تو این بچه را بی‌ادب می‌کنی!

این مشکل معمولا ترکیبی است از این که کدامیک از والدین ابتدا کودک را حین ارتکاب جرم دیده است؟ هر کدام از والدین تا چه میزان از رفتارهای غلط فرزندان عصبانی می‌شوند؟ کدامیک از والدین زمان بیشتری در طول روز را با کودک می‌گذراند و در آخر کدامیک از والدین از این که وقت بیشتری را به فرزند خود و تربیت او اختصاص نداده احساس گناه می‌کند؟

یادتان باشد که اختلاف و عدم توافق با همسرتان سر تربیت و تادیب فرزندتان مساله‌ای کاملا طبیعی و غیرقابل اجتناب است لذا هرگز آن را با عدم تفاهم در مسائل دیگر زناشویی خود ربط نداده و آن را ناشی از اختلافات زناشویی ندانید. این اختلاف بدین معنی نیست که شما والدینی ناسازگار هستید و با یکدیگر تفاهم ندارید. اجازه ندهید که این عدم توافق برایتان تبدیل به مشکل بزرگی شود، بحث و گفتگوی مناسب در مقابل کودکان می‌تواند تجربه تکاملی خوبی برای آنها باشد. همان‌طور که جنجال و مشاجره‌های بی‌مورد و بی‌اساس و بیان این اختلاف نظر به شیوه‌ای غلط در مقابل فرزندان نه تنها راهکاری مفید در حل این مشکل نیست بلکه نوعی عدم اعتماد و اطمینان نسبت به والدین و سرپیچی بیشتر از ارزش‌های تربیتی آنان را در فرزندان ایجاد خواهد کرد.

اشکالی ندارد اگر فرزندتان شما را در حال بحث، مخالفت و حل و فصل موضوعی ببیند، در واقع اگر این بحث‌ها به طریقی صحیح انجام گیرد، درس زندگی فوق‌العاده‌ای برای آنها خواهد بود.

یادگیری مهارت‌های گوش دادن، عنوان کردن مشکل، در نظر گرفتن هر دو طرف قضیه و رسیدن به راه‌حل و توافق و ایجاد تعادل متقابل بین خواسته‌ها از جمله شیوه‌های زندگی است که فرزند شما باید از همان ابتدای کودکی به تدریج آموزش ببیند. جنگ و جدل‌های نابرابر به هیچ عنوان درس زندگی خوبی برای کودکان نیست. برای بچه‌ها وحشتناک است که والدین خود را مشغول توی سر هم زدن، داد و فریاد و قلدری کردن برای به کرسی نشاندن حرف خود ببینند. این مساله باعث خواهد شد که آنها از اختلاف و عدم توافق گریزان شوند.

راهکارها:از قبل تصمیم بگیرید که چه مساله‌ای در خانواده شما از اهمیت بیشتری برخوردار است. مطمئنا شما و همسرتان حداقل سر چنین موضوعاتی به توافق می‌رسید که اهمیت زیادی داشته باشند و فکر می‌کنید که در مواقع خاص باید انجام گیرند. در بسیاری از خانواده‌ها اصول اساسی‌‌ای نظیر سلامتی، آموزش و تحصیل، احترام (در خانه، مدرسه و اجتماع)‌ و صداقت در درجه اول اهمیت قرار دارند. از این‌رو بهتر است که والدین نتایج و عواقب این خطاها را پیش خود تعیین کرده و آنها را به فرزندشان گوشزد کنند حتی می‌توانند این ارزش‌های اساسی خانواده را روی تکه‌ای کاغذ نوشته و به دیوار بچسبانند که همیشه جلوی چشم باشد. در این صورت اگر رفتاری از کودک سر زد که در آن لیست قید نشده باشد برای والدین آسان‌تر است که در مورد برخورد با آن رفتار با هم مخالفت کنند.

وقتی در هنگام انجام خطای فرزند هم پدر و هم مادر، هر دو حضور داشته باشند، احتمالا آن که بیشتر نسبت به آن رفتار حساسیت دارد با کودک برخورد خواهد کرد. اما اگر همسرش با طرز برخورد او مخالف باشد اولا نباید این عدم موافقت را در حضور کودک بروز دهد و ثانیا باید تشخیص دهد که این مورد ارزش بحث کردن را دارد یا نه. چراکه اگر خدشه‌ای به مسائل اساسی خانواده وارد نمی‌شود باید تا حدی توقعات و علایق رفتاری همسرش را درباره تربیت کودک بپذیرد و خود این هماهنگی والدین و درک و احترام متقابل به خواسته‌های یکدیگر، اثر بسزایی، چه‌بسا بیشتر از به کرسی نشستن روش یکی از والدین درباره آن مساله، خواهد داشت.

اما اگر به طور مداوم و بر سر همه مسائل مربوط به تربیت فرزند با همسرتان مشکل دارید، سعی کنید موضوع را با او در میان بگذارید. اگر آن را با لحن خوب و مناسب به اطلاع همسرتان برسانید، مطمئنا بیشتر مورد توجه او قرار خواهد گرفت و کمتر درباره رفتار خود حالت دفاعی خواهد گرفت.

والدینی آسوده‌تر هستند که زمان بیشتری برای رسیدگی به این موضوعات در اختیار دارند و استرس و فشار کمتری متوجه آنهاست و راحت‌تر می‌توانند به دلیل و منشأ اشتباهات و بدرفتاری‌های فرزندشان فکر کنند و تصمیمات تربیتی آنها را با آرامش و اطمینان بیشتری بگیرند.

حرف آخر این که مهم نوع تصمیمات تربیتی است نه این که چه کسی این تصمیمات را گرفته است. هدف ما از این تنبیهات و تأدیبات این که است که کودک کمتر آن رفتار ناشایست را تکرار کند و رفتارهای مناسب‌تری در آینده از خود نشان دهد. اگر فکر می‌کنید که همسرتان در مقابل فرزندتان خیلی سختگیری می‌کند، سعی کنید با او به شیوه‌ای منطقی و عقلانی صحبت کنید تا مشکلتان برطرف شود. اگر می‌بینید که در بحث با همسرتان مغلوب می‌شوید، یادتان باشد که هیچ وقت و هرگز نمی‌توانید اثر کلمات زشت و بد و بیراه‌هایی که در هنگام عصبانیت از دهانتان خارج می‌شود را از بین ببرید، اما همیشه و همواره وقت برای بحث مجدد و رسیدن به نتیجه‌ای مطلوب که هر دو نفر از آن راضی باشند، وجود دارد، اما یادتان باشد که هدف هر دوی شما یکی است آن هم گرفتن تصمیم برای تربیت و تأدیب فرزندتان است، نه بحث‌های غیرمرتبط و جنجال‌های بیهوده که نتیجه‌ای جز عدم اطمینان هریک به دیگری در این امر مهم را نخواهد داشت.

پس با تعقل و اندیشمندی، در پی یافتن راهکارهای مطلوب در مسائل تربیتی فرزندمان و از آن مهم‌تر توافق و تفاهم با همسرمان در این مورد، برآییم.

نسیما عرب
منبع :www.family.com