یزدانی‌خرم در پایان راه

 از یک سو خود را از مدیریت پرحاشیه و البته هزینه‌ساز محمد رضا طالقانی رهایی بخشد و از سوی دیگر موضوعی را که از قبل به دنبالش بود به فعلیت برساند و آن هم تکان دادن یزدانی‌خرم از مدیریت 17 ساله فدراسیون والیبال بود.

مدیری پرسابقه که هر چند والیبال ایران را صاحب موفقیت‌های قابل توجه در آسیا و جهان در رده‌های نوجوانان و جوانان ساخته بود، اما رفته رفته دامنه اعتراض‌ها به نوع مدیریت یکسویه وی بالا گر فته بود تا مدیریت ورزش با این تغییر یک تیر و دو نشان خود را مورد آزمایش قرار دهد.

هر چند که با آمدن یزدانی‌خرم در کوتاه‌مدت از حاشیه‌های کمرشکن کشتی کاسته شد و در این عرصه نیز حمایت‌های ویژه سازمان تربیت بدنی شرایطی خوب را برای یزدانی‌خرم ایجاد کرد تا وی خیلی زود در کشتی جا بیفتد، اما عدم آشنایی وی با محیط کشتی و مسائل پیرامونی آن و در عین حال مورد توجه قرار دادن سیاست آزمایش و خطا در این رشته، کشتی را رفته رفته با این سوال مواجه ساخت که چرا با وجود این همه گوش شکسته متخصص و پیشکسوتان افتخارآفرین باید یک نفر خارج از کشتی بر این رشته مدال آور مدیریت کند.

اما همه این انتقادها و حتی ناکامی بزرگ کشتی در المپیک پکن نیز نتوانست خم به ابروی یزدانی‌خرم آورد تا او با اتکا به حمایت‌های سازمانی پشتش حسابی قرص باشد. حتی سازمان تا آنجا پشت یزدانی‌خرم ایستاد که چند جلسه‌ای مجبور شد مدیران خود را جهت نتایج به دست آمده در المپیک پکن و پاسخگویی لازم در این خصوص راهی مجلس شورای اسلامی کند.

با این حال یزدانی‌خرم که اصولا مدیری بلندپرواز است و معتقد است باید ریاست سازمانی را عهده دار شود، همه این حمایت‌ها را نادیده گرفت تا طی این روزها برای تصدی ریاست سازمان ورزش و جایگزینی محمد علی‌آبادی پیشقدم شده و به نوعی خود را در مقابل رئیس فعلی سازمان قرار دهد.

نکته‌ای که به طور طبیعی برای محمد علی‌آبادی گران آمد تا با توجه به ادامه انتقادها از مدیریت یزدانی‌خرم، فکر برداشتن وی از فدراسیون کلید بخورد. برای همین نیز رئیس ورزش عصر روز سه شنبه در رودر رویی با خبرنگاران، تغییر در کشتی را رد نکرد تا همه متوجه شوند که هر لحظه باید منتظر خبر برکناری رئیس فدراسیون کشتی باشند.

محدود شدن دایره قدرت یزدانی‌خرم

اما در شرایطی که همه منتظر عزل یزدانی‌خرم از مدیریت کشتی هستند، دیروز خبر برکناری این مدیر از کمیسیون بند ب ماده 117 قانون چهارم توسعه که اصولا جای پول‌سازی در ورزش به حساب می‌آید روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفت تا دایره اقتدار یزدانی‌خرم در ورزش تنگ و تنگ‌تر شود. در حقیقت با انتخاب حمیدرضا صلصال از سوی احمد ارشدی در این مسوولیت، یزدانی‌خرم به روشنی متوجه شد که دیگر حنایش پیش سازمانی‌ها رنگ ندارد.

جدا از سکوت معنادار محمد علی‌آبادی در برابر این پرسش که جامعه کشتی منتظر تغییر مدیریت فدراسیون باشد، دیروز کیومرث هاشمی معاون قهرمانی سازمان تربیت بدنی با اعلام این‌که؛ «یزدانی‌خرم از فضای اداره این رشته دور شده و در صورت عدم رعایت، سازمان تربیت بدنی از اختیارات قانونی خود استفاده خواهد کرد» حجت را بر همه تمام کرد تا عملا همه رئیس را پیش از صدور حکم برکنار شده ببینند.

در این زمینه و همانطور که در شماره روز سه‌شنبه نوشتیم با بهروز منتقمی مدیر با سابقه ورزش کشور برای مدیریت کشتی صحبت شده و او نیز برنامه‌های خود را در اختیار سازمان تربیت بدنی قرار داده است. مدیری که به واسطه مازندرانی بودن با کشتی قرابتی دیرین دارد و با جامعه گوش شکسته‌ها آشنایی کاملی دارد و به نظر می‌رسد اگر او گزینه نهایی در این رابطه باشد با استقبال جامعه کشتی واقع شود.

یزدانی‌خرم: منکر زحمات علی‌آبادی نیستم

البته بلافاصله بعد از این اظهارنظر هاشمی، محمد رضا یزدانی هم در گفتگویی با ایسنا با اعلام این‌که سازمان تربیت بدنی درمورد فدراسیون کشتی این اختیار را دارد و می‌تواند هرگونه جابه‌جایی که لازم بود، انجام بدهد، افزود: با توجه به سابقه‌ای که در ورزش دارم، می‌توانم به کشور خدمت کنم و برای همین آمادگی خودم را برای حضور در راس ورزش به رئیس‌جمهور اعلام کردم.

یزدانی‌خرم در ارتباط با احتمال حضورش در راس سازمان تربیت بدنی اظهارکرد: چند روز پیش رئیس‌جمهور اعلام کرد افرادی که توانایی کار در حوزه ورزش دارند، خود را معرفی کنند تا ما همه جوانب را برای به کارگیری آنها بررسی کنیم. در ورزش خیلی‌ها اعلام آمادگی کردند و من با توجه به این‌که حدود20 سال است در ورزش کار می‌کنم و سابقه‌ کاری مانند ناطق نوری، کرباسیان و میرسلیم دارم، به همین خاطر آمادگی خود را برای نامزدی ریاست سازمان اعلام کردم تا اگر شد، به کشور خدمت کنم.

وی افزود: حالا این اعلام آمادگی من به بعضی‌ها بر خورده است و طبیعی است به سمت ما حمله کنند. این گونه مسائل همیشه پیش می‌آید. من خیلی سال است در ورزش هستم و مشکلات ورزش را می‌شناسم و احساس می‌کنم می‌توانم راحت‌تر مشکلات را حل کنم. در این شرایط اگر خود را مسوول ندانم و به میدان نیایم، ممکن است مجبور شوم به جامعه‌ اسلامی پاسخ دهم. من نمی‌گویم که علی‌آبادی زحمت نکشیده، او در این مدت تحت فشار بود و همه‌ تلاش خود را برای بهبود اوضاع ورزش به کار گرفت. من فقط آمادگی خودم را اعلام کرده‌ام.

به هر حال باید حوصله کرد و دید که آیا این تفکرات جامه عمل خواهد پوشید یا سازمان به همین جا اکتفا کرده و فعلا اجازه می‌دهد یزدانی‌خرم متوجه شرایط خویش شده و به نوعی از رویاهایش در جهت دستیابی به مدیریت کلان ورزش دست به عقب‌نشینی بزند.