بابایی من کیف جادویی ندارم

خوب اشتباه می‌کنید دیگر. هر کسی در محدوده‌ای باید متوجه انتهای موجودی و توان خود بشود و اگر لازم بود نه بگوید. شب عید است که باشد، دلیلی ندارد همه بازار را بخرید و به خانه ببرید.

شاید وقت آن است که در مورد درآمدتان و پولی که به دست می‌آورید، خیلی روراست با بچه‌ها صحبت کنید، شرایط خود را توضیح دهید و بابت پولی که صرف خرید لباس‌ها و هدایا می‌کنید از فرزندان و همسرتان توضیح بخواهید. چطور است برای هزینه‌ای که برای هرکس می‌توانید بپردازید، سقفی تعیین کنید. بگویید که میزان مشخصی پول توجیبی به او می‌دهید و با این میزان پول دریافتی، او مجبور است که تصمیم بگیرد چه چیزی بخرد؛ یعنی تصمیم بگیرد چطور برای خرج کردن پولش تا نوبت بعدی دریافت پول توجیبی، برنامه‌ریزی کند. در هر حال شما بایستی به فرزندان خود مسوولیت‌های مالی و توانایی پس‌انداز و انتخاب کردن را آموزش دهید.

وقتی برای خرید چیزی پافشاری می‌کنند یا درخواست‌های بی‌مورد دارند یا فریاد می‌زنند و کج‌خلقی می‌کنند، محکم و جدی باشید. البته کوتاه آمدن، کار راحتی است، اما اگر محکم بایستید و نه بگویید قطعا هیچ یک از کسانی که در اطراف شما هستند، به خاطر جیغ و دادهای فرزندتان فکر نمی‌کنند شما دارید او را شکنجه می‌کنید. به هر حال اگر در سنین پایین حد و حدود را به کودکانتان یاد دهید، وقتی بزرگ شدند برای عیدی از شما ماشین و موبایل جدید نمی‌خواهند.