دیدار اول

طرح سه فوریتی برای جاودانگی کرسی هایمجلس

کد خبر: ۲۶۴۸

عجیب ترین رفتار پارلمانی در چند روز اخیر در کشور ما رخ داده است.اولا طرح سه فوریتی برای شرایط حساس در مجلس ارائه می شود که منافع حیاتی کشور در خطر باشد، که ظاهرا رد صلاحیت چند نفر در انتخابات میان دوره ای یک استان ، منفعت حیاتی نیست ، مگر منافع حیاتی را منافع خیالی تعبیر کنیم که از این جهت تخلف از سوگند نمایندگی شده است ثانیا پس از طرح سه فوریتی اول ، طرح سه فوریتی دوم در همین زمینه ارائه شد که طرح دوم با طرح اول در عالم ثبوت هیچ تفاوتی ندارد یعنی در مقام عمل ، شورای نگهبان مسلوب الاختیار می گردد ولی از نظر ظاهر و مقام اثبات تفاوت هایی دیده می شود که به نظر می رسد برخی افراد افراطی مجلس شورای اسلامی دنبال تندکردن فضای سیاسی هستند تا منافع جناحی جای منافع ملی را بگیرد مساله عمده این است که آیا طبق قانون اساسی شورای نگهبان وقتی می خواهد کاندیداهای نمایندگی مجلس شورای اسلامی و یا ریاست جمهوری و یا خبرگان رهبری را تایید نماید، عقلا و شرعا لازم است صلاحیت های مندرج در قانون انتخابات را در آن افراد احراز نماید یا خیر؛ظاهرا براساس نصوص عقلی و حقوقی و رجوع به قانون اساسی چاره ای جز پذیرفتن این امر نیست که شورای نگهبان نظیر هر نهاد موجود دیگری در مقام تایید صلاحیت ، خود باید این خصوصیات را احراز نماید این امر از آن جهت اهمیت دارد که برخی تصور می کنند، عدم احراز "عدم صلاحیت " کفایت می کند تفاوت این دو مقوله روشن است درباره آقای الف که هیچ اطلاعی راجع به او نداریم می توان گفت "عدم صلاحیت " وی را احراز نکردیم ، اما نمیتوان گفت "صلاحیت وی" را احراز کردیم اگر مقام "احراز نمودن " را برای شورای نگهبان قائل باشیم ، آیا می توان با امریه و طراحی مجرای خاص ، شورای نگهبان را مجبور کرد که بپذیرد "امری برای وی محرز" شده است ؛ مثلا بگوییم شما باید صلاحیت آقایان را احراز کنید، اما فقط از طریقی که ما می گوییم باید احراز کنید در مقام احراز صلاحیت باید فاعل شناسا، کشف حقیقتی نماید در اینجا آنچه مهم است کشف حقیقت است نه هیچ چیز دیگر مخصوصا اگر طرق پیشنهادی همه ابعاد کاشفیت حقیقت را نپوشاند مثلا ممکن است اعضای شورای نگهبان به چشم خود دیده باشند که فردی دزدی کرده است یا شرب خمر نموده است ولی چهار مرجعی که در قانون آمده است این صحنه را ندیده باشند در اینجا برای شورای نگهبان کشف حقیقت شده است هرچند از طریق آن مجرا حاصل نشده است حال چرا برخی نمایندگان مجلس این موضوع منطقی را نمی خواهند بپذیرند و وقت مجلس ، مردم ، مسوولان را گرفته و گاه با سخنان عتاب آمیز و خشونت زا فضای سیاسی کشور را رادیکالیزه می کنند، به نظر می رسد برای حفظ کرسی های مجلس برای جناح خود نگرانی زیادی حاصل شده است باید در بازی دمکراسی پذیرفت که کرسی های مجلس و هرگونه سمتی در نظام سیاسی همیشگی نیست به قول افلاطون بزرگترین جرم آن است که گروهها با یکدیگر زد و بند کنند که سمتهایی در حکومت را قبضه کنند پیشنهاد می شود مجمع تشخیص مصلحت نظام ابتدا موضوع را از نظر منطقی بررسی کند تا معلوم شود در همه جای عالم عقل سلیم در مقام کشف حقیقت ، بخشنامه صادر نمی کند و فاعل شناسا را محدود به طی طریق خاص نماید و در مرتبه دوم مرجعیت خود را در مقام حق به ثبوت برساند حقگویی در دنیای امروز البته شجاعت می خواهد در سال امام علی )ع (، مراجع حکومتی باید به اثبات برسانند که دنبال جلب هورا نیستند بلکه به دنبال رضای حق تعالی هستند و رفتاری را در کشور نهادینه میکنند تا عقلای عالم آن را ممدوح بدانند.