من تخریب می‌کنم، پس هستم

1- تخریب سخت‌افزاری: در این روش، شخص موردنظر را اگر در دسترس باشد، به زبان خوش روی زمین گرم می‌خوابانند و با غلتک از رویش رد می‌شوند. آنچه از وی باقی ماند، توسط سمپات‌ها و هوادارانش با کاردک از سطح زمین جمع می‌شود برای روز مبادا که لیلی به محمل نشیند.

2- تخریب نرم‌افزاری: در این شیوه، با استفاده از پنبه‌های دیجیتال و الکترونیک، مخملی‌تر از تمام نرم‌تنان، اقدام به نرم کردن فرد با انواع و اقسام رسانه‌های پیشرفته می‌کنند تا حدی که طرف در خطر دیلیت شدن (تلیت کردن سابق)! قرار گیرد. در این ساز و کار، آنقدر برای او حرف و حدیث درمی‌آورند و بر او برگ و ساز می‌بندند که گر تو ببینی، نشناسیش باز.

انواع مخرب: تخریب اصولا کار زشت و بدی می‌باشد؛ اما بالاخره هر جا که هفشده تا آدم سازنده وجود داشته باشند، احتمال موجود بودن یک دو تا آدم مخرب با مواد مخرب هم هست. در این راستا عموما دو جور آدم مخرب داریم که ذیلا برمی‌شماریم:

1- مخرب الکی: این فرد اهل تخریب، از عواقب کار زشتی که می‌کند، خبر ندارد. خودش خراب می‌کند، اما بو نمی‌برد. گاهی هم می‌آید از طرف دفاع و تعریف کند، اما این عمل را چنان سبک و سطحی انجام می‌دهد که صد رحمت به خود تخریب اورجینالش...! برای این دسته از افراد مخرب، گذاشتن کلاس‌های فشرده گفتاردرمانی و رفتاردرمانی، الزامی است.

2- مخرب کلکی: این شخص مخرب، از عملی که مرتکب می‌شود، کاملا آگاهی دارد و از بیخ (و بلکه بیشتر) آدمی اهل دوز و کلک می‌باشد که عالمانه و عامدانه اقدام به خراب کردن دیگران می‌کند و کلا مرض دارد.

این شخص چون قادر نیست خودش را بالا بکشد، تلاش مذبوحانه می‌کند تا بقیه را پایین بکشد.

تخریب سیاسی: الان که در گرماگرم ایام تبلیغات کاندیداها برای دهمین انتخابات ریاست جمهوری عزیز هستیم؛ بیش از هر وقت دیگر ممکن است برخی از هواداران برخی از کاندیداها  دانسته و ندانسته  اقدام به تخریب چهره دیگر رقیبان نامزد مورد علاقه خود کنند که نباید بکنند. انتخابات به سلامتی هر چهار کاندیدا تمام می‌شود می‌رود پی کارش؛ آن وقت روسیاهی این تخریب‌ها به چهره زغال شده آنها در تنور انتخابات می‌ماند.گیریم که فردی نقاط تخریبش ملس باشد؛ خب باشد. ما چرا باید پا روی اخلاق آدمیزادی بگذاریم و مثل بولدوزر عمل کنیم.

دعوت به عدم تخریب:

منم که دست نیالوده‌ام به تخریبت
منم که دست نخواهم زدن به ترکیبت
قسم به سیب‌زمینی که از سر غیرت
نبوده در سر من هیچ فکر آسیبت!