خوردن سوگند با نوشابه!

باراک حسین اوباما، چهل و چهارمین رئیس‌جمهور آمریکا، دیشب مرتکب یک مراسم پرخرجی شد که 150 میلیون دلار ناقابل برای بیت‌المال این کشور آب خورد. بنا به آمار و ارقام موجود، تعداد 240 هزار نفر از شرکت کنندگان در مراسم اقدام به خرید بلیت کرده‌اند و یحتمل بقیه بدون بلیت هستند. همچنین حدود 242 راس اسب نیز در این مراسم حضور دارند که احتمالا جنبه تشریفاتی دارد و مجبور بودند تشریف بیاورند.

متن سوگندنامه: دیشب که جناب اوباما داشت سوگند ریاست جمهوری‌اش را می‌خورد و گاهی یک آب هم روش، من که از متن انگلیسی آن در آن لحظه حساس چیز دقیقی نمی‌فهمیدم؛ بد به دل راه ندادم و با خود گفتم که احتمالا بخشی از سوگندنامه‌اش باید به قرار زیر بوده باشد:

1- قسم می‌خورم که هنوز هیچی نشده، بخشی از مشکلات مربوط به بحران مالی و اقتصادی آمریکا را از طریق همین فروش بلیت‌های شرکت در مراسم تحلیف خود حل و فصل نمایم. اوه... مای گاد!

2- اگر به روح اعتقاد دارید، به روح جورج واشنگتن (از نوع بی«بوش!») سوگند می‌خورم که هرگز پای خودم را از گلیم کشور خودم درازتر نکنم و بیشتر به فکر تغییر قیافه کشور پر ایالت خودم باشم. یک سونامی اقتصادی دیگر درست شود، کلاه بدون پشم همه‌مان را (اعم از جمهوریخواه و دموکراتچی) روی هوا برده است.

3- به جان همه تان قسم شدیداللحن می‌خورم که وقتی احساساتی می‌شوم،  حرفهای بی حساب نزنم تا لنگه کفش نخورم.

4- به جهت ضیق وقت، به روح آبراهام لینکلن و مارتین لوترکینگ سوگند مشترک و یکجا می‌خورم که هرگز رنگ سیاه خود را مثل کوفی عنان سازمان ملل از خاطر نبرم و همیشه یادم باشد که یک زمانی حقوق سیاهان در همین کشور زیر پا له می‌شد. چنان که در لهستان نشد. پس نباید با حمایت بیجا از اسرائیل در ضایع شدن حقوق جمع دیگری به نام فلسطینی گام بردارم که آخرالامر نیز چنان ضایع شوم که یکطرفه اعلام آتش‌بس نمایم و پیروز کارزار، کودکان بی‌گناه فلسطین شوند.

توضیح لازم: می‌بخشید که به دلیل پریدن ناگهانی از خواب، رشته سخن گسست. کاش همچنان خواب بودم. عجب متن سوگندنامه مشت و ملسی داشتم تنظیم می‌کردم. می‌دانستم، قبلش یک دیازپام می‌انداختم بالا. ...!

رضا رفیع