احترام به نامزد رقیب

تعجیل در فرج

نویسنده وبلاگ «شکوفه نرگس» فرازهایی از بیانات امامان معصوم در باره فرج و ضرورت دعا در تعجیل آن را نوشته است. امام زمان (عج) دراین‌باره فرموده‌اند: شیعیان به اندازه آب خوردنی ما را نمی‌خواهند اگر بخواهند دعا می‌کنند و فرج ما می‌رسد. به نوشته این وبلاگ‌نویس، همچنین از امام صادق روایت شده که فرمودند: شما شیعیان اگر چنین تضرع و زاری کنید و فرج ما را بخواهید خداوند فرج ما را می‌رساند ولی اگر دست روی دست بگذارید و بی‌تفاوت بمانید وقتی کار به نهایت برسد، فرج می‌رسد.

«دا» رمان نیست

نویسنده وبلاگ «کادوس» با اشاره به این‌که کتاب پرفروش «دا» ادعایی در زمینه رمان بودن ندارد، می‌پرسد: چرا مدام در مصاحبه‌ها، اظهارنظرها و اخبار مطبوعاتی آن را به عنوان رمان معرفی می‌کنیم! راستش را بخواهید وقتی سیاست‌پیشه‌ها، شروع به تعریف و تمجید از رمان دا کردند، مطمئن شدم که در این اثر با نوعی خاطره‌نویسی جذاب روبه‌رو خواهم شد که البته هیچ ارتباطی با رمان ندارد و این فرضیه با خواندن دا ثابت شد. وی با اشاره به این‌که خاطره‌نویسی مقدمه رمان‌نویسی است و ترویج این فرهنگ می‌تواند بنیه رمان‌نویسی را تقویت کند، ادامه داده است: در خاطره‌نویسی یا زندگینامه خود نوشت که قاعدتا راوی اول شخص مفرد است، همچنین در رمان‌ها و داستان‌هایی که با این راوی نوشته می‌شوند، نمی‌توان حوادث سال‌ها پیش را دقیقا بازگو کرد. به عبارت دیگر، راوی اول شخص مفرد اگر صادق باشد باید دچار فراموشی شود نه این‌که اگر 30 سال پیش وارد جمعی شده، همه افراد آنجا را با اسم و فامیل و رنگ و مدل لباس‌شان به یاد آورد!

کاندیداها عاشق وطنشان هستند

ایمان مهدی‌زاده هم در «نماشعر» به انتخابات پرداخته و نوشته است: کاندیداها شخصیت دارند و عاشق وطنشان هستند. هیچ‌کدام دوست ندارند به ایران و ایرانی آسیب برسد فقط اعمال نظرهاست که تفاوت‌ها را موجب می‌شود. حقیقت ماجرا این است که ما حتی در انتخابات هم به کاندیداهای رقیب احترام نمی‌گذاریم. حامیان هرکدام دیگری را می‌کوبند و البته شاید با آموزش و ساماندهی کردن حامیان از 3 ماه پیشتر بتوانیم در این زمینه رشد کنیم.

دشوارترین کار دنیا

مریم نصر اصفهانی در وبلاگش می‌نویسد: دشوارترین کار دنیا  البته بعد از کار در معدن  ورود به یک بحث منطقی در یک جمع زنانه است که پیرامون مسائلی غیر از شوهر، بچه، غذا، لباس، خوراک و پوشاک باشد. وی در ادامه می‌نویسد: اغلب خانم‌های ما با ابتدایی‌ترین قوانین یک استدلال سالم بیگانه‌اند، نه تنها خود قادر به استدلال صحیح نیستند که براحتی تحت تاثیر حجیت مراجع نامعتبر (شوهر، پدر، فرزند، استاد کلاس آواز، زنان گیس سفید/ مردان ریش سفید و...) قرار می‌گیرند. دیگر این‌که از گذشته تاکنون بدون منطق و استدلال و با ماوا گرفتن در پناهگاه نا امن احساسات حرف خود را به کرسی نشانده‌اند. از سوی دیگر از قدیم‌الایام تا گذشته‌ای نه چندان دور دسترسی زنان به منابع خبر و دانش و آگاهی بسیار محدودتر از مردان بوده است و همین امر امکان سنجش و مقایسه را از آنها سلب می‌کرده است و باز اگر دقت کنیم اگرچه اکنون این محدودیت‌ها تا حدود زیادی مرتفع شده است اما قالب و فرم ارائه آنها تا حدود زیادی مردانه باقی مانده است.