افسانه‌ای که حقیقت دارد

اولین مساله‌ای که با دیدن ترجمه این خبر در پاره‌ای منابع رسانه‌ای داخلی به ذهن خطور می‌کرد احتمال بروز اشتباه در ترجمه این خبر بود چرا که باور این که آمریکایی‌ها با این وضوح به مداخله صهیونیست‌ها در روند تصمیم‌گیری‌های کاخ‌سفید اعتراف کنند کمی دشوار به نظر می‌رسد.

با این حال گزارش نیویور‌ک‌تایمز به تحولات آخرین ساعات قبل از رای‌گیری پیرامون قطعنامه غزه در شورای امنیت پرداخته بود و از رای ممتنع هیات نمایندگی آمریکا به قطعنامه‌ای حکایت داشت که فعالانه در تدوین آن مشارکت کرده بود. بر اساس این گزارش اولمرت که این روزها از حملات ارتش اسرائیل به غزه به مثابه فرصتی برای تبلیغات در جهت کاهش بدبینی عمومی به خودش استفاده می‌کند در سخنانش در اشکلون از تماس تلفنی‌اش با جورج بوش، رئیس‌جمهور آمریکا تنها چند ساعت قبل از برگزاری نشست شورای امنیت پرده برداشت.

داستان از این قرار است: اولمرت با برقراری تماس با مشاور رئیس‌جمهور خواستار گفتگویی با بوش می‌شود و با پافشاری رئیس جمهور آمریکا را از میانه نطقی در فیلادلفیا پای تلفن می‌کشاند تا از او بخواهد رایس را به رای ندادن به قطعنامه غزه وادارد: «‌زمانی که قصد داشتم با بوش صحبت کنم به من گفته شد او در حال ایراد سخنرانی است اما من گفتم باید با بوش صحبت کنم و این که او الان چه کار می‌کند، برایم اهمیتی ندارد...او را روی خط تلفن بیاورید.» نخست‌وزیر اسرائیل تاکید کرد بوش فورا سخنرانی‌اش را متوقف کرد و به تلفن وی پاسخ داد: «به بوش گفتم آمریکا نباید به قطعنامه رای مثبت بدهد.‌ او پس از این تماس از  رایس که دستپاچه و شرمگین بود خواست به قطعنامه رای ممتنع داده شود... بعضی موارد لازم است از بعضی کارهای وزیر خارجه آمریکا ممانعت به عمل آید زیرا او در پاره‌ای اقدامات خود فراتر از اختیاراتش و نظر کاخ‌سفید عمل می‌کند»!

حدس زدن بقیه ماجرا کار چندان دشواری نیست. هیات نمایندگی آمریکا به قطعنامه‌ای که درست تا ساعاتی قبل از برگزاری نشست رای‌گیری همه اعضای شورای امنیت از جمله نمایندگان آمریکا در موردش اجماع داشتند رای ممتنع داد تا ثابت شود مداخلات آشکار و نهان صهیونیست‌ها در تصمیم‌گیری‌های کاخ‌سفید افسانه نیست.