خبری که ایران را شاد کرد

همه گفتگوها حول و حوش یک خبر می‌چرخد. خبری که اعلام شده است، امام تصمیم قطعی گرفته که به ایران بازگردد. همه در تکاپو هستند، همه می‌خواهند بیشتر بدانند. روحانیون و چهره‌های سرشناس که روزهای زیادی را در زندان شاه گذرانده‌اند، حالا برای ورود امام به ایران تصمیم می‌گیرند و به راه‌اندازی کمیته استقبال فکر می‌کنند و از سوی دیگر پاسخگوی مردم هستند تا این خبر را برای آنها تشریح کنند.

در ساختمان نخست‌وزیری، اما از این خبرها نیست. نخست‌وزیر حسابی برآشفته است و به دنبال راهکاری می‌گردد تا از این بحران نجات پیدا کند، ولی همه راه‌ها بسته است. بر ابعاد تجمعات مردم هر روز افزوده می‌شود. بسیاری از مقامات رژیم سابق فرار را بر قرار ترجیح ‌داده‌اند یا به فکر بستن چمدان‌های خود هستند. وزرای دولت بختیار همه مثل خود او مستاصل شده‌اند. آنها هم انتظار نداشتند به این سرعت و بلافاصله پس از گذشت چند روز از فرار شاه، امام تصمیم بگیرد که به ایران بازگردد، آن هم بعد از این همه سال که در تبعید سپری کرده است.

اما  امام تصمیم خودش را گرفته و می‌خواهد بازگردد. برخی نظامیان وابسته به رژیم، حمله به مردم بی‌دفاع را گسترده‌تر می‌کنند؛ اما هیچ اتفاقی نمی‌تواند این خبر را تحت‌الشعاع قرار دهد. همه تلاش‌ها بالاخره شکست می‌خورد و امام 12 روز بعد از اعلام این خبر، از پله‌های هواپیمای ایرباس فرانسوی پایین می‌آید و قدم به خاک ایران می‌گذارد.