تیم ملی امید؛ کودکی با 2 سرپرست!

مسوولان این کمیته انتظار دارند در ازای این حق و همچنین پرداخت هزینه درباره تیم امید فوتبال نیز از کادر فنی گرفته تا سایر امور تدارکاتی تصمیم بگیرند و فدراسیون فوتبال به عنوان متولی این رشته نقش ناظر و راهنما را داشته باشد، اما از سوی دیگر فدراسیون فوتبال توقع دارد از انتخاب تا هدایت به عهده‌اش باشد و کمیته المپیک نقش یک نهاد نظارتی را داشته باشد. این‌گونه بود که پس از انتخاب غلامحسین پیروانی به عنوان سرمربی تیم امید، کمیته المپیک و در راس آن بهرام افشارزاده زمان طولانی را صرف عقد قرارداد با مربی منتخب فدراسیون فوتبال کردند تا این شائبه ایجاد شود که کمیته المپیک انتخاب فدراسیون فوتبال را قبول نداشته است. هرچند این قرارداد در نهایت به امضا رسید و تیم ملی امید در حال حاضر به کارش با همان کادر فنی ادامه می‌دهد، اما نزدیکان این تیم و حتی مسوولان مرتبط با این امر در فدراسیون فوتبال و کمیته المپیک شکاف موجود بین این دو ارگان را تکذیب که نمی‌کنند هیچ، اغلب تایید هم می‌کنند و این به معنای از بین رفتن امنیت شغلی کادر فنی و برهم خوردن تمرکزی است که اولین شرط موفقیت است.

کودکی با 2 سرپرست!

در وصف شرایط کنونی تیم ملی امید یکی از نزدیکان این تیم که نمی‌خواهد نامی از او برده شود، می‌گوید: این مشکل از سال‌های قبل وجود داشته است، حقیقت این است که این تعامل آن‌طور که باید و شاید وجود ندارد، اما نباید با طرح مسائل حاشیه‌ای به آن دامن زد. تیم امید مثل بچه‌ای با 2 سرپرست است که تکلیفش معلوم نیست، اما آنچه مشخص است این که کشمکش‌ها به تیم امید ضربه می‌زند. هر کسی هم سرکار باشد، اگر حرف و نظر فدراسیون و کمیته المپیک یکی نباشد نمی‌تواند کارش را بدرستی انجام دهد.

کمیته المپیک و عدم حمایت؟

گفته می‌شود کمیته ملی المپیک پس از آن که عاقبت انتخاب فدراسیون فوتبال یعنی سرمربیگری غلامحسین پیروانی را تایید کرد، تا حدی از مواضع حمایتی خود عقب‌نشینی کرده است.

در همین خصوص وقتی قرار شد در تورنمنت آفریقای جنوبی تیم ملی امید جایگزین تیم ملی بزرگسالان شود، آن‌طور که انتظار می‌رفت پیگیری‌های‌ لازم برای همراهی تمام بازیکنان امید در این سفر صورت نگرفت؛ به طوری که 16 بازیکن این تیم از سفر بازماندند و در حقیقت تیم امید به اردویی غیرقابل پیش‌بینی اعزام شد که بیش از نیمی از بازیکنان خود را در اختیار نداشت.

این عدم همکاری حتی مسوولان تیم امید را نگران کرده است، ضمن این که نحوه برخورد کمیته المپیک در عقد قرارداد پیروانی سبب شد تا در مقطعی تعدادی از تیم‌های باشگاهی از همکاری با تیم امید سر باز بزنند، هرچند که دلیل بازیکن ندادن به تیم امید قرار داشتن در دوره بدنسازی عنوان شد، اما اظهارات برخی مربیان مبنی بر قبول نداشتن نحوه تمرینات کادر فنی تیم ملی امید دهان به دهان پیچید و اسباب دلخوری غلامحسین پیروانی را هم فراهم کرد.

این فاصله همیشه معضل ورزش ما بوده است

محمد فنایی، سرپرست تیم ملی امید قدم اول برای موفقیت این تیم در راه صعود به المپیک را نزدیکی فدراسیون فوتبال و کمیته ملی المپیک عنوان کرد و به «جام‌‌‌جم» گفت: فاصله بین کمیته المپیک و فدراسیون فوتبال همیشه معضلی در ورزش ما بوده است، شک نکنید اگر این دو ارگان به هم نزدیک شوند، تیم ملی امید موفق می‌شود؛ اما واقعیت این است که این فاصله وجود دارد. کمیته المپیک به هر حال حقی در این تیم دارد و طبق وظیفه می‌خواهد بر کیفیت و رفتار تیم امید نظارت کند و نتیجه دلخواه را بگیرد.

وی ادامه داد: آقای افشارزاده مدیر باتجربه‌ای است که حضورش برای ورزش غنیمت است. او و آقای علی‌آبادی بارها گفتند برای تدارک تیم امید مشکل مالی وجود ندارد، از طرفی فدراسیون فوتبال به عنوان متولی نمی‌تواند از مسائل فوتبال بگذرد و نباید این کار را انجام دهد، این دیدگاه‌ها باعث بروز سوءتفاهم شده است. بنده به عنوان سرپرست این تیم در جایگاهی نیستم که بخواهم عملکرد افشارزاده یا هر کس دیگری را زیرسوال ببرم اما می‌دانم که به وی در مورد کادر فنی اطلاعات غلط داده‌اند.

وی افزود: برای رفع این سوءتفاهم کادر فنی آمادگی دارد تا با حضور مسوولان فدراسیون فوتبال و افشارزاده شرکت کند تا برای کاهش فاصله‌ها گامی برداریم و در مورد مسائل مختلف گفتگو کنیم.

واسطه‌ها و حاشیه‌سازی

فنایی درخصوص حاشیه‌سازی‌ها برای تیم امید می‌گوید: گفته‌اند فنایی ماهی 7 میلیون تومان حقوق گرفته است، اما همین‌جا می‌گویم من تا به حال ریالی از فدراسیون و کمیته المپیک نگرفتم و حتی قراردادی هم امضا نکردم، این شایعه‌سازی‌ها کار افشارزاده نیست. اینها کار گروهی است که می‌خواهند با این شایعه‌پراکنی‌ها آدم‌های خودشان را کنار تیم بگذارند.

به گفته وی فوتبال ما متاسفانه آنقدر دلال و واسطه دارد که این حاشیه‌ها درست شود، تیم ملی امید مثل کندوی عسل است، بازیکنان زیر 20 سال که پتانسیل بالایی برای حضور در باشگاه‌ها دارند. می‌توانند مهم‌ترین انگیزه این افراد باشند. به همین علت مصمم هستند تا افراد خودشان را به تیم نزدیک کنند؛ اما باید جلوی این کار گرفته شود و با همکاری تیم امید، کمیته المپیک و فدراسیون فوتبال بهترین نتایج حاصل شود.

حیف زمان که از دست برود

مهدی مناجاتی که خودش سابقه مربیگری در تیم‌های پایه ملی را دارد، در این باره به «جام‌جم» می‌گوید: تمام کسانی که دست‌اندرکار هستند، باید نظرشان را با هم یکی کنند. اگر فدراسیون فوتبال بخواهد از افراد موردنظر خودش بهره ببرد و کمیته المپیک هم نظر خودش را داشته باشد، فقط این می‌شود که صعود به المپیک را مثل وعده‌ای که هر سال به سال دیگر و دوره دیگر موکول می‌کنیم، هیچ‌گاه نمی‌توانیم آن را محقق کنیم، الان تیم امید بیشترین زمان را برای آماده‌سازی نسبت به دوره‌های پیش در اختیار دارد و حیف است که این فرصت با اختلاف‌نظرهای مختلف از بین برود.

وی در ادامه می‌افزاید: اختلاف‌نظر کمیته المپیک و فدراسیون فوتبال به تیم امید ضربه می‌زند، فدراسیون و کمیته المپیک باید به نظر هم احترام بگذارند. اگر همفکری باشد، همه مشکلات حل می‌شود، اما با این وضع تیم امید به جایی نمی‌رسد.

باشگاه‌ها باید همکاری کنند

امیرحسین پیروانی، مربی تیم امید در گفتگو با «جام‌جم» ترجیح می‌دهد وارد حاشیه نشود. او درباره رابطه فدراسیون و کمیته المپیک می‌گوید: خوشبختانه هم آقای افشارزاده و هم آقای کفاشیان سر تمرین‌ ما حاضر شدند و قرار شد با همکاری و همیاری همه‌جانبه، برای موفقیت تیم امید از هیچ کوششی دریغ نکنند.

او به مشکل دیگر تیم امید اشاره می‌کند و می‌افزاید: باشگاه‌ها باید برای موفقیت تیم امید با این تیم همکاری داشته باشند، چون کادر فنی روی این بازیکنان برنامه‌ریزی می‌کند. به نظر من اگر فدراسیون، قانون و برنامه جدی را تدوین کند و در صورت تخلف، باشگاه‌ها را جریمه کند، باشگاه‌ها موظف به این همکاری می‌شوند.

سکوت فدراسیون فوتبال و کمیته المپیک

طبیعی است که از مسوولان فدراسیون فوتبال و کمیته المپیک کسی حاضر نشود درباره این اختلاف‌نظر و فاصله صحبت کند، به هر حال در ظاهر همه از دوستی‌ها و همدلی‌ها می‌گویند. بنابراین تلاش ما هم در این ارتباط به نتیجه نرسید. اما همین اتفاق هم نشان‌دهنده همین مشکلات است، تیم ملی امید راهی را طی می‌کند که پیش از این امتحانش را پس داده است. آیا با این شیوه می‌توان آرزوی چندین و چند ساله صعود به المپیک را برآورده کرد؟

سارا احمدیان