بیست برای سینمای ایران

توجه جشنواره‌های خارجی به سینمای ایران در اواخر دهه 70 شدت گرفت، آنگاه که عباس کیارستمی توانسته بود با فیلم طعم گیلاس تنها برنده ایرانی نخل طلا لقب بگیرد و دروازه‌ای شود برای شناسایی سینمای ایران به جهان. این روند ادامه پیدا کرد تا اواسط دهه 80، اما انگار تمام سوژه‌های فیلم‌های ایرانی برای مخاطبان این جشنواره‌ها تکراری شده بود و چند سالی این جشنواره‌ها بدون توجه به سینمای ایران برگزار شد تا نسل جدید سینماگران ایرانی توانستند با رویکردی جدید نسبت به سینمای ایران فیلم‌های ایرانی را به مخاطبان جهانی‌اش نشان دهند. مجید مجیدی، اصغر فرهادی و حالا عبدالرضا کاهانی سینماگرانی هستند که با سینمایی موسوم به «سینمای داستانی» جوایز جشنواره‌های معتبر را گرفتند. فیلم «بیست» کاهانی روایتی تراژیک در‌باره صاحب یک سالن پذیرایی به نام سلیمانی است که به توصیه پزشک روانکاوش تصمیم می‌گیرد این سالن را که برای مراسم عروسی و عزا اجاره می‌دهد، به فروش بگذارد، اما این تصمیم تاثیر بدی بر زندگی کسانی خواهد گذاشت که زندگی‌شان وابسته به این مکان است و به همین دلیل سعی می‌کنند مانع از اجرای تصمیم آقای سلیمانی شوند.

«بیست» اولین فیلمی است که از «عبدالرضا کاهانی» فیلمساز جوان متولد نیشابور که امکان اکران عمومی پیدا کرد. هر چند کاهانی پیش از این تجربه کارگردانی 4 فیلم دیگر به نام‌های «آنجا»، «آدم»، «رقص با ماه» و «باد به دستان» را در کارنامه‌اش به ثبت رسانده، اما هیچ کدام شانس اکران عمومی را به دست نیاوردند.

فیلم کاهانی در 6 رشته نامزد دریافت جایزه از جشنواره فیلم فجر امسال شد که از آن میان توانست جوایز بهترین بازیگر زن نقش مکمل (مهتاب کرامتی) و بهترین بازیگر مرد نقش مکمل (علیرضا خمسه) را کسب کند.