حل معضل ترافیک با خوشبینی

اینها وعده‌های ما (که بنا به ادعای برخی مسوولان، تخصص و تبحر لازم برای اظهارنظر کارشناسی در خصوص وضعیت ترافیک و حمل و نقل عمومی را نداریم)‌ نیست؛ بلکه قول رئیس ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت کشور به مردمی است که سال‌هاست به این وعده‌ها دل خوش کرده‌اند.

این که مردم را به آینده دلخوش کنیم و آنها را به حل مشکلات و معضلاتی همچون ترافیک تهران، خودروهای فرسوده و آلودگی هوا که سال‌هاست گریبان شهرمان را می‌فشارد، امیدوار کنیم، شاید در نگاه اول هیچ نکته منفی نداشته باشد؛ اما سوال این است که ببینیم این وعده‌ها با چه پشتوانه‌ای مطرح می‌شود و در واقعیت تا چه حد جامه عمل به خود خواهد پوشید.

سردار رویانیان در حالی از اقدامات صورت گرفته برای تشویق دارندگان خودروهای فرسوده و ارائه تسهیلات بانکی به آنها به عنوان راهکارهای تحقق حذف خودروهای فرسوده کشور تا 2 سال آینده خبر می‌دهد که بوروکراسی در دریافت تسهیلات بانکی، روند طولانی، ماه‌ها سرگردانی و خلف‌وعده در واگذاری خودروها از مهم‌ترین دلایل نارضایتی شهروندانی است که تاکنون در طرح جایگزینی شرکت کرده‌اند، در کنار اینها روند کند اجرای طرح خروج خودروهای فرسوده هم مزید بر علت است.

وعده حل معضل ترافیک تهران طی 4 سال آینده نیز ابهامات و پرسش‌های بسیاری را به همراه دارد.

این مقام مسوول در حالی معتقد است که با تحقق 75 درصدی سهم حمل و نقل عمومی و ده‌ها راهکار دیگر می‌توان مشکل ترافیک و آلودگی هوای تهران را حل کرد که وقتی به یاد می‌آوریم چگونه تامین اعتبارات مورد نیاز به منظور توسعه مترو، تجهیز اتوبوس‌ها و در یک کلام توسعه حمل و نقل عمومی ماه‌ها در گیرودار روند طولانی تصویب و تخصیص می‌ماند و دست آخر هم همچنان مسوولان شهری برای اجرای پروژه‌ها از کمبود بودجه می‌نالند، آن وقت است که حل معضل ترافیک تهران طی 4 سال آینده که هیچ، طی 14 سال آینده هم بعید به نظر می‌رسد.

به هر حال تا چشم به هم بزنیم 4 سال آینده هم مثل برق و باد از راه می‌رسد. باید منتظر بود و دید آیا این وعده‌ها جامه عمل به خود خواهد پوشید؟

پوران محمدی