کاندیدای ما اصلح تر است

داشتیم عرض می‌کردیم از هر جهت که فکر کنید، کاندیدای تشکیلات ما جهت رای آوردن در انتخابات ریاست جمهوری بعدی، از بقیه کاندیداها اصلح‌تر است. حالا گیریم عده‌ای بگویند که این عبارت «اصلح‌تر» غلط می‌باشد. خب باشد.

دلایل اصلحیت: تمام دلایل ما البته در محل جا نمی‌شود؛ اما به قدر رفع تشنگی، به چند تایی از دلایل اسطقس‌دار خود در راستای اثبات اصلح بودن کاندیدای خود (که نخواست نامش فاش‌تر شود) اشاره می‌کنیم:

1- کاریزمای بالا: نامزد ما ذاتاً و فی نفسه از کشش خاصی برخوردار است و همه را می‌گیرد. عینهو جاذبه ماه که باعث جزر و مد دریا می‌شود. به قول قدیمی‌ها، نامزد ما ستاره دارد. ستاره‌اش هم دنباله‌دار است. سال‌هاست که مهرش به دل نشسته و بیرون نمی‌توان کرد، حتی به روزگاران. مگر به روزگار بحران مالی و اقتصادی و امثال ذالک که شکم گشنه کاریزما  ماریزما حالیش نیست. تشنه شود، کاریز را به کاریزماتیک ترجیح می‌دهد.

2- اهل عمل بودن: کاندیدای باحال ما به قدری اهل عمل است. بزرگانی همچون کاندیدای خود ما نیز از قدیم گفتند به عمل کار برآید، به سخنرانی نیست. کوه را روی دوشم می‌گذارم، برج میلاد را از بیخ در می‌آورم... فقط کافی است که چشمانت بفرمایند که آره... هیچ کدام کاری نداره!

3- شکافتن آسمان: برای در انداختن طرح و برنامه‌های نو، باید به سبک و سیاق برادر متعهدمان خواجه حافظ شیرازی عمل کرد و در ابتدا آسمان را از یک ناحیه خاص و کارشناسی‌شده، شکاف داد. کاندیدای ما طرح‌های بزرگی در ذهن دارد که اگر اجرایی شود، چی می‌شود. ما در نظر داریم کنکور را چنان از بین ببریم که انگار از اول اصلا نبوده. سربازی را هم شیفتی می‌کنیم. طرف یک روز برود خدمت، روز بعدش در خدمت خانواده‌اش باشد. ازدواج را نیز آسان می‌کنیم تا همه به هم برسند. رسیدن چیز خوبی است اصولا. همین دیروز کاندیدای عزیز ما در دیدار عمومی‌اش با زبانی شیرین و مردمی، خطاب به یکی از ملت حاضر در صحنه اظهار کرد: اون کدوم خیابونه که منو به تو می‌رسونه؟....

4- براندازی ترافیک: نامزد شیرین‌رفتار ما نه تنها مخالف سوراخ لایه اوزون است که به هیچ وجه موافق شکاف موجود میان طرفداران مترو و هواداران منوریل نیز نیست. او موافق یک راه‌حل بینابین و ترکیبی از این هر دو پدیده معماری شهری است. می‌شود با یک مهندسی حساب شده بالا، ساز و کار مترو را با ساز و کار منوریل قاطی کرد و از توش یک چیزی در آورد که هم مقصود هر دو طرف این داستان کش‌دار حاصل شود و هم تخم ترافیک برانداخته شود. می‌توان قطار شهری تهران را طوری طراحی کرد که مثلا از سر خیابان دولت به صورت منو ریل و در هوا حرکت نماید و در ایستگاه بعدی برود توی زمین و تبدیل به مترو شود. چرا ما هنوز یاد نگرفتیم که می‌شود با هم کنار آمد؟ مگر حافظ نگفت: موسم گل زدن و رای و کنار آمد باز؟....!