روزهای پرخبر فضا

تلسکوپ هابل که سال 1990 در مدار زمین قرار گرفت، تاکنون نقش بی‌نظیری در ارتقای سطح دانش ما از جهانی که در آن زندگی می‌کنیم، ایفا کرده است.

بسیاری هابل را با تلسکوپ گالیله مقایسه می‌کنند. هر کدام از این ابزارها، عصر جدیدی را در درک ما از جایگاه خود در جهان بنیان نهاده‌اند. اما هابل برای آن که امکان ادامه فعالیت پیدا کند، نیازمند تعمیری ویژه بود؛ تعمیری که تاکنون بخش عمده‌ای از آن با موفقیت سپری شده است و فضانوردان در راهپیمایی‌های پی‌درپی فضایی، بخش‌هایی چون سامانه هدف‌گیری، ژیروسکوپ‌ها، باتری‌ها و روکش حرارتی تلسکوپ را تعویض و ابزارهای جدیدی چون دوربین میدان دید گسترده شماره3 را به آن اضافه و دوربین پیشرفته نقشه‌برداری آن (ACS) را نیز تعمیر کردند.

با پایان این ماموریت موفقیت‌آمیز، هابل تواناتر از هر زمان دیگری خواهد توانست به کاوش اعماق کیهان بپردازد. به این ترتیب این ماموریت که هزینه‌ای بیش از یک میلیارد دلار بابت آن صرف شده است، عمر هابل را تا سال 2014 افزایش خواهد داد تا پس از آن نسل بعدی این تلسکوپ فضایی یعنی جیمز وب (JWST) جایگزینش شود.

اما این روزها فقط هابل نیست که در کانون توجه محافل نجومی و فضایی قرار گرفته است.

 زمانی که همه توجه‌ها به هابل معطوف بود، آژانس فضایی اروپا (ESA) با موشک آریان 5، دو رصدخانه جدید بسیار مهم را به مدار زمین فرستاد؛ هرشل و پلانک که ساخت آنها بیش از یک‌میلیارد دلار هزینه داشته، قرار است به کیهان‌شناسان کمک کنند.

هرشل که با آینه‌ای به قطر حدود 5/3 متر، بزرگ‌ترین تلسکوپ فضایی است که تاکنون به مدار زمین رفته است، به دنبال بررسی منشا سیارات و ستاره‌ها خواهد بود و جستجوی خود را در محدوده فروسرخ و مایکروویو دنبال می‌کند و پلانک نیز به رصد تاثیر زمینه کیهان خواهد پرداخت تا شاید کلیدی برای حل اسرار عالم در اختیار دانشمندان بگذارد.