پیش ‌‌از‌ طوفان

خیلی‌ها تصور می‌کردند تغییر سبک از اکشن اول شخص به استراتژی هم‌زمان تصمیم درستی نباشد، اما نتیجه کاملا برعکس است.

هیلو وارز یک استراتژی هم‌زمان بسیار خوش ساخت است که مخصوص کنسول است و با توجه به امکانات کنترلی محدود و نه چندان دقیق (در مقایسه با موس و صفحه کلید) طراحی شده. موفقیت هیلو وارز راه را برای دیگر بازی‌سازها باز کرده تا عنوان‌های استراتژی انحصاری بیشتری برای کنسول‌های خانگی بسازند.

اول از همه سراغ گیم‌پلی می‌رویم. در بخش تک‌نفره شما در جبهه ‌UNSC‌ هستید و با ‌Covenant‌ها می‌جنگید. با توجه به این‌که بازی تنها دو جناح دارد این موضوع کمی ناراحت‌کننده است. چون در بازی‌های استراتژی معمولا امکان دنبال کردن بازی از دید همه جناح‌ها وجود دارد. البته در بخش مالتی می‌شود کاوننت‌ها را هم انتخاب کرد.

نقشه‌ها و درگیری‌ها در هیلووارز چندان گسترده نیستند. اگر به‌دنبال تجربه‌هایی نظیر ‌C&C‌ یا ‌BFME‌ می‌گردید، هیلو وارز به درد شما نمی‌خورد. درگیری‌ها سریع هستند و زود تمام می‌شوند. این موضوع روند بازی را تا حدودی ساده کرده اما اگر این‌طور نبود، با توجه به محدودیت کنترل احتمالا با یک بازی بسیار مشکل طرف بودیم که نمی‌شد به‌موقع از یک طرف نقشه به‌طرف دیگرش رفت و یا در لحظه حساس واحدهای مورد نظر را انتخاب کرد. ‌ ‌

پایگاه اصلی شما و دیگر ساختمان‌ها جایشان از پیش تعیین شده است. تمام کاری که شما باید بکنید، این است که منابع کافی برای ساخت و ساز پیدا کنید. هر چه انبارها و ‌Pad‌های بیشتری داشته باشید می‌توانید واحدها و سازه‌های بیشتری بسازید. برای گرفتن بعضی از آپگریدها باید حتما درجه فناوری لشکر خودتان را به تراز بالاتر ببرید. رفتن به تراز بالاتر با ساخت راکتورها امکان‌پذیر است و در طول بازی چهار تراز فناوری مختلف وجود دارد. در آن طرف کاوننت‌ها با ساخت معابد معروف خودشان و گذار از دوران‌های مختلف به ترازهای بالاتر می‌روند. ‌ ‌

کنترل بازی بسیار راحت است. با کلید ‌x‌ می‌شود فرمان جابه‌جایی یا حمله را داد. انتخاب واحدها با ‌A‌ انجام می‌شود و قدرت ویژه هر واحد با ‌Y‌ قابل دسترس است. تلاش سازنده‌ها در چیدن همه کارها مثل انتخاب گروه، جابه‌جایی، حرکت دوربین و انتخاب منوها در کلیدهای دسته ایکس‌باکس قابل تقدیر است.

هیلو وارز در کل 15‌مرحله برای بخش تک‌نفره دارد. هر کدام از مراحل ماموریت‌های فرعی و ‌Achievement‌ های مخصوصی دارند که برای گرفتن آن‌ها باید بارها هر کدام را تکرار کنید. این موضوع با توجه به وجود جعبه‌های سیاه و دیگر آیتم‌های مخفی انگیزه خوبی برای چند‌باره بازی کردن هیلو وارز هستند. اما در اولین تلاش، بدون شک این میان‌پرده‌های سه بعدی هستند که انگیزه اصلی برای تمام کردن هر ماموریت به شمار می‌آیند. ‌ ‌

میان‌پرده‌ها داستان را روایت می‌کنند که برخلاف سه‌گانه هیلو خیلی عمیق نیست اما برای طرفداران این سری بدون شک جذابیت زیادی دارد. داستان نزدیک به بیست سال پیش از شماره اول هیلو رخ می‌دهد و پیش درآمدی برای ماجراهای سه‌گانه هیلو است. بسیاری از مکان‌ها، سلاح‌ها، نژادها و وسایل نقلیه برای طرفداران هیلو آشنا هستند و این موضوع از نقاط قوت بازی است. برای کسانی که از کورتانا خوششان می‌آمد، یک هوش مصنوعی مشابه به نام سرینا در این داستان وجود دارد که کاراکتر جالب توجهی است. ‌ ‌

از نظر گرافیکی هم هیلو وارز نمره خوبی می‌گیرد. با این‌که واحدها را از دور می‌بینید، اما جزئیات زیادی در حرکات آن‌ها وجود دارد. سربازها و وسایل نقلیه با افکت‌های بصری بسیار جالبی حرکت می‌کنند. برخی اوقات اگر روی یکی از سربازها زوم کنید می‌بینید که کارهای اتفاقی زیادی از او سر می‌زند. چیزهایی نظیر وارتاگ‌ها یا اسکاراب‌ها حالا بسیار کوچک به نظر می‌رسند، اما هیچ کم و کسری از نسخه اول شخص هیلو ندارند. افکت‌ذرات در حین انفجارها واقعا زیباست و خستگی شما را پس از یک نبرد سنگین در می‌کند!

هیلو وارز یک بازی استراتژی بسیار خوش ساخت است که نوآوری خاصی ندارد و فقط روی کنسول ایکس باکس 360 می‌شود آن‌را بازی کرد. طرفداران قدیمی استراتژی که معمولا ‌PC‌ باز هستند با انجام ندادن هیلو وارز چیزی از دست نداده‌اند، اما کنسول‌بازها مطمئنا یک بازی خوب نصیبشان می‌شود که در کنار بازی‌های اکشن کنسولی خیلی می‌چسبد!

سید طه رسولی