رقابت ریز‌پردازنده‌های جدید

این‌طور به‌نظر می‌آید که کار اینتل در راه عرضه نوآوری‌ها و ابداعاتش درست مشابه کار ساعت است که برای شما نیز چندان ناآشنا نیست، این شرکت هر سال با این حرکت تیک‌تاک گونه خود یک پهنه گسترده از فناوری سیلیکونی را می‌گشاید که یا تعداد بیشتری از ترانزیستورها را در آن به‌کار برده و یا یک طراحی کوچک از نوع میکرو را عرضه کرده است که این فناوری، خود به‌نوعی از آن امتیاز ترانزیستورهای بیشتر بهره می‌‌برد.

تیک‌تاک تیک‌تاک ...

نخستین «تیک» این ساعت در اواخر سال 2008 درست زمانی به‌گوش رسید که اینتل حاصل فناوری 45 نانومتری خود را تحت عنوان پنرین ‌(Penryn)‌ روانه بازار کرد و صدای «تاک» این ساعت نیز دقیقا در اواخر ماه نوامبر همین سال شنیده شد و آن زمانی بود که اینتل سه ریزپردازنده چهار‌هسته‌ای جدید را براساس طراحی نانوی خود از انواع ریزپردازنده‌های خانواده (7 Quad-core Core i‌) را با نام رمز نهالم ‌(Nehalem)‌ و با هدف دستیابی به کارایی بالاتر و تاثیرگذاری بر مصرف بهینه انرژی، به‌همراه خصوصیات جدید دیگر، روانه بازار ساخت.

‌‌7 Core i‌ چه نوع ریزپردازنده‌ای است؟

‌ ‌اولین نمونه‌های ریزپردازنده‌های ‌‌7 Core i برپایه مراحل تولید پنرین شرکت اینتل در اواخر سال 2007 توسط این شرکت ساخته و معرفی گردید.

اما از جهات دیگر آنها نمایانگر برخی از خصوصیات بازنگری شده تولیدات پیشین سرشناسی (مانند: ‌‌duo 2 Core‌، Quad 2 Core‌ و ‌quad extreme 2 Core‌)نیز هستند. البته در اینجا باید متذکر شویم که ریزپردازنده‌های ‌7Core i‌ در سوکت مخصوص چیپ‌های مادربردهای ‌775 LGA‌ جای نمی‌گیرند.

چیپ‌های ‌7 Core i‌ به سوکت‌های جدید و بزرگتر ‌1366 LGA‌ نیاز دارند و این بدان معناست که شما باید انواع دیگری از مادربرد را تهیه کنید (فقط چیپ‌ست‌های ‌58x‌ در انواع خاصی از مادربوردها از این چیپ‌ها پشتیبانی می‌کنند)، مضاف بر این ‌7 Core i‌ قابلیت پشتیبانی از حافظه رم‌ 2 DDR‌ را ندارد و یا باید از حافظه‌های رم سریع‌تر و گران‌تر ‌3 DDR‌ استفاده کنید، یا هیچ! از سوی دیگر، ولتاژ حافظه رم حداکثر می‌تواند 65/1 ولت باشد و هر ولتاژ بالاتری ممکن است به خود ریزپردازشگر صدمه وارد سازد.

اگر چه ممکن است که استفاده از این پردازشگرها در نگاه اول چندان راحت به‌نظر نرسد، اما اگر شما قصد ارتقای کامپیوتر خود را داشته باشید‌، این کار به‌هیچ‌وجه خالی از فایده نیست‌. جدا از آن‌که ازمزایای سرعت بیشتر کامپیوتر برخوردار خواهید شد‌، از خصوصیات روش‌های پردازش متن ‌(SSE)‌ و پشتیبانی بهتر از ویدئوها و تصاویر بهره خواهید برد.

مزیت‌های ریز پردازنده‌های ‌7 Core i‌

نظر به‌این‌که تنظیم‌کننده حافظه، بر ورودی/خروجی کنترل کامل دارد و همیشه به‌صورت یک تراشه (چیپ) مجزا مورد استفاده قرار می‌گرفته است‌، اکنون این تراشه مستقیما روی خود پردازشگر قرار گرفته است، لذا ارتباطات و تبادل داده‌ها میان این دو مولفه کلیدی را بهبود می‌بخشد.

تنظیم‌کننده حافظه آن به‌هیچ عنوان توانایی پشتیبانی از حافظه دو‌کاناله را نداشته و به‌جای آن از حافظه نوع سه‌کاناله پشتیبانی می‌کند. بنابر این به‌جای استفاده از دو یا چهار‌ DIMM‌ جهت تقویت برای کارایی حافظه دو کاناله‌، شما به 3 تا 6 عدد از آنها برای حداکثر بهره‌وری از فناوری حافظه سه‌کاناله نیاز دارید‌. ‌ ‌

تنظیم‌کننده حافظه هر چهار‌هسته پردازش‌کننده و همه حافظه نهان ‌ (Cache)‌(شامل: یک ‌Cache 1k L64‌، یک ‌Cache 2L 256‌ و یک ‌ Cache 3Mb Shared L 8‌)، همگی روی یک مدار قرار دارند و این امر خود کارایی آن را بهبود می‌بخشد. ‌ ‌

زمانی که شما به همه هسته‌های پردازش‌کننده نیاز ندارید، (یعنی از عملکرد ‌Overclocking‌ استفاده نشود و ریزپردازنده در حال انجام اعمال طبیعی خودش باشد)، آن هسته‌های پردازش‌کننده‌ای که در آن زمان مورد نیاز نیستند‌، خود‌به‌خود خاموش خواهند شد و بدین طریق از مصرف انرژی و هدر رفتن آن به‌شکل انرژی حرارتی جلوگیری می‌شود، همچنین به‌صورت خودکار پتانسیل کار را افزایش می‌دهد. از سوی دیگر، با حذف ‌FSB (Front Side Bus)‌ ریزپردازشگر ‌7 Core i‌ فناوری کاملا تازه‌ای را به‌خدمت گرفته است که آن عبارت از فناوری مسیر اتصال داخلی سریع اینتل (Quick Path Interconnect‌)، جهت افزایش پهنای باند حافظه و کاهش زمان پاسخ‌گویی و جلوگیری از ایجاد تاخیر در عکس‌العمل است.

فناوری ابرنخ‌کشی ‌(Hyper Threading)‌ یا به‌عبارت دیگر ایجاد هسته‌ها‌ی مجازی و تقلید کار مجازی آنها در پردازشگر را نیز دوباره وارد میدان کرده است. بدین طریق هر هسته قادر خواهد بود تا دو سری کار را همزمان انجام دهد‌، که این فرآیند خود کاهش زمان‌های بیکاری بخش‌های تشکیل‌دهنده هسته‌ها را برای ریزپردازشگر به ارمغان خواهد آورد و در پی آن به‌حقیقت پیوستن عملکرد 8 هسته‌ای در این نوع ریز پردازشگر را هرچه بیشتر به واقعیت نزدیک خواهد ساخت و کم‌کم باید منتظر محقق شدن پردازش 16‌‌هسته‌ای باشیم.

منبع: ‌pcworld.com