متوسط بوده است.

اگرچه دانشمندان می‌دانند که سیا‌هچاله‌های ستاره‌وار بقایای ستاره‌های بزرگ بودند، اما مکانیزم شکل‌گیری ابر سیا‌هچاله‌ها هنوز ناشناخته مانده است.

این کشف گامی مهم به‌سوی درک بهتر چگونگی شکل‌گیری ابرسیا‌هچاله‌ها است که در مرکز کهکشان راه شیری و دیگر کهکشان وجود دارد.

مدت‌های زیادی متخصصین فیزیک نجوم بر این باور بودند که باید گروه دیگری از کهکشان وجود داشته باشند که حجم(جرم) آنها بین صد تا صد برابر جرم خورشید است. اگرچه تا به امروز این نوع کهکشان به شکل قابل اطمینانی کشف نشده بود.

این منبع جدید که1 HLX نامیده شده در لبه کهکشان49-243 ESO قرار دارد.این منبع دارای اشعه ایکس مافوق درخشان است که درخشندگی آن 260 میلیون برابر اشعه ایکس خورشید است.

تصاویر اپتیکی دریافت شده نشان می‌دهد که این منبع موتور مرکزی کهکشان مربوط به خود نمی‌باشد. همچنین تغییر در اشعه ایکس نشان می‌دهد که این منبع باید شیء تکی باشد و دربرگیرنده‌ای گروهی از منابع کم نور نیست.

تشعشع بالای مشاهده شده در این شیء مبین این است که1 HLX شامل یک سیاهچاله به بزرگی 500 برابر خورشید است و داده‌های دریافتی نمی‌تواند معنای دیگری داشته باشد.

مترجم: آتنا حسن‌آبادی
منبع: PHYSORG