جاکارتا ، شهر ترافیک

شهر جاکارتا 661 کیلومترمربع مساحت و 8 میلیون و 500 هزار نفر جمعیت دارد که البته جمعیت آن با حومه به بیش از 13 میلیون و 200 هزار نفر می‌رسد. جاکارتا در سال‌های گذشته با هجوم مهاجران از دیگر جاهای اندونزی روبه‌رو شد که همچنان سیل مهاجر به این شهر سرازیر است. جاکارتا با چند شهرک اطرافش بیش از 23 میلیون نفر سکنه دارد.

جاکارتا آب و هوایی استوایی دارد و رطوبت هوایش بالاست، اما وزش بادهای دریایی در خیلی از روزها، هوای شهر را معتدل می‌کند.

راهبندان و ترافیک سنگین

شهر جاکارتا بزرگراه‌ها و خیابان‌های عریض زیادی دارد. با این همه، همواره گرفتار معضل ترافیک سنگین بویژه در منطقه مرکزی شهر است. اگر به جاکارتا رفتید و ساعت‌ها در راهبندان خیابان‌ها ماندید، عصبانی نشوید. راهبندان و ترافیک سنگین از صحنه‌های عادی در جاکارتا است.

خیلی از رانندگان شهر، به مقررات راهنمایی و رانندگی توجه نمی‌کنند و سبب آشفتگی وضع رفت و آمد در خیابان‌ها می‌شوند.

در خیابان‌های جاکارتا انواع وسایل نقلیه را می‌بینید که شمار زیادی از آنها دودزایند و هوای شهر را تیره و آلوده می‌کنند. گاهی وقت‌ها دریایی از موتورسیکلت‌های دوزمانه 100 تا 200 سی‌سی را می‌بینید که سر و صدا و آلودگی زیادی ایجاد می‌کنند. در جاکارتا شمار اتوریکشاها نیز زیاد است. اتوریکشا در جاکارتا، باجه‌آی نامیده می‌شود.

از اوایل دهه 1940 تا 1991 «باجه‌آی» از وسایل رایج حمل‌و نقل در شهر بود. در سال 1966 بیش از 160 هزار دستگاه ریکشا در جاکارتا تردد می‌کردند، اما در سال 1971، راندن ریکشا در جاده‌ها و خیابان‌های اصلی ممنوع شد. هدف دولت حذف این وسیله از حمل‌ونقل شهری بود. به این ترتیب تا سال 1991 تقریبا شهر بدون ریکشا شد. اما بحران سال 1998 سبب بازگشت ریکشاها به خیابان‌ها شد. چون وسیله‌ای ارزان‌قیمت برای رفت و آمد شهروندان بود.

امروز هم در برخی از خیابان‌ها و محله‌های فقیرنشین ریکشا و اتوریکشاها به کار خود ادامه می‌دهند. در حال حاضر بخش در خور توجهی از مسافران شهری را اتوبوس‌ها جابه‌جا می‌کنند. از آنجا که جاکارتا پرجمعیت است و شمار خودروها و موتورسیکلت‌ها در آن خیلی زیاد است، برای تردد سریعا اتوبوس‌‌ها، خطوط ویژه احداث کرده‌اند.

برای تسهیل امور حمل‌ونقل شهر نیز شهرداری جاکارتا اقدام به احداث یک بزرگراه کمربندی کرده که کارهای ساخت آن ادامه دارد.

از آنجا که هر روز میلیون‌ها نفر از حومه جاکارتا به این شهر می‌آیند و بازمی‌گردند چند خط راه‌آهن به اطراف شهر کشیده شده که مسافران در چند ایستگاه در نقاط مختلف شهر از قطار استفاده می‌کنند. به علاوه مسوولان شهر به دنبال احداث دو خط متروی سراسری شمال به جنوب و شرق به غرب شدند. همچنین دو خط منوریل در دست ساخت است. از سال 2007 نیز یک خط آبی در رود سیلی‌وونگ با قایق‌‌های مسافری آغاز به کار کرد.

ترجمه و تالیف: جهانگیر چراتی