این روستای بی‌منظره!؟
بجنورد - خبرنگار جام‌جم: آنچه اصل است نادیدنی است و از دیده‌ها پنهان اما «آن» را که اصل است آیا کسانی هم که نابینا هستند، می‌بینند؟! وقتی مولوی می‌گوید: پنهان زدیده‌ها و همه دیده‌ها از اوست / آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست. آیا به چه شکلی آرزوی دیدار کسی را دارد که پنهان از دیده‌هاست؟! آیا با ندیدن می‌شود دید؟
در جایی که در هر 3 خانواده حتما یک نابینا وجود دارد. ندیدن، بخش مهمی از زندگانی است، جایی که به خاطر شاید سوء‌تغذیه، شاید ارث و به قول مشهور و پذیرفتنی‌تر: مشکلات ژنتیکی نابینایی و ندیدن جزو زندگانی شده است.
در روستای چهاربرج بجنورد خراسان شمالی از کودک چند ماهه تا افراد بالای 40 سال نمی‌بینند. بررسی این مشکل را یک ایرانی (استاد دانشگاه) که تابعیت آمریکا دارد، به عهده گرفته است.به گفته رئیس سازمان بهزیستی خراسان شمالی تاکنون50 معلول بینایی در چهاربرج شناسایی شده است.ما آدم‌های مثلا بینا رویای دیدن ندیدنی‌ها را داریم، یعنی چیزی که به گفته سنت اگزوپری در کتاب شازده‌کوچولو «اصل همان است.» اما وقتی به روستای چهاربرج بجنورد و مشکلاتشان می‌نگریم این نوع از ندیدن را هیچگاه نباید بینیم و برای کسی آرزو کنیم.
گفت و گو
در گفت‌وگوی «جام‌جم» با مدیرکل دفتر آبخیزداری؛
آبخیزداری؛ راهبرد مهار سیلاب
حسن روشن در گفت‌و‌گو ی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم»:
لیست تیم ملی بسیار منطقی اعلام شد
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بی‌بدیل برای نقش‌آفرینی بانوان در عرصه تمدن‌سازی هستند
حضرت زهرا (س)؛ محور یک روایت تمدنی
