نگرانی کودکان از جنگ شما تنها نیستید!

شما درباره جنگ درکتابهای تاریخی مطالبی خوانده اید و می دانید چگونه جنگها تاریخ کشورها را تغییر داده است ، اما آنچه که در کلاس درس ، می شنوید یا از تصاویر تلویزیونی فیلمهای تاریخی و جنگی می بینید ، بسیار متفاوت است با جنگی که در زمان حاضر رخ می دهد. این امر زمانی حقیقی است که یکی از اعضای خانواده شما و یا کسی را که می شناسید ، درگیر جنگ باشد. افراد بسیاری برای جنگ اعزام می شوند. صدها و یا هزاران نفر در یک آرایش نظامی به منطقه جنگی اعزام می شوند. در جنگ بیشتر افراد با خطرات گوناگونی مواجه می شوند. برخی زخمی و حتی کشته می شوند و با وجود خطرات زیادی که دارد ؛ ولی بسیاری از مردم داوطلب می شوند و این امر به آن معناست که آنها مسوولیت سختی را قبول کرده اند تا به کشور و رهبر خود خدمت کنند. باز هم اگر آنها به اختیار خود این راه را برگزینند، برای شما خیلی سخت است که پدر، مادر، برادر یا خویشاوند خود را در خطر ببینید. شما چگونه با موضوع جنگ برخورد می کنید؛ خوب ، نمی توان گفت آسان است . فکر این که کسی را که دوستش دارید در خطر بیفتد ، ترسناک است . واقعیت این است که حتی اگر بدانید کسانی که به جبهه اعزام می شوند، کاملا آموزش دیده و مجهز شده اند و تدابیری اتخاذشده که میزان تلفات به کمترین حد برسد، باز هم جای نگرانی است و تا هنگامی که بستگان و دوستان شما برگردند، آسوده نمی شوید. اگر نگرانی بیش از حد شدید باشد، ممکن است فعالیت های عادی روزانه شما را تحت تاثیر قرار دهد. مثل خواب ، اشتها، توانایی یادگیری و یا تمرکز حواس . پس تشویش و نگرانی هم ممکن است بر نمره درسی شما هم تاثیر بگذارد. نگرانی درباره دیگران سبب می شود مردم رفتارهای خود را ازدست بدهند، یعنی ممکن است بی حوصله و تحریک پذیر شوند. آیا نگرانی شما در مورد جنگ خفیف است یا شدید؛ فهمیدن آن کمک می کند با آن چگونه برخورد کنید. نگرانی خود را بشناسید. گاهی نگرانی آشکار است ؛ اما گاهی نگرانی با همه عواقب آن (بی خوابی ، بی اشتهایی) در شما رخنه می کند بدون آن که علت آن را بدانید. وقتی علت این همه بدحالی و نگرانی خود را بدانید، می توانید با آن بهتر مقابله کنید. بگذارید دیگران به شما کمک کنند. با والدین یا آموزگار و یا مشاور خود صحبت کنید؛ زیرا صحبت کردن با دیگران به شما در رفع نگرانی تان کمک می کند. ورزش ، تغذیه و خواب کافی داشته باشید تا در بهترین وضعیت سلامت قرار گیرید. تماشای اخبار را محدود کنید. توجه به اخبار جنگی و صحبت درباره آنچه که دیده و یا شنیده اید را محدود کنید. مطلع بودن خوب است ؛ اما تماشای اخبار می تواند حال شما را بدتر کند، دست به عمل بزنید. برای آن کسی که در جبهه است ، نامه بنویسید و در کمکهای مردمی شرکت کنید. احساس خود را بیان کنید. با کشیدن نقاشی ، نوشتن داستان یا شعر یا نامه به عزیزی که در جبهه دارید او را خوشحال کنید. کاری کنید که آرامش را بازیابید. برای بعضی ها می تواند گوش کردن به موسیقی لذت بخش باشد یا خواندن کتاب و بعضی ها هم از طبیعت لذت می برند یا... هر چه را فکر می کنید در تسکین شما موثر است ، انجام دهید. با دعا و نیایش به آرامش خود کمک کنید. آیا با این کار حال بهتری پیدا می کنید؛ یا هنوز گاهی احساس نگرانی می کنید؛ این طبیعی است مگر این که واقعا خطر از میان برود و شما با بستگان خود روبه رو شوید و آنها را از نزدیک ببینید؛ ولی تا آن هنگام وظیفه شما این است که خود را سلامت نگه دارید و تا جایی که می توانید در حمایت و کمک به خانواده خود کوشا باشید.