درباره ناهید چه می‌دانیم؟

ناهید همچنین مانند ماه دارای «اهله» است یا به عبارتی هلال به شکل‌های مختلف. هنگامی که در نزدیک‌ترین فاصله به زمین است، سوی تاریک آن رو به ماه می‌شود. ناهید تنها در دورترین فاصله‌اش نسبت به ما کامل دیده می‌شود. در آن حالت فاصله‌اش نزدیک به 250‌میلیون کیلومتر است و از آنجا که در این حالت به خورشید بسیار نزدیک می‌شود، رصدش دشوار است. برای این که شرایط را بدتر کنیم! باید بگوییم که ما هرگز نمی‌توانیم سطح ناهید را ببینیم، زیرا همه آن را جوی چگال و ابری از دید ما پنهان کرده است. هنگامی که از درون تلسکوپ به آن نگاه می‌کنید، همه آن چیزی که می‌بینید یک قرص درخشان است بی‌هیچ عارضه و ویژگی. شاید بتوانید چند سایه و تفاوت ریز در میان ابرها بیابید ولی نه بیشتر. با این همه در 1962 کاوشگر آمریکایی مارینر 2 در نزدیکی این سیاره پرواز کرد و داده‌هایی به زمین فرستاد که نشان داد ناهید جهانی بسیار ناخوشایند است. در 1967 مارینر 5 همزمان با کاوشگر روسی ونوس 4 به درون جو ناهید رفت و پس از آن نیز کاوشگرهای روسی پیروزمندانه بر ناهید فرود آمدند. دستاوردهای آنان نشان داد که 90 درصد جو ناهید دی‌اکسیدکربن است (این گاز سنگین‌تر از هوا، تنها 3‌/0 درصد جو زمین را تشکیل می‌دهد.) پس دم و بازدم در ناهید ناممکن است. همچنین این جو بسیار چگال است. به گونه‌ای که فشار در روی ناهید صدبرابر بیشتر از فشار در جو زمین است. (اگر در ناهید می‌ایستادید، بر هر سانتی‌متر مربع بدن شما، یکصد کیلوگرم فشار وارد می‌شد و خیلی راحت له می‌شدید!) دما نیز بسیار بالا است؛ نزدیک به 500 درجه سانتیگراد. با این شرایط هرگز نمی‌توان در ناهید زندگی کرد.

تدوین و ترجمه: مهرآیین اخوت